Ikaw ang Siyang nagbubukas ng balumbon, at Ikaw ang Siyang bumabasag sa pitong tatak, dahil sa Iyo nagmumula ang lahat ng misteryo at ang lahat ng pagpapala ay ibinubunyag Mo. Nakatakda Akong mahalin Ka magpakailanman, at nakatakda Ako na pasambahin sa Iyo ang di-mabilang na hinirang na mga tao, dahil Ikaw ang Aking katauhan, bahagi Ka ng Aking masagana at ganap na pagpapamalas, isang kailangang-kailangang bahagi ng Aking katawan. Kaya nga, dapat Akong magbigay ng natatanging patotoo. Sino pa maliban sa napapaloob sa Aking katauhan ang naaayon sa mga layunin Ko? Hindi Ikaw Mismo ang Siyang nagpapatotoo sa Iyo, kundi ang Aking Espiritu na nagpapatotoo sa Iyo, at tiyak na hindi Ko patatawarin ang sinumang nangangahas na lumaban sa Iyo, dahil hinggil ito sa Aking mga atas administratibo. Lahat na sinasabi Mo ay tiyak na isasakatuparan Ko, at lahat ng iniisip Mo ay siguradong tatanggapin Ko. Kung hindi tapat ang isang tao sa Iyo, kung gayon, hayagan nila Akong nilalabanan, at tiyak na hindi Ko sila patatawarin. Matindi Kong kakastiguhin ang lahat ng mga lumalaban sa Aking Anak, at pagpapalain Ko sila na nakaayon sa Iyo. Ito ang awtoridad na iginagawad Ko sa Iyo. Ayon sa sinabi noon—ukol sa mga hinihingi at mga pamantayang ibinigay sa mga panganay na anak—Ikaw ang huwaran. Na ibig sabihin, gaya ng sa Iyo, gayon din ang hihingiin Ko sa mga panganay na anak. Hindi ito isang bagay na magagawa ng mga tao, kundi kung ano ang ginagawa mismo ng Aking Espiritu. Kung naniniwala ang sinuman na ang mga tao ang nagpapatotoo sa Iyo, kung gayon ang nilikhang iyan ay walang dudang kauri ni Satanas at kaaway Ko! Samakatwid, ang patotoo ay ang hindi maikakaila, hindi nagbabago magpakailanman, at kung ano ang kinukumpirma ng Banal na Espiritu! Walang sinuman ang maaaring magbago nito nang bahagya, kung sinuman ang gumawa nito ay hindi Ko patatawarin! Yamang hindi makapagpatotoo sa Akin ang mga tao, Ako Mismo ay nagpapatotoo sa Aking persona, at hindi dapat makagambala ang mga tao sa Aking gawain! Ang mga ito ay mga salita ng mahigpit na paghuhusga, at dapat isaalang-alang ng bawat tao ang mga ito!

Dapat ninyong isaalang-alang at bigyang-pansin ang bawat detalye ng sinasabi Ko. Huwag tratuhin ang Aking mga salita nang walang ingat, bagkus ay makinig nang mabuti. Bakit Ko sinasabi na ang mga panganay na anak ay ang Aking katauhan at isang kailangang-kailangang bahagi ng Aking kaharian? Bago ang lahat ng kapanahunan, nabuhay kaming magkasama at hindi kailanman nagkahiwalay. Dahil sa mga panggugulo ni Satanas, matapos Akong magkatawang-tao sa unang pagkakataong bumalik Akong muli sa Sion. Pagkatapos, dumating kaming lahat sa mundo, at matapos Akong magwagi ng tagumpay sa mga huling araw—iyan ay, matapos Ko kayong mabawi mula sa laman na ginawang tiwali ni Satanas—ibabalik Ko kayong muli sa Sion upang magsamang muli ang Aking persona, na hindi na kailanman mapaghihiwalay. Matapos niyan hindi na Ako muling magkakatawang-tao, at tiyak na hindi kayo lalabas sa Aking katawan. Ibig sabihin, pagkatapos nito ay hindi Ko na muling lilikhain ang mundo, ngunit mananatiling di-maihihiwalay mula sa Aking mga panganay na anak sa Sion magpakailanman, dahil lahat ay lubusan nang matatapos, at malapit Ko nang wakasan ang buong lumang panahon. Tanging sa Sion mayroong buhay ng bagong langit at lupa, dahil umiiral ang Aking pagkatao sa Sion. Hindi na magkakaroon ng bagong mga langit o bagong mga lupa na umiiral ng hiwalay sa mga ito. Ako ang bagong langit, at Ako rin ang bagong lupa, dahil pinupuno ng Aking pagkatao ang buong Sion. Maaari ring sabihin na ang Aking mga panganay na anak ang bagong langit, ang Aking mga panganay na anak ang bagong lupa. Ang Aking mga panganay na anak at Ako ay sa iisang katawan at di-mapaghihiwalay. Ang pagsasalita ukol sa Akin ay nangangahulugang pagsasalita rin tungkol sa Aking mga panganay na anak, at siguradong hindi Ko papatawarin ang sinumang susubok na paghiwalayin kami. Kapag pinabalik ko sa harap ng Aking trono ang di-mabilang na mga bayan at di-mabilang na Aking hinirang na mga tao, lubusang mapapahiya ang lahat ng mga Satanas at aatras mula sa Akin ang lahat ng masasamang demonyo. Pagkatapos ay tiyak na iiral ang katuwiran sa gitna ng di-mabilang na Aking hinirang na mga tao (ibig sabihin sa gitna ng Aking mga anak at tao), at tiyak na hindi na magkakaroon ng mga panggugulo ni Satanas sa gitna ng di-mabilang na mga bayan, sapagkat pamamahalaan ko ang di-mabilang na mga bayan at di-mabilang na Aking hinirang na mga tao, ang buong mundong sansinukob ay mapapasakamay ko, at lubusang mawawasak ang lahat ng mga Satanas, ganap na matatalo, at tatanggap ng kaparusahan ng Aking mga atas administratibo.

Nagpapatuloy Ako sa Aking gawain sa gitna ng di-mabilang na Aking hinirang na mga tao, ngunit mayroon lamang silang kaliwanagan ng Aking Espiritu, at walang sinuman sa kanila ang kwalipikado upang ibunyag ang Aking mga hiwaga, walang kwalipikado upang ipahayag Ako. Tanging ang Siyang nagmumula sa Akin ang kwalipikado upang gawin ang Aking gawain—at ang iba pa ay pansamantala Ko lamang ginagamit. Hindi bababa ang Aking Espiritu sa isang tao nang basta-basta, dahil ang lahat ng sa Akin ay mahalaga. Para bumaba ang Aking Espiritu sa isang tao at para gumawa ang Aking Espiritu sa isang tao ay ganap na magkakaibang bagay. Gumagawa ang Aking Espiritu sa mga tao na nasa labas Ko, ngunit bumababa ang Aking Espiritu sa Kanya na nagmumula sa Akin. Dalawa itong ganap na hindi magkaugnay na mga bagay. Dahil banal Siyang nagmumula sa Akin, ngunit hindi banal ang mga nasa labas Ko, kahit gaano pa sila kabuti. Hindi bababa ang Aking Espiritu sa isang tao nang ganoon-ganoon lang. Hindi dapat mag-alala ang mga tao. Hindi ako nagkakamali, at Ako ay isandaang porsiyentong sigurado tungkol sa Aking ginagawa! Gaya ng pagpatotoo Ko sa Kanya, tiyak na pangangalagaan Ko rin Siya; Siya ay tiyak na nagmumula sa Akin at kailangang-kailangan ng Aking katauhan. Samakatwid, umaasa Ako na bibitiwan ng mga tao ang kanilang sariling mga kuru-kuro at ang anumang mga ideya na ibinigay ni Satanas, maniniwala na totoo ang bawat pagbigkas Ko, at hindi bubuo ng mga pagdududa sa kanilang mga isipan. Ito ang Aking ipinapagawa sa tao at ang Aking payo sa tao. Dapat sumunod ang lahat sa mga bagay na ito, lahat ay dapat lubusang makumbinsi ng mga ito, at dapat gawing pamantayan ng lahat ang sinasabi Ko.

Hindi Ko lamang ilulunsad ang Aking gawain sa gitna ng di-mabilang na mga bayan at di-mabilang na Aking hinirang na mga tao, kundi ang mas higit pa rito ay ilulunsad Ko ang Aking gawain sa lahat ng dako sa buong sansinukob, at higit pang ipinakikita nito na ang araw para sa Aking pagbabalik sa Sion ay hindi na magtatagal (sapagkat kinakailangan na bumalik Ako sa Sion bago Ako makapaglungsad ng gawain sa gitna ng di-mabilang na Aking hinirang na mga tao at sa buong sansinukob). Mayroon bang sinuman na makaaarok sa mga hakbang ng Aking gawain at sa paraan ng aking pagtatrabaho? Ang mga dahilan kung bakit sinasabi Kong makikipagtagpo Ako sa mga dayuhan sa espiritu ay na, sa esensiya, hindi ito magagawa sa laman, at naayaw Kong sumuong sa mga panganib sa ikalawang pagkakataon. Ang mga ito ang mga dahilan sa pakikipagbahaginan sa mga dayuhan sa espiritu. Ito ay dapat na nasa totoong espirituwal na mundo, hindi isang malabong espirituwal na mundo na tulad ng inilalarawan sa isip ng mga^[a] nabubuhay sa laman. Ang sinasabi Ko sa panahong iyon ay naiiba lamang sa paraan ng Aking pagsasalita, sapagkat magsasalita Ako sa loob ng ibang kapanahunan. Samakatuwid, ipinaaalala Ko sa tao nang paulit-ulit na bigyang-pansin ang paraan ng Aking pagsasalita, at ipinaaalala Ko rin sa tao na mayroong mga hiwaga sa sinasabi Kong hindi maaaring ibunyag ng mga tao. Ngunit walang nakauunawa kung bakit sinasabi Ko ang mga bagay na ito, at ito ay dahil lamang sa sinasabi Ko sa inyo ngayon na nakauunawa na kayo nang kaunti, ngunit hindi pa kumpleto. Matapos ang yugtong ito sa Aking gawain, ipaaalam Ko sa inyo ang bawat hakbang. (Nais Ko pa ring itiwalag ang ilang mga tao sa pamamagitan nito, kaya’t hindi Ako magsasalita ng anuman sa ngayon.) Ito ang pamamaraan ng susunod na hakbang ng Aking gawain. Ang lahat ay dapat magbigay-pansin at makakita nang malinaw na Ako Mismo ang Diyos na marunong.

Talababa:

a. Wala sa orihinal na teksto ang pariralang “tulad ng kathang-isip ng mga.”