Hinihikayat namin ang mga naghahanap ng katotohanan na kontakin kami.

Mga Klasikong Tanong at Sagot sa Ebanghelyo ng Kaharian

Mga Solidong Kulay

Mga Tema

Font

Laki ng Font

Espasyo ng Linya

Lapad ng pahina

0 (Mga) Resulta ng Paghahanap

Walang nakitang mga resulta.

`

Tanong 9: Ang Biblia ay isang patotoo sa Panginoon, at ang pundasyon ng ating pananampalataya. Sa loob ng dalawang libong taon na ito, nakabatay na sa Biblia ang pananampalataya ng lahat ng nananalig. Kaya naniniwala ako na kinakatawan ng Biblia ang Panginoon. Ang ibig sabihin ng pananalig sa Panginoon ay pananalig sa Biblia, ang pananalig sa Biblia ay pananalig sa Panginoon. Anuman ang mangyari, hindi tayo maaaring lumihis sa Biblia. Paano tayo mananampalataya kung wala ang Biblia? Matatawag pa ba itong pananampalataya sa Panginoon? Sabihin n’yo sa akin, ano ang mali sa pagsampalataya sa ganitong paraan?

Sagot: Maraming naniniwala na kumakatawan ang Biblia sa Panginoon, kumakatawan sa Diyos at na ang paniniwala sa Panginoon ay kapareho ng paniniwala sa Biblia, ang paniniwala sa Biblia ay kapareho ng paniniwala sa Panginoon. Pinagpantay ng mga tao ang kahalagahan ng Biblia at ng Diyos. May mga tao pa nga na tinatanggap ang Biblia nang hindi tinatanggap ang Diyos. Iniisip nila na pinakamakapangyarihan ang Biblia, at nagsisikap pa nga na ipagpalit ang Diyos sa Biblia. May mga pinuno pa nga ng relihiyoso na tinatanggap ang Biblia nang hindi tinatanggap si Cristo, at sinasabi na ang mga nangangaral tungkol sa ikalawang pagparito ng Panginoon ay mga erehe. Ano ba talaga ang isyu rito? Kitang-kita na ang mga relihiyon ay umabot na sa punto na ang tanging kinikilala nila ay ang Biblia at bigo silang manalig sa pagbalik ng Panginoon—hindi sila maliligtas. Mula rito malinaw na, ang mga relihiyon ay naging isang grupo ng mga anticristo, na kumakalaban sa Diyos at itinuturing na kaaway ang Diyos. Hindi maitatanggi na maraming pinuno ng relihiyon ang mga mapagkunwaring Fariseo. Lalo na ang mga nagsasabi na “yaong mga nangangaral tungkol sa ikalawang pagparito ng Panginoon ay mga erehe,” lahat sila ay anticristo at walang pananalig. Tila maraming tao ang hindi nakakaalam kung ano talaga ang pananampalataya sa Panginoon. Ang tawag nila sa kanilang pananalig sa malabong Diyos na ito ay nakasanayang pananampalataya at nananalig pa nga sa Biblia sa halip na sa Diyos. ikinakaila at hinuhusgahan pa nila ang Cristong nagkatawang-tao sa mga huling araw. Binabalewala at kinalilimutan nila ang anumang katotohanang ipinapahayag ni Cristo. Ano ang problema rito? Medyo malalim na tanong ito! Noong panahon na ginawa ni Jesus ang Kanyang gawain, hindi ba kumilos din sa gayong paraan ang mga Judio? Bago nagpakita si Cristo para isagawa ang Kanyang gawain, ibinatay ng lahat ng tao ang kanilang pananampalataya sa Diyos sa Biblia. Walang makapagsabi kung kaninong pananampalataya ang totoo at kanino ang mali, at tiyak na walang makapagsabi kung sino ang tunay na sumusunod sa Diyos at sino ang kumokontra sa Kanya. Bakit nang maging tao ang Panginoong Jesucristo at isagawa Niya ang Kanyang gawain, nahayag ang bawat uri ng tao? Dito nakasalalay ang kapangyarihan at karunungan ng Diyos. Kapag nagpakita ang Makapangyarihang Diyos, ang Cristo sa mga huling araw, at gumawa ng Kanyang gawain, maririnig ng matatalinong dalaga ang Kanyang tinig at makikita ang mga yapak ng Diyos; kaya, natural, dadalhin sila sa harapan ng luklukan ng Diyos. Tungkol naman sa mga mangmang na dalagang iyon, dahil iginigiit nila ang Biblia at bigo silang kilalanin na ang Makapangyarihang Diyos, ang Cristo sa mga huling araw ay talagang ang Diyos, kaya sila ay mahahayag at itatakwil. Sa ngayo’y mahigpit pa rin silang nakakapit sa tinatawag nilang pananampalataya, ngunit pagdating ng mga kalamidad, sila ay mananaghoy at magngangalit ang kanilang mga ngipin. Mula rito makikita natin, yaon lamang mga kumakapit sa Biblia at bigong tanggapin ang katotohanan, yaong mga nananalig lang sa Diyos na nasa langit ngunit bigong tanggapin ang Cristong nagkatawang-tao ay pawang mga walang pananalig at tiyak na aalisin ng Diyos. Totoo ’yan! Tingnan natin kung ano ang sinasabi ng Makapangyarihang Diyos tungkol dito.

Sabi ng Makapangyarihang Diyos, “Mula ng panahon nang mayroong Biblia, ang paniniwala ng mga tao sa Panginoon ay ang paniniwala sa Biblia. Sa halip na sabihing ang mga tao ay naniniwala sa Panginoon, mas mabuti na sabihing sila ay naniniwala sa Biblia; sa halip na sabihin nila na sinimulan na nila ang pagbabasa ng Biblia, mas mabuti na sabihin na sinimulan na nila ang paniniwala sa Biblia; at sa halip na sabihin nilang nanumbalik sila sa Panginoon, mas mabuting sabihin na sila’y nanumbalik sa Biblia. Sa ganitong paraan, sinasamba ng mga tao ang Biblia na parang ito ay Diyos, na parang ito ay kanilang dugong-buhay at ang kawalannito’y tulad ng kawalan ng kanilang mga buhay. Tinitingnan ng mga tao ang Biblia bilang kasingtaas gaya ng Diyos, at may mga tao na nakikita ito na mas mataas pa kaysa sa Diyos. Kung ang mga tao ay hindi taglay ang gawa ng Banal na Espiritu, kung hindi nila nadarama ang Diyos, maaari silang magpatuloy mamuhay— ngunit sa oras na mawala sa kanila ang Biblia, o mawala ang mga bantog na kabanata at kasabihan mula sa Biblia, sa gayon parang nawala na ang kanilang buhay” (“Tungkol sa Biblia (1)” sa Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao).

Sila ay naniniwala sa Aking pag-iral ngunit sa loob lamang ng nasasaklaw ng Biblia. Para sa kanila, Ako ay katulad ng Biblia; kung wala ang Biblia wala rin Ako, at kung Ako’y wala, wala ring Biblia. Hindi nila binibigyang pansin ang aking pag-iral o mga pagkilos, sa halip ay naglalaan ng sobra at natatanging pansin sa bawat isang salita ng Kasulatan, at marami pa nga sa kanila ay naniniwala na hindi Ko dapat gawin ang anumang bagay na nais Kong gawin maliban na lamang kung ito ay ipinagpaunang sinabi ng Kasulatan. Naglalakip sila ng labis na pagpapahalaga sa Kasulatan. Maaaring sabihin na nakikita nila ang mga salita at pahayag bilang lubhang mahalaga, hanggang sa ginagamit nila ang mga talata mula sa Biblia upang sukatin ang bawat salitang Aking sinasabi, at upang sumpain Ako. Ang kanilang hinahanap ay hindi ang paraan ng pagiging kaayon sa Akin, o ang paraan ng pagiging kaayon sa katotohanan, ngunit ang paraan ng pagiging kaayon sa mga salita ng Biblia, at naniniwala sila na ang anumang hindi sumusunod sa Biblia ay, nang walang itinatangi, hindi Ko gawa. Hindi ba ang mga gayong mga tao ay ang masunuring inapo ng mga Pariseo? Ginamit ng mga Hudyong Pariseo ang mga batas ni Moises upang batikusin si Jesus. Hindi nila hinanap na maging kaayon kay Jesus noong panahong iyon, subalit masikap nilang sinunod ang mga batas nang buong sikap, hanggang sa ipinako nila sa krus ang inosenteng si Jesus, pinagbintangan Siyang hindi sumusunod sa batas ng Lumang Tipan at hindi ang pagiging Mesias. Ano ang kanilang kakanyahan? Hindi ba’t dahil hindi nila hinanap ang paraan ng pagiging kaayon sa katotohanan? Nahumaling sila sa bawat salita ng Kasulatan, habang hindi inuunawa ang Aking kalooban at ang mga hakbang at paraan ng Aking gawain. Hindi sila ang mga taong naghangad ng katotohanan, ngunit mga taong maigting na sumusunod sa mga salita ng Kasulatan; hindi sila ang mga taong naniniwala sa Diyos, ngunit mga taong naniniwala sa Biblia. Sa kalikasan, sila ang tagapagbantay ng Biblia. Upang mapangalagaan ang kapakanan ng Biblia, at pagtibayin ang dignidad ng Biblia, at panatilihin ang reputasyon ng Biblia, ipinako nila ang mahabaging si Jesus sa krus. Ito ay ginawa lamang nila para sa kapakanan ng pagtatanggol sa Biblia, at para sa kapakanan ng pagpapanatili sa katayuan ng bawat salita ng Biblia sa puso ng mga tao. Kaya mas pinili nilang talikuran ang kanilang kinabukasan at ang alay para sa kasalanan upang isumpa si Jesus, na hindi tumalima sa doktrina ng Kasulatan, hanggang sa kamatayan. Hindi ba sila tila mga tagasunod sa bawat isang salita ng Kasulatan?

At ano naman ang mga tao ngayon? Dumating si Kristo upang pakawalan ang katotohanan, ngunit mas pipiliin nilang paalisin Siya sa gitna ng mga tao upang makapasok sa langit at makatanggap ng biyaya. Mas pipiliin nilang lubusang itanggi ang pagdating ng katotohanan upang kanilang maprotektahan ang interes ng Biblia, at mas pipiliin nilang ipako sa krus ang Kristong nagbabalik sa laman upang matiyak ang walang hanggang na pag-iral ng Biblia. Paano matatanggap ng tao ang Aking kaligtasan, kung ang kanyang puso ay lubhang mapaghangad ng masama, at ang kanyang kalikasan ay laban sa Akin?” (“Dapat Mong Hanapin ang Paraan ng Pagiging Kaayon kay Kristo” sa Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao).

Ngayong nabasa na natin ang mga salita ng Makapangyarihang Diyos, sama-sama tayong magnilay-nilay: Ano ang ibig sabihin ng manalig sa Panginoon? Ano ang ibig sabihin ng manalig sa Biblia? Ano ang kaugnayan ng Biblia sa Panginoon? Ano ang nauna, ang Biblia o ang Panginoon? Kung gayon sino ang gumagawa ng gawain ng pagliligtas? Kung gayon, maaari bang humalili ang Biblia sa Panginoon sa paggawa ng Kanyang gawain? Maaari bang katawanin ng Biblia ang Panginoon? Kung pikit-matang sasampalataya ang mga tao sa Biblia at sasamba sa Biblia, ibig bang sabihin ay nananalig at sumasamba sila sa Diyos? Ang paniniwala ba sa Biblia ay katumbas ng pagsunod at pagkakaroon ng karanasan sa salita ng Diyos? Ang paniniwala ba sa Biblia ay nangangahulugan na sinusundan ng isang tao ang landas ng Panginoon? Kaya kung mas pahahalagahan ng mga tao ang Biblia kaysa anupamang bagay, ibig bang sabihin ay dinadakila nila ang Diyos, na nagpipitagan at sumusunod sila sa Panginoon? Walang sinumang nakakakita ng katotohanan sa mga isyung ito. Sa loob ng libu-libong taon, pikit-mata nang sinamba ng mga tao ang Biblia at pinagpantay ang kahalagahan ng Biblia at ng Panginoon. Ginagamit pa ng ilan ang Biblia para humalili sa Panginoon at sa Kanyang gawain, ngunit walang tunay na nakakakilala sa Panginoon at sumusunod sa Kanya. Kumapit ang mga Fariseo sa Biblia, ngunit ipinako pa rin nila sa krus ang Panginoong Jesus. Ano ang isyu? Ang pag-unawa ba sa Biblia ay pagkilala sa Diyos? Ang pagkapit ba sa Biblia ay pagsunod sa landas ng Panginoon? Eksperto ang mga Fariseo sa pag-intindi sa teksto ng Biblia, ngunit hindi nila kilala ang Diyos. Sa halip, ipinako nila sa krus ang Panginoong Jesus na nagpahayag ng katotohanan at gumawa ng nakatutubos na gawain. Nalimutan na ba talaga natin ito? Ano ba talaga ang ibig sabihin ng tunay na kilalanin ang Diyos? Nararapat bang ituring na pagkilala sa Diyos ang kakayahan lang na ipaliwanag ang Biblia at unawain ang kaalaman sa Biblia? Kung gayon, bakit hinusgahan at kinontra ng mga Fariseo ang Panginoong Jesus kahit nang ipaliwanag nila ang Biblia? Ang susi kung talagang kayang kilalanin at sundin ng isang tao ang Diyos ay kung kilala at sinusunod niya ang nagkatawang-taong Cristo o hindi. Ang Diyos na nagkatawang-tao ay inihahayag ang buong sangkatauhan, ito ang hindi natatanto ng karamihan. Ang sumpa ng Panginoong Jesus sa mga Fariseo ay testamento sa katotohanan na tinatrato ng Diyos ang lahat nang may kabanalan. Tulad ng nilinaw, kung hindi sinusunod at sinasamba ng isang tao ang Panginoon ngunit pikit-mata lamang na nananalig at sumasamba sa Biblia, hindi siya tatanggap ng pagsang-ayon ng Diyos. Kung ang pananampalataya ng tao ay binubuo lamang ng pagsunod sa Biblia at walang lugar sa puso nila para sa Panginoon, kung hindi nila kayang dakilain ang Panginoon at sundin ang Kanyang mga salita, kung hindi nila kayang tanggapin at sundin ang gawain at patnubay ng Diyos, lahat kayo, sasabihin n’yo ba na ang gayong tao ay isang mapagkunwaring Fariseo? Ang gayong tao ba ay isang anticristo, isang tao na ginawang kaaway si Cristo? Kaya, kung kakapit lamang ang tao sa Biblia, hindi nito ibig sabihin na natamo na niya ang katotohanan at buhay. Maling sambahin at pikit-matang sundin ang Biblia, sa paggawa nito tiyak na hindi tatanggapin ng isang tao ang pagsang-ayon ng Panginoon. Naging tao ang Diyos at nagpahayag ng katotohanan upang padalisayin at iligtas ang tao, at sagipin siya mula sa impluwensya ni Satanas upang sundin niya ang Diyos, sambahin ang Diyos at makamit siya ng Diyos sa huli. Ito ang layunin at kahulugan ng paggawa ng Diyos na nagkatawang tao ng Kanyang gawain. Ang susi sa ating pananampalataya ay paghahanap ng katotohanan, at pagsunod at pagkakaroon ng karanasan sa salita ng Diyos. Sa paraang ito lamang natin matatanggap ang gawain ng Banal na Espiritu at makikilala ang Panginoon. Sa gayon, maaari na nating katakutan ang Diyos, at dakilain ang Panginoon sa ating puso. Gayundin, magkakaroon tayo ng tunay na pananampalataya at pagsunod sa Kanya. Ito ang tunay na kahulugan ng ating pananampalataya sa Panginoon. Sa pamamagitan lamang ng pagsampalataya sa ganitong paraan natin matatanggap ang pagsang-ayon ng Panginoon. Mula rito, malinaw na nakikita ng lahat na ang paniniwala sa Biblia ay hindi katumbas ng paniniwala sa Diyos.

Kaya ano ang kaugnayan ng Biblia sa Panginoon? Tungkol sa tanong na ito, napakalinaw ng sinabi ng Panginoong Jesus. “Saliksikin ninyo ang mga kasulatan, Sapagka’t iniisip ninyo na sa mga yaon ay mayroon kayong buhay na walang hanggan; at ang mga ito’y siyang nangagpapatotoo tungkol sa akin. At ayaw kayong magsilapit sa akin, upang kayo’y magkaroon ng buhay” (Juan 5:39-40). Mula sa mga salita ng Panginoong Jesus, napakalinaw na ang Biblia ay isang patotoo lamang ng Diyos, isang talaan lamang ito ng gawain ng Diyos noong araw. Ang Biblia ay hindi kumakatawan sa Diyos, dahil ang Biblia ay may limitadong salaysay lamang ng mga salita at gawain ng Diyos. Paano maaaring kumatawan sa Diyos ang limitadong salaysay na ito ng mga salita at gawain ng Diyos? Ang Diyos ang Lumikha na nagpupuno sa lahat ng bagay, Siya ang Panginoon ng lahat ng bagay. Ang buhay ng Diyos ay walang limitasyon at hindi mauubos. Ang kasaganaan ng Diyos, ang kadakilaang hindi maaarok ng tao kailanman. At ang limitadong talaan ng mga salita at gawain ng Diyos na matatagpuan sa Biblia ay isang patak lang sa malawak na karagatan ng buhay ng Diyos. Paano kakatawanin ng Biblia ang Diyos? Paano makakapantay ang Biblia sa Diyos? Kayang iligtas ng Diyos ang tao, kaya bang iligtas ng Biblia ang tao? Kayang ipahayag ng Diyos ang katotohanan, kaya bang gawin iyon ng Biblia? Kaya ng Diyos na bigyang-liwanag, paliwanagan at gabayan ang tao anumang oras, magagawa ba ’yan ng Biblia? Talagang hindi! Kaya ng Diyos na bigyang-liwanag, paliwanagan at gabayan ang tao anumang oras, magagawa ba ‘yan ng Biblia? Siyempre, hindi! Kaya, hindi maaaring kumatawan ang Biblia sa Diyos! Ipinapantay ng tao ang Biblia sa Diyos at iniisip na maaaring kumatawan ang Biblia sa Diyos. Hindi ba ito paghamak at paglapastangan sa Diyos? Kung ipapalit ng tao ang Biblia sa gawain ng Diyos, ito ay pagtanggi at pagkakanulo sa Diyos. Ang Diyos ay Diyos, ang Biblia ay Biblia. Hindi maaaring kumatawan ang Biblia sa Diyos, ni hindi nito kayang humalili sa gawain ng Diyos. Ang Biblia ay isang talaan lamang ng gawain ng Diyos. Ang mga salita ng Diyos sa Biblia ay katotohanan. Ipinapakita nito ang disposisyon ng Diyos sa buhay, at maaaring magpakita ng kalooban ng Diyos. Ngunit bawat yugto ng gawain ng Diyos ay kumakatawan lamang sa hinihiling at kalooban ng Diyos para sa sangkatauhan sa loob ng kapanahunang iyon. Hindi ito kumakatawan sa mga salita at gawain ng Diyos sa ibang mga kapanahunan.

Hinggil sa tunay na pangyayaring nakapaloob sa Biblia, sa tingin ko puwede nating tingnan ang isang talata mula sa Makapangyarihang Diyos. Sabi ng Makapangyarihang Diyos, “Walang kahit isa ang nakakakilala sa katotohanan ng Biblia: na hindi hihigit pa sa makasaysayang tala ng gawain ng Diyos, at isang testamento sa nakaraang dalawang yugto ng gawain ng Diyos, at hindi nagbibigay sa iyo ng pag-unawa sa mga layunin ng gawain ng Diyos. Ang bawat isa na nakapagbasa ng Biblia ay alam na ito ay nagtatala sa dalawang yugto ng gawain ng Diyos sa Kapanahunan ng Kautusan at ang Kapanahunan ng Biyaya. Ang Lumang Tipan ay nagsasalaysay sa kasaysayan ng Israel at ang gawain ni Jehova mula sa oras ng paglikha hanggang sa katapusan ng Kapanahunan ng Kautusan. Ang Bagong Tipan ay nagtatala ng gawain ni Jesus sa lupa, na kung saan ay nasa Apat na Ebanghelyo, pati na rin ang gawain ni Pablo; hindi ba sila mga tala ng kaysayan?” (“Tungkol sa Biblia (4)” sa Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao).

Masasabi na ang kanilang itinala ay ayon sa antas ng kanilang pinag-aralan at kakayahan bilang tao. Ang kanilang itinala ay mga karanasan ng mga tao, at bawat isa ay may sariling paraan ng pagtatala at pagkaalam, at bawat talaan ay naiiba. Kaya, kung sinasamba n’yo ang Biblia bilang Diyos napakamangmang at napakatanga n’yo! Bakit hindi n’yo hanapin ang gawain ng Diyos sa ngayon? Ang gawain ng Diyos lamang ang makapagliligtas sa tao. Hindi maililigtas ng Biblia ang tao, hindi man lang ito nagbago nang ilang libong taon, at kung sasambahin n’yo ang Biblia hinding-hindi n’yo makakamtan ang gawain ng Banal na Espiritu” (“Tungkol sa Biblia (3)” sa Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao).

Ang paglapit ng mga tao sa Biblia ay isangpagkahumaling at pananampalataya, at walang sinuman ang ganap na klaro sa loob ng istorya at sustansya ng Biblia. Kaya, ang resulta sa ngayon ay, ang mga tao ay mayroon pa ring di-maisalarawang pakiramdam ng kahiwagaan pagdating sa Biblia; higit pa doon, sila’y nahuhumaling dito, at may pananampalataya rito. … Sa ganoong bulag na paniniwala sa Biblia, na may tulad na pagtitiwala sa Biblia, wala silang pagnanais na hanapin ang gawain ng Banal na Espiritu. Sa mga pagkakaintindi ng mga tao, sa isip nila ang Biblia lamang ang magdadala ng gawa ng Banal na Espiritu; sa Biblia lamang nila makikita ang mga yapak ng Diyos; sa Biblia lamang nakatago ang mga misteryo ng mga gawain ng Diyos; sa Biblia lamang—wala sa ibang libro o mga tao— ang makakapaglinaw ng lahat tungkol sa Diyos at ang kabuuan ng Kanyang gawain; ang Biblia ang maaaring maghatid ng gawa ng langit sa lupa; at parehong ang Biblia ang maaaring magsimula at magwakas ng mga kapanahunan. Sa mga pagkakakaintinding ito, walang inklinasyon ang mga tao na hanapin ang gawa ng Banal na Espiritu. Kaya, gaano man kalaki ang tulong na nagawa ng Biblia sa tao noong nakalipas, ito’y naging isang balakid sa pinakabagong gawa ng Diyos. Kung wala ang Biblia, maaaring hanapin ng mga tao ang mga yapak ng Diyos sa ibang dako, ngunit ngayon, ang Kanyang mga yapak ay nakapaloob sa Biblia, at ang pagpapalawak ng Kanyang pinakabagong gawa ay naging mas mahirap, at isang pataas na pakikipaglaban. Ito lahat ay dahil sa kilalang mga kabanata at mga kasabihan mula sa Biblia, pati iba’t ibang mga propesiya ng Biblia. Ang Biblia ay naging isang idolo sa isip ng mga tao, ito ay naging isang malaking palaisipan sa kanilang mga utak, at simpleng hindi na nila kayang maniwala na maaaring eksklusibong makakagawa ang Diyos sa Biblia, hindi nila kayang maniwala na ang mga tao ay maaaring makita ang Diyos sa labas ng Biblia, mas lalong hindi nila kayang maniwala na ang Diyos ay maaaring lumisan sa Biblia sa panahon ng huling gawa at magsimula ng panibago. Ito ay hindi maarok ng mga tao; sila ay hindi dito makapaniwala, at hindi rin nila maisip ito. Ang Biblia ay naging isang malaking balakid sa pagtanggap ng mga tao sa bagong gawain ng Diyos, at pinahirap nito na palawakin ang bagong gawa.” “Matapos ang lahat, alin ang mas dakila: Ang Diyos o ang Biblia? Bakit kailangan ang gawain ng Diyos ay kaayon sa Biblia? Maaari kayana ang Diyos ay walang karapatan na higitan ang Biblia? Hindi ba maaaaringlisanin ng Diyos ang Biblia at gumawa ng iba pang gawain? Bakit si Jesus at ang Kanyang mga alagad ay hindi sumusunod sa Araw ng Pamamahinga? Kung pananatilihin Niya ang Araw ng Pamamahinga at mangangaral ayon sa mga utos ng Lumang Tipan, bakit hindi tumutupad si Jesus sa Araw ng Pamamahinga matapos Niya dumating, ngunit sa halip naghugas ng mga paa, nagtaklob ng ulo, hinati-hati ang tinapay, at uminom ng alak? Hindi ba itong lahat ay wala sa mga utos ng Lumang Tipan? Kung pinarangalan ni Jesus ang Lumang Tipan, bakit Niya hinamon ang mga doktrinang ito? Dapat mong malaman kung alin ang nauna, ang Diyos o ang Biblia! Dahil Panginoong ng Araw ng Pamamahinga, Siya ba’y maaaring ding maging Diyos ng Biblia?” (“Tungkol sa Biblia (1)” sa Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao).

Ang paghahanap at pagsisiyasat sa katotohanan patungkol sa tanong kung ang Biblia ba ay maaaring kumatawan sa Diyos at kung ano ang kaugnayan ng Biblia sa Diyos ay napakahalaga. Kailangan muna nating malaman: Anong uri ng Diyos ang Diyos? Ang Diyos lamang ang makapagligtas sa sangkatauhan at makakagabay sa sangkatauhan. Ang Diyos lamang ang nakakaalam sa kapalaran ng sangkatauhan. Halos lahat ay kinikilala ito. Ngayo’y pag-isipan natin ito: Paano ba ginawa ang Biblia? Nang matapos ng Diyos ang Kanyang gawain, isinulat ng mga taong ginamit Niya ang kanilang patotoo at mga karanasan, at ang mga patotoo at karanasang ito ay tinipon kalaunan upang mabuo ang Biblia. Kaya masasabi natin nang may matinding katiyakan na ang Biblia ay isang talaan lamang ng gawain ng Diyos noong araw, isang patotoo lamang tungkol sa gawain ng Diyos. Hindi maaaring kumatawan ang Biblia sa Diyos, ni hindi ito maaaring humalili sa lugar ng Diyos upang gawin ang gawain ng pagliligtas sa tao. Kung ang pananampalataya ng tao ay batay lamang sa pagbabasa ng Biblia at hindi sa karanasan niya sa gawain ng Diyos, hindi niya kailanman matatanggap ang gawain ng Banal na Espiritu at hindi siya maliligtas. Bakit ko nasabi ‘yan? Dahil patuloy ang pag-usad ng gawain ng pagliligtas ng Diyos. Sa gayon, hindi dapat tayo magtuon sa isa o dalawang yugto ng gawain ng Diyos. Kailangan nating sundan ang mga yapak ng gawain ng Diyos hanggang makumpleto ng Diyos ang Kanyang gawain na iligtas ang sangkatauhan. Sa ganitong paraan lamang natin matatanggap ang lubos na pagliligtas ng Diyos at makakapasok sa masayang hantungan ng sangkatauhan. Ang plano ng pangangasiwa ng Diyos sa kaligtasan ay may tatlong yugto ng gawain: ang gawain ng Kapanahunan ng Batas, ang Kapanahunan ng Biyaya, at ang Kapanahunan ng Kaharian. Nauunawaan na ngayon ng lahat na ang Kapanahunan ng Kautusan ang panahon na gumamit ang Diyos ng mga batas para gabayan ang buhay ng tao. Ang Kapanahunan ng Biyaya ay noong gawin ng Diyos ang gawain ng pagtubos sa sangkatauhan. Ipinako sa krus ang Panginoong Jesus para tubusin ang sangkatauhan mula sa kapangyarihan ni Satanas, patawarin sila sa kanilang mga kasalanan, at maging karapat-dapat silang humarap sa Diyos, manalangin sa Diyos, ay makausap Siya. Patungkol sa gawain ng paghatol sa Kapanahunan ng Kaharian, ito ang mismong gawain na lubusang linisin, iligtas, at gawing sakdal ang buong sangkatauhan. Kung magdaraan lang ang sangkatauhan sa gawain ng Kapanahunan ng Batas at ng Kapanahunan ng Biyaya ngunit bigo silang tanggapin ang paghatol ng Diyos sa mga huling araw, hindi sila lubusang maliligtas at makakamtan ng Diyos. Bakit ganito? Nakikita nating lahat na sa Kapanahunan ng Biyaya ang gawain ng Panginoong Jesus ay tubusin lang ang sangkatauhan. Sa panahong ito, ang pananalig sa Panginoon ay tinulutan lamang tayo na mapatawad sa ating mga kasalanan, para maging karapat-dapat na manalangin sa Diyos, at matamasa ang lahat ng biyaya ng Diyos, ngunit bigo tayo na magkamit ng kadalisayan sa panahong ito. Dahil likas tayo na makasalanan at madalas magkasala, magrebelde at kumontra sa Diyos, nangako ang Panginoong Jesus na paparito Siyang muli, at ipapahayag Niya ang lahat ng katotohanan na nagliligtas sa sangkatauhan sa mga huling araw upang linisin ang lahat ng nakikinig sa tinig ng Diyos at dinadala sa harapan ng luklukan ng Diyos. Tulad ng ipinropesiya ng Panginoong Jesus: “Mayroon pa akong maraming bagay na sa inyo ay sasabihin, nguni’t ngayon ay hindi ninyo mangatitiis. Gayon ma’y kung siya, ang Espiritu ng katotohanan ay dumating, ay papatnubayan niya kayo sa buong katotohanan: sapagka’t hindi siya magsasalita ng mula sa kaniyang sarili; kundi ang anomang bagay na kaniyang marinig, ang mga ito ang kaniyang sasalitain: at kaniyang ipahahayag sa inyo ang mga bagay na magsisidating” (Juan 16:12-13). Ang mga salita at gawain ng Makapangyarihang Diyos ay isang ganap na katuparan ng talata sa Juan: “Kung siya, ang Espiritu ng katotohanan ay dumating, ay papatnubayan niya kayo sa buong katotohanan.” Kaya ang Makapangyarihang Diyos ay ang pagbabalik ng Panginoong Jesus. Kasalukuyang abala ang Makapangyarihang Diyos sa gawain ng paghatol sa mga huling araw, at dinadalisay at ginagawang sakdal ang lahat ng humarap sa Kanyang luklukan, ginagawang sakdal ang matatalinong dalagang iyon na nagbalik sa Kanya matapos marinig ang Kanyang tinig para maging mga mananagumpay upang madala sila sa kaharian ng Diyos. Ang katotohanan na gumawa ang Diyos ng tatlong yugto ng kaligtasan ay nagtutulot sa atin na makita na laging nagsisikap ang Diyos na gabayan at iligtas ang sangkatauhan. Bawat yugto ng gawain ng Diyos ay mas mataas at mas malalim kaysa nakaraan. Patungkol sa Biblia, isang aklat lamang ito na kailangang nating basahin na mga alagad ng Diyos. Hindi magagawa ng Biblia ang gawain ng Diyos, na gabayan at iligtas ang sangkatauhan.

Ang Biblia ay isang talaan lamang ng gawain ng Diyos. Nang makumpleto ng Diyos ang gawain, itinala ng tao ang Kanyang mga salita at gawain at tinipon ang mga ito upang mabuo ang Biblia. Bagama't kailangang-kailangan ang Biblia sa pananampalataya ng tao, sa pagtanggap lamang sa gawain ng Banal na Espiritu maaaring tunay na maunawaan ng tao ang Biblia at ang katotohanan. Totoo ’yan. Kaya, dahil sa ating pananampalataya sa Panginoon ay kailangan natin sundang mabuti ang mga yapak ng Cordero, tanggapin at sundin ang gawain ng paghatol ng Diyos sa mga huling araw. Sa ganitong paraan lamang natin matatanggap ang gawain ng Banal na Espiritu at ang pagliligtas at kasakdalan ng Diyos. Kung nagbabasa lang tayo ng Biblia ngunit bigong tanggapin ang mga salita at gawain ng Diyos sa mga huling araw, hindi tayo mapapadalisay at maliligtas. Ang totoo, kahit nakatala pa ang lahat ng salita ng Diyos sa Biblia, kung hindi sa gawain ng Banal na Espiritu, hindi pa rin natin kakayaning unawain at malaman ng tao ang salita ng Diyos. Para maunawaan ang katotohanan, kailangang maranasan natin at masunod ang mga salita ng Diyos, kailangan nating matanggap ang kaliwanagan at pagtanglaw ng Banal na Espiritu. Sa gayon lang natin maaaring maunawaan ang salita ng Diyos, maunawaan ang katotohanan, matanto ang realidad ng katotohanan at magawa siyang sakdal ng Diyos. Patungkol dito, kailangan nating maunawaan ang isang katotohanan: Bilang isang nananalig, ano ang susi sa ating kaligtasan? Ang gawain ng Banal na Espiritu ang susi, ang kasakdalan ng Banal na Espiritu. Ngayon, sino ang Banal na Espiritu? Hindi ba ang Banal na Espiritu mismo ang Diyos? Ang Biblia ay isang talaan lamang ng gawain ng Diyos noong araw. Kaya paano ito posibleng makahalili sa Diyos Mismo? Kaya tulad ng sinabi ko, Diyos lamang ang makapagliligtas sa tao, hindi kayang iligtas ng Biblia ang tao. Kung ang ating pananampalataya ay binubuo lamang ng pagsunod sa Biblia at hindi ng pagtanggap ng mga salita at gawain ng Diyos sa mga huling araw, kung hindi natin susundin ang mga yapak ng gawain ng Diyos, tayo ay pababayaan at aalisin. Sa Kapanahunan ng Batas, maraming nabigong tanggapin ang gawain ng Panginoong Jesus, sila’y inalis. Yaong mga nananalig sa Panginoong Jesus ngunit bigong tanggapin ang gawain ng Makapangyarihang Diyos sa mga huling araw ay pababayaan at aalisin din. Masasabi na ang mga taong ito ay bulag at hindi nila kilala ang Diyos. Ang tanging magagawa nila ay pagdusahan ang pinakamalalang epekto ng darating na mga kalamidad, na nananaghoy at nagngangalit ang kanilang mga ngipin.

Ang gawain ng paghatol ng Makapangyarihang Diyos sa mga huling araw sa pamamagitan ng pagpapahayag ng katotohanan ang pinakamahalagang gawain sa plano ng Diyos na pangasiwaan ang kaligtasan ng buong sangkatauhan. Ito rin ang huling yugto ng gawain ng Diyos na lubusang padalisayin, iligtas at gawing sakdal ang sangkatauhan. Kaya kung susundin lang ng mga nananalig ang unang dalawang yugto ng gawaing inilarawan sa Biblia ngunit bigo silang tanggapin ang gawain ng pagdalisay at pagliligtas na ginawa ni Cristo sa mga huling araw, hindi sila maliligtas at makakapasok sa kaharian ng Diyos kailanman. Ilang taon mang sumampalataya ang mga taong ito sa Panginoon, mawawalan ito ng kabuluhan, dahil lahat ng tumatanggi sa kaligtasan sa katapusan ng pagliligtas ng Makapangyarihang Diyos ay mga kalaban ng Diyos, mga mapagkunwaring Fariseo silang lahat. Talagang walang kaduda-duda ito. Kahit tinanggihan ng mga Fariseo ang Panginoong Jesus batay sa Biblia at sa mga huling araw, tatanggihan ng mga elder at pastor ang gawain ng Makapangyarihang Diyos batay sa Biblia, walang saysay ang kanilang mga argumento. Dahil hindi nila ibinabatay ang kanilang mga argumento sa salita ng Diyos, kundi sa titik ng Biblia. Patungkol sa Diyos, gaano man karami ang mga dahilan ng isang tao, sinumang bigong tanggapin ang gawain ng Makapangyarihang Diyos sa mga huling araw ay isang kalaban at taksil sa Diyos. Sa mga mata ng Diyos, masasama silang lahat, hindi sila kikilalanin ng Diyos kailanman. Ang mga anticristo at walang pananalig na ito sa na inilantad ng gawain ng Diyos sa mga huling araw ay kakailanganing tiisin ang kaparusahan ng mga kalamidad na darating nang nananaghoy at nagngangalit ang mga ngipin. Itinakwil at inalis na silang lahat ng Diyos magpakailanman, at hindi kailanman muling magkakaroon ng pagkakataong makita ang Diyos at matanggap ang Kanyang pagsang-ayon. Totoo ‘yan. Dito, mauunawaan natin ang isang katotohanan: Hindi maaaring basta-basta na lang katawanin ng Biblia ang Diyos, at tiyak na hindi ito makakahalili sa gawain ng Diyos. Ang Diyos ay Diyos, ang Biblia ay Biblia. Kaya, dahil nananalig tayo sa Diyos, kailangan nating maranasan ang gawain ng Diyos at sundan ang pagsulong ng gawain ng Diyos, kailangan nating kainin at inumin ang mga salitang ipinapahayag ng Diyos sa mga huling araw, at kailangan nating tanggapin at sundin ang lahat ng katotohanang ipinapahayag ng Diyos. Ito ang tunay na kahulugan ng pananampalataya sa Diyos. Tuwing nagiging tao ang Diyos para gumawa, kailangan Niyang itakwil at alisin ang mga taong sumusunod lang sa Biblia ngunit bigong kilalanin at sundin ang Diyos. Kaya, masasabi natin nang may tiwala, “Ang pananampalataya sa Diyos ay kailangang nakaayon sa Biblia, ang pagsunod sa Biblia ay tunay na pananampalataya sa Diyos, ang Biblia ay kumakatawan sa Diyos,” ang mga paggigiit na ito ay puro maling pagkaintindi. Sinumang naggigiit niyon ay bulag at hindi kilala ang Diyos. Kung pangingibabawin ng tao ang Biblia sa lahat ng iba pang bagay at ihahalili ang Biblia sa Diyos, hindi ba siya naglalakad sa landas ng mga Fariseo? Sumunod ang mga Fariseo sa Biblia sa pagkontra sa Diyos, dahil dito ay isinumpa sila ng Diyos. Hindi ba ito totoo?

mula sa iskrip ng pelikulang Sino ang Aking Panginoon

Sinundan:Tanong 8: Sa loob ng 2,000 taon, pinagtibay ng mga relihiyon ang pininiwala na ang Biblia ay ibinigay sa pamamagitan ng inspirasyon ng Diyos, na lahat ng iyon ay salita ng Diyos, kaya kinakatawan ng Biblia ang Panginoon. Yaong mga nagkakaila na ang Biblia ay ibinigay sa pamamagitan ng inspirasyon ng Diyos at ang Kanyang salita ay talagang huhusgahan at tatawaging erehe (heretic) ng mga relihiyon. Ano ang mali sa natatanggap namin?

Sumunod:Tanong 1: Nagpapatotoo kayo na nagbalik na ang Panginoong Jesus na walang iba kundi ang Makapangyarihang Diyos na nagpahayag ng katotohanan sa paggawa ng gawain ng paghatol sa mga huling araw. Paano naging posible 'yan? Talagang paparito ang Panginoon para dalhin tayo sa kaharian ng langit, paano Niya tayo maiiwan para gawin ang gawain ng paghatol sa mga huling araw? Palagay ko sa pananalig sa Panginoong Jesus at pagtanggap sa gawain ng Banal na Espiritu, nararanasan na natin ang gawain ng paghatol ng Diyos. May patunay sa salita ng Panginoong Jesus: "kung hindi ako yayaon, ang Mangaaliw ay hindi paririto sa inyo; nguni't kung ako'y yumaon, siya'y susuguin ko sa inyo. At siya, pagparito niya, ay kaniyang susumbatan ang sanglibutan tungkol sa kasalanan, at sa katuwiran, at sa paghatol" (Juan 16:7-8). Palagay namin matapos mabuhay na mag-uli at umakyat sa langit ang Panginoong Jesus, noong Pentecostes bumaba ang Banal na Espiritu para magsagawa sa mga tao. Iyan ang dahilan kaya sinisi ng mga tao ang kanilang sarili dahil sa kanilang mga kasalanan, sa pagkamatuwid at paghatol. Kapag nangumpisal at nagsisisi tayo sa harap ng Panginoon, talagang nararanasan natin ang paghatol ng Panginoon. Naniniwala tayo na bagama't ang gawain ng Panginoong Jesus ay gawain ng pagtubos, matapos umakyat sa langit ang Panginoong Jesus, ang gawaing ginawa ng Banal na Espiritu na bumaba noong Pentecostes ay dapat maging gawain ng paghatol ng Diyos sa mga huling araw. Kung hindi ito naging gawain ng paghatol, paano nangyaring "kanyang susumbatan ang sanglibutan tungkol sa kasalanan, at sa katuwiran, at sa paghatol"? Bilang nga nananalig sa Panginoong, madalas tayong antigin, pagsabihan at disiplinahin ng Banal na Espiritu. Kaya, sa harap ng Panginoon, lagi tayong umiiyak at nagsisisi sa Panginoon. Ang maraming mabubuting asal na ibinubunga nito ay kung paano tayo nabago ng ating pananampalataya sa Panginoon. Hindi ba ito ang resulta ng pagdanas ng paghatol ng Diyos? Ang gawain ng paghatol ng Makapangyarihang Diyos sa mga huling araw na binabanggit n'yo, iba pa ba ito sa gawain ng Panginoong Jesus?

Baka Gusto Mo Rin