Ang Iglesia ng Makapangyarihang Diyos App

Pakinggan ang tinig ng Diyos at salubungin ang pagbabalik ng Panginoong Jesus!

Hinihikayat namin ang mga naghahanap ng katotohanan na kontakin kami.

Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao

Mga Solidong Kulay

Mga Tema

Font

Laki ng Font

Espasyo ng Linya

Lapad ng pahina

0 (Mga) Resulta ng Paghahanap

Walang nakitang mga resulta.

Kabanata 106

Yaong mga hindi nakakaalam ng Aking mga salita, yaong mga hindi nakakaalam ng Aking normal na pagkatao, at yaong mga nagtatatwa ng Aking pagkaDiyos ay gigibaing lahat tungo sa kawalan. Walang sinumang di-saklaw mula rito, at lahat ay dapat sumailalim dito dahil ito ay Aking utos sa pangangasiwa, at ito ang pinakamahigpit na sugnay ng Aking utos. Yaong mga hindi nakakaalam ng Aking mga salita ay yaong mga nakapakinig na sa kung ano ang malinaw Ko nang nabanggit, gayunman ay hindi pa rin alam ang mga iyon, sa madaling salita yaong mga hindi nakakaunawa ng mga espirituwal na mga bagay (dahil hindi Ko nalikha na ang bahaging ito para sa mga tao, hindi Ako humihingi nang malaki mula sa kanila; kinakailangan Ko lamang na makinig sila sa Aking mga salita at pagkatapos ay isagawa ang mga iyon). Hindi sila mga tao ng Aking bahay, hindi Ko kaparehong uri; sila ay kabilang sa kinasasaklawan ni Satanas. Kaya hindi Ko gusto ang isa man sa mga taong ito na hindi nakakaunawa ng espirituwal na mga bagay. Dati, inisip ninyo na lumalabis na Ako; ngayon ay inyong mauunawaan. Paano kayang ang mga hayop ay posibleng makipag-usap sa Diyos? Hindi ba’t iyan ay katawa-tawa? Yaong mga hindi nakakaalam ng Aking normal na pagkatao ay yaong mga gumagamit ng kanilang sariling mga pagkaunawa para sukatin kung ano ang ginagawa Ko sa Aking pagkatao. Sa halip ng pagsunod, sila, gamit ang kanilang mga mata ng laman, ay sinusubukang hanapan Ako nang mali. Marahil ay nakapagsalita Ako nang walang kabuluhan? Sinabi Ko na ang Aking normal na pagkatao ay isang kailangang-kailangang bahagi Ko, ang kumpletong Diyos Mismo, at ito ang wastong paraan na ang Aking normal na pagkatao at ganap na pagkaDiyos ay gumagawang kasabay sa isa’t isa: Kapag ang mga bagay na Aking ginagawa sa pamamagitan ng Aking normal na pagkatao ay hindi akma sa pantaong mga pagkaintindi, yaong mga lumalaban sa Akin at yaong mga hindi kaayon sa Akin ay ibinubunyag. Pagkatapos, ginagamit Ko ang Aking ganap na pagkaDiyos para bigkasin ang Aking tinig sa pamamagitan ng pagkatao, at pinakikitunguhan Ko ang ilang mga tao sa paraang ito. Kung hindi mo nauunawaan ang Aking ginagawa nguni’t sumusunod ka pa rin, ang ganitong uri ng tao ay hindi Ko kinokondena, kundi Aking nililiwanagan. Ito ang uri ng taong Aking minamahal, at dahil sa iyong pagsunod nililiwanagan kita. Yaong mga lumalaban sa Aking pagkaDiyos ay kinabibilangan ng mga hindi nakakaalam ng Aking mga salita, yaong mga hindi kaugma ng Aking normal na pagkatao, at yaong hindi sumasang-ayon sa Aking ginagawa sa pagkaDiyos (halimbawa, sa Aking pagkagalit o pagbubuo ng iglesia at iba pa). Ang mga yaon ay pagpapahayag lahat ng paglaban sa Aking pagkaDiyos. Nguni’t mayroong isang bagay na Aking idinidiin at bawa’t isa sa inyo ay dapat magbigay ng pansin: Yaong mga hindi kaugma sa tao na kung ano nga Ako ngayon ay lumalaban sa Aking pagkaDiyos. Bakit palagi Kong sinasabi na ang tao na Ako nga ay ang kumpletong Diyos Mismo? Ang disposisyon ng tao na Ako nga ay ang kabuuan ng makaDiyos na disposisyon; huwag Akong sukatin gamit ang pantaong mga pagkaintindi. Kahit ngayon, maraming tao ang nagsasabi pa rin na Ako ay may normal na pagkatao kaya’t ang mga bagay na Aking ginagawa ay hindi nangangahulugan na tamang lahat. Ang mga taong ito—hindi mo ba hinihingi lamang na mamatay? Hindi nila nalalaman ang isa mang salita tungkol sa Aking sinasabi, at sila ay walang-pasubaling ang mga inápó ng bulag, binhi ng malaking pulang dragon! Sasabihin Ko sa lahat nang minsan pa (at hindi Ko na muling sasabihin pa pagkatapos, kung lalabagin itong muli ng sinuman, sila ay tiyak na susumpain): ang Aking mga salita, ang Aking pagtawa, ang Aking pagkain, ang Aking pamumuhay, ang Aking pagsasalita at ugali ay ginagawa Kong lahat—ang Diyos Mismo, at walang anumang bakas ng tao na nakahalo sa loob, wala! Wala kahit ano! Bawa’t isa ay dapat huminto sa paglalaro ng inyong mga laro ng isipan, huminto sa inyong makitid na mga pagkalkula. Habang nagpapatuloy kayo sa ganito mas mapapahamak kayo. Pakinggan ang Aking payo!

Palagi Kong sinasaliksik ang kaloob-loobang puso ng bawa’t isa, sinasaliksik ang kanilang bawa’t salita at pagkilos, at nakikita Ko nang malinaw, isa-isa, yaong mga gusto Ko at yaong mga hindi Ko gusto. Ito ay isang bagay na hindi kayang guni-gunihin ng mga tao, at lalong higit pa, isang bagay na hindi kayang tuparin ng mga tao. Napakarami Ko nang nasabi at napakarami Ko nang nagawang mga bagay; sinong makakayang magsalita nang maliwanag tungkol sa kung ano ang Aking mga layunin sa likod ng Aking pananalita, at sa likod ng Aking gawain? Walang sinumang makapagsasalita tungkol sa mga iyon nang malinaw. Pagkatapos nito, hindi na Ako magsasalita pa; sa isang banda aalisin nito ang lahat ng mga taong hindi Ko gusto, at sa kabila, pahihirapan kayo nito nang kaunti pa kaugnay dito, nang sa gayon minsan pa ninyong maranasan ang pagkabuhay-na-muli mula sa mga patay nguni’t nang mas matindi. Hindi ito mapagpapasyahan ng mga tao, at walang sinumang makapag-iingat ng kanilang mga sarili mula rito. Kahit na malaman pa ninyo ang tungkol dito ngayon, kapag dumating ang panahon hindi pa rin ninyo maiiwasan ang pagdurusang ito, dahil ganito kung paano Ako gumawa. Ganito Ako dapat gumawa upang maabot ang Aking mga layunin, at upang hayaan ang Aking kalooban na matupad sa inyo. Ito ang dahilan kung bakit tinatawag itong “ang huling pagdurusang dapat ninyong pagdaanan.” Ang inyong laman ay hindi na kailanman magdurusang muli pagkatapos, dahil mawawasak Ko na ang malaking pulang dragon, at hindi na ito mangangahas na manggulong muli. Ito ang huling hakbang bago ang pagpasok sa katawan; ito ay isang yugto ng paglipat. Nguni’t huwag matakot, walang-pasubaling pangungunahan Ko kayo patawid sa sunud-sunod na krisis. Maniwala kayo na Ako ang matuwid na Diyos Mismo. Ang nasabi Ko na ay tiyak na matutupad. Ako ang mapapagkatiwalaang Diyos Mismo. Lahat ng bansa, lahat ng lupain, at lahat ng denominasyon ay bumabalik sa Akin at nagsasama-sama sa Aking trono. Ito ang Aking dakilang kapangyarihan, at Aking hahatulan ang bawa’t isang anak ng paghihimagsik, itatapon sila sa lawa ng apoy at asupre, nang walang anumang maliliban, lahat ay dapat na umurong. Ito ang huling hakbang ng Aking planong pamamahala, at kapag tapos na ito, papasok Ako sa kapahingahan, dahil ang lahat ay matatapos na, at ang Aking planong pamamahala ay darating na sa katapusan.

Dahil ang tulin ng Aking gawain ay napabilis na (bagaman ang Aking puso ay hindi nababalisa), ibinubunyag Ko ang Aking mga salita sa inyo araw-araw, binubuksan Ko ang mga hiwagang hawak Ko sa inyo araw-araw, upang inyong masundan nang malapit ang Aking mga yapak. (Ito ay Aking karunungan, ginagamit ang Aking mga salita para perpektuhin ang mga tao, nguni’t para din pabagsakin ang mga tao. Lahat ay nagbabasa ng Aking mga salita, at kayang kumilos ayon sa Aking kalooban sa Aking mga salita. Yaong mga negatibo ay magiging negatibo, yaong mga ibubunyag ay magpapakita ng kanilang tunay na mga kulay, ang lumalaban ay lalaban, at yaong nagmamahal sa Akin nang tapat ay magiging mas tapat pa. Sa gayon, lahat ay makakasunod sa Aking mga yapak. Ang maraming mga katayuang Aking inilarawan ay mga pamamaraang lahat ng kung paano Ako gumagawa at siyang mga layunin na nais Kong makamit.) Sa nakalipas ay Aking nasabi na: Paano Ko man kayo akayin, dapat kayong magtaguyod sa parehong paraan; anuman ang sinasabi Ko sa inyo, dapat kayong makinig. Ano ang ibig Kong sabihin dito? Alam ba ninyo? Ano ang layunin at kabuluhan ng Aking salita? Nauunawaan ba ninyo? Ilang tao ang lubos na makakapagsalita nito nang malinaw? Kapag Aking sinasabi “kung paano Ko man kayo pangunahan, dapat kayong maghabol sa parehong paraan,” hindi lamang ito nangangahulugan ng Aking paggabay bilang ang tao na Ako nga, ito ay higit pang tumutukoy sa mga salitang Aking sinasabi at sa landas na Aking tinatahak. Ngayon, ang salitang ito ay talagang natupad na. Sa sandaling nasabi Ko na ang Aking mga salita, ang lahat ng uri ng mga mukhang demonyo ay nalalantad sa harap ng liwanag ng Aking presensya, kaya makikita ninyo ang lahat ng mga iyon nang malinaw. Ang salita Kong ito ay hindi lamang isang pagpapahayag kay Satanas, kundi ito ay isang pagkakatiwala sa inyong lahat. Karamihan sa inyo ay binabalewala ang salitang ito, naniniwalang ito ay pagkakatiwala sa inyo, nguni’t hindi ninyo natatantong ito ay isang salita ng paghatol, isang salita na nagtataglay ng awtoridad. Ang layunin ng Aking mga salita ay upang utusan si Satanas na gumawa ng paglilingkod para sa Akin nang maayos at sundin Ako nang ganap. Sa mga hiwagang naibunyag Ko na sa nakalipas, marami pa rin ang hindi ninyo nauunawaan, kaya sa hinaharap higit pa ang ibubunyag Ko sa inyo, upang maari kayong magkaroon ng isang mas malinaw at lubos na pagkaunawa.

Kapag dumarating ang mga kapahamahan, takot na takot ang mga tao, at sila ay umuungol sa dalamhati at namumuhi sa masasamang bagay na kanilang ginawa sa nakalipas, nguni’t ang sandaling iyan ay huli na ang lahat sapagka’t ito ay ang kapanahunan ng poot. Hindi ito ang panahon upang iligtas ang mga tao at mag-alok ng biyaya, kundi ang panahon upang alisin ang lahat ng mga tagaserbisyo at hayaan ang Aking mga anak-na-lalaki na mamuno para sa Akin. Ito ay talagang iba mula sa nakalipas, at ito ay wala pang katulad simula sa paglikha ng mundo. Dahil nalikha Ko na ang mundo nang minsan, wawasakin Ko ang mundo nang minsan, at kung ano ang Aking paunang-naitálágá na ay hindi na mababago ninuman. Ang dalawang katawagang “ang sama-samang mga Kristiyanong tao” at “ang sama-samang pangsansinukob na mga bagong tao” ay malimit na binanggit noong una. Paano dapat ipaliwanag ang mga iyon? Ang sama-samang mga Kristiyanong tao ba ay tumutukoy sa mga panganay na anak-na-lalaki? Ang sama-samang pangsansinukob na mga bagong tao ba ay tumutukoy din sa mga panganay na anak-na-lalaki? Hindi, hindi ito napakahulugan nang wasto ng mga tao. Dahil ang pantaong pagkaintindi ay nakakaunawa lamang ng mga bagay-bagay hanggang sa antas na ito, lilinawin Ko ito sa inyo ngayon dito. Ang sama-samang mga Kristiyanong tao at ang sama-samang pangsansinukob na mga bagong tao ay hindi magkapareho, kundi mayroong magkahiwalay na mga kahulugan. Kahit na sa literal ang mga iyon ay di-gaanong magkaiba at mukhang magkapareho lamang, ang tunay na katayuan ay ang ganap na kasalungat. Sino ba ang eksaktong tinutukoy na sama-samang mga Kristiyanong tao? O ano ba ang tinutukoy na mga iyon? Sa pagtukoy ng tungkol sa mga Kristiyanong tao, lahat ay nagkakaisang mag-iisip tungkol sa Akin. Ito ay walang-pasubaling hindi na kailangang itanong. Higit pa rito, sa pantaong mga pagkaintindi, ang salitang “mga tao” ay tiyakang tumutukoy sa mga tao, at wala isa mang tao ang mag-uugnay nito sa iba pang bagay. Kapag sinasalita ang terminong “sama-sama,” iisipin ng mga tao na ito ay isang pagtitipon ng maraming tao at sila ay halos iisang buo, kaya ito ay tinatawag na sama-sama. Dito ay makikita na ang pantaong mga isipan ay napakasimple, at hindi nila maunawaan kahit kailan ang Aking ibig sabihin. Ngayon, opisyal Kong sisimulan ang pagbabahagi tungkol sa kung ano ang sama-samang Kristiyanong mga tao (nguni’t dapat isantabi ng lahat ang kanilang sariling mga pagkaintindi, kung hindi walang sinumang makakayang abutin, at kahit na ipinaliwanag Ko pa ang termino, hindi ito mapaniniwalaan ng mga tao, ni mauunawaan ito): Sa sandaling ang Aking mga salita ay nasabi, ang Aking mga panganay na anak-na-lalaki ay makakakilos nang ayon sa Aking kalooban, at ipahahayag ang Aking kalooban, kaya sila ay may nagkakaisang puso at nagkakaisang bibig. Kapag hinahatulan nila ang lahat ng bansa at lahat ng bayan, makakaya nilang isakatuparan ang Aking pagkamatuwid, at ipatupad ang Aking mga utos sa pangangasiwa; sila ang Aking pagpapahayag, at sila ang Aking pagpapamalas. Kaya, maaaring masabi na ang sama-samang mga Kristiyanong tao ay ang katunayan ng mga panganay na anak-na-lalaki na nagpapatupad ng Aking mga utos sa pangangasiwa, sila ay ang awtoridad sa mga kamay ng mga panganay na anak-na-lalaki; at ito ay may kaugnayang lahat kay Cristo, sa gayon ay ang katawagang mga Kristiyanong tao. Dagdag pa, lahat ng mga panganay na anak-na-lalaki ay makakakilos ayon sa Aking kalooban, kaya Aking ginagamit ang katawagang sama-sama. Ang sama-samang pangsansinukob na mga bagong tao ay nangangahulugang ang lahat ng tao sa Aking pangalan, sa madaling salita, ang Aking mga panganay na anak-na-lalaki, ang Aking mga anak-na-lalaki, at ang Aking bayan. Ang “bago” ay tumutukoy kaugnay sa Aking pangalan. Dahil sila ay nasa Aking pangalan (ang Aking pangalan ay nagtataglay ng lahat, at ito ay walang-hanggang bago at hindi kailanman luma, ito ay di-nababago ng tao), at sila ay mananatiling buháy magpakailanman sa hinaharap, sila ang pangsansinukob na mga bagong tao. Ang “sama-sama” dito ay kaugnay sa bilang ng mga tao, at ito ay hindi kapareho ng unang katayuan. Kapag ang Aking salita ay ipinangungusap, lahat ay dapat maniwala rito. Huwag mag-aalinlangan. Alisin ang iyong pantaong mga pagkaintindi at pantaong mga kaisipan. Ang Aking kasalukuyang paraan ng pagbubunyag ng mga hiwaga ay talagang ang paraan para sa pag-aalis ng pantaong mga pagkaintindi at mga kaisipan (dahil ang mga tao ay gumagamit ng kanilang sariling mga pagkaunawa para sukatin Ako at sukatin ang Aking sinasabi, gumagamit Ako ng Aking sariling mga ibinubunyag na hiwaga para alisin ang pantaong mga pagkaintindi at alisin ang pantaong mga kaisipan). Ang gawaing ito ay matatapos sa lalong madaling panahon. Kapag ang Aking mga hiwaga ay ibinubunyag hanggang sa isang tiyak na yugto, ang mga tao ay hindi na halos magkakaroon ng paraan ng pag-iísíp sa Aking mga salita at sila ay hihinto na sa paggamit ng kanilang pantaong mga pagkaintindi para sukatin Ako. Kung ano ang iniisip nila araw-araw, Aking ibubunyag, at Ako ay muling hahagupit. Sa isang tiyak na punto, hindi na mag-iisip ang mga tao, mawawalan na ng laman ang kanilang mga ulo na walang anumang mga kaisipan, at sila ay ganap na susunod sa Aking mga salita, at yaon ay kung kailan kayo ay papasok sa espirituwal na kinasasaklawan. Ito ay isang hakbang sa Aking gawain bago Ko kayo pahintulutang pumasok sa espirituwal na kinasasaklawan. Dapat ninyong alisin ang pantaong mga pagkaunawa bago kayo maaaring maging banal at walang-dungis at pumasok sa espirituwal na kinasasaklawan, at ito ang orihinal na kahulugan ng “Ako ay isang banal at espirituwal na katawan.” Nguni’t dapat kayong kumilos nang naaayon sa Aking mga hakbang, at bago ninyo ito matanto, darating na ang Aking panahon.

Sinundan:Kabanata 105

Sumunod:Kabanata 107

Baka Gusto Mo Rin