488. Matapos gawing tiwali ni Satanas, nawala sa mga tao ang may-takot-sa-Diyos nilang puso gayundin ang papel na nararapat na mayroon ang mga nilikha. Lahat sila ay naging mga kaaway na mapaghimagsik laban sa Diyos, nabuhay sa ilalim ng kapangyarihan ni Satanas, at napailalim sa pagmamanipula ni Satanas; sa gayon, walang paraan ang Diyos upang gumawa sa gitna ng mga nilikha Niya, at lalong hindi Niya makamit ang takot ng mga ito. Ang mga tao ay nilikha ng Diyos, at dapat sumamba sa Diyos, ngunit ang totoo ay tinalikuran nila Siya at sa halip ay sumamba kay Satanas. Naging diyos-diyosan si Satanas sa kanilang mga puso. Sa gayon, nawalan ang Diyos ng lugar sa kanilang puso, na ang ibig sabihin ay nawala ang kahulugan sa likod ng paglikha Niya sa sangkatauhan. Samakatwid, upang mapanumbalik ang kahulugan sa likod ng paglikha Niya sa sangkatauhan, dapat Niyang maipanumbalik ang orihinal nilang wangis at tanggalin sa sangkatauhan ang kanilang mga tiwaling disposisyon. Upang mabawi ang mga tao mula kay Satanas, dapat Niya silang iligtas mula sa kasalanan. Tanging sa ganitong paraan Niya unti-unting maipapanumbalik ang orihinal nilang wangis at papel, at sa wakas, ay mapapanumbalik ang kaharian Niya. Ang ganap na pagkalipol ng yaong mga anak ng paghihimagsik sa huli ay magiging para din sa kapakanan ng pagtutulot sa mga tao na sambahin nang mas mabuti ang Diyos at mabuhay sa lupa nang mas maayos. Yamang nilikha ng Diyos ang mga tao, idudulot Niya na sumamba sila sa Kanya; yamang ninanais Niyang mapanumbalik ang orihinal na papel ng sangkatauhan, ganap Niya itong panunumbalikin, at nang walang anumang halo. Ang pagpapanumbalik ng awtoridad Niya ay nangangahulugan ng pagdulot na sumamba at magpasakop ang mga tao sa Kanya; nangangahulugan ito na gagawin ng Diyos na mabuhay ang mga tao nang dahil sa Kanya at magdulot na masawi ang mga kaaway Niya bilang bunga ng Kanyang awtoridad. Nangangahulugan ito na idudulot ng Diyos na mamalagi sa gitna ng mga tao ang lahat ng tungkol sa Kanya nang walang paglaban mula kahit kanino. Ang kahariang ninanais itatag ng Diyos ay ang sarili Niyang kaharian. Ang sangkatauhang ninanais Niya ay yaong sumasamba sa Kanya, yaong ganap na nagpapasakop sa Kanya at nagtataglay ng kaluwalhatian Niya. Kung hindi ililigtas ng Diyos ang tiwaling sangkatauhan, mawawala ang kahulugan sa likod ng paglikha Niya sa sangkatauhan; mawawalan na Siya ng awtoridad sa mga tao, at hindi na magagawang umiral sa lupa ang kaharian Niya. Kung hindi lilipulin ng Diyos yaong mga kaaway na mapaghimagsik laban sa Kanya, hindi Niya magagawang makamit ang ganap Niyang kaluwalhatian, at hindi rin Niya magagawang itatag ang kaharian Niya sa lupa. Ang ganap na lipulin iyong mga kabilang sa sangkatauhan na mapaghimagsik laban sa Kanya, at dalhin sa pamamahinga yaong mga nagawa nang ganap—ang mga ito ang magiging mga tanda ng pagtatapos ng gawain Niya at ng dakilang tagumpay Niya.

—Ang Salita, Vol. I. Ang Pagpapakita at Gawain ng Diyos. Ang Diyos at ang Tao ay Magkasamang Papasok sa Pamamahinga

489. Sa simula pa lang, ang sangkatauhan ay nasa mga kamay ng Diyos, ngunit dahil sa panunukso at pagtiwali ni Satanas, ang tao ay naigapos ni Satanas at nahulog sa mga kamay ng masama. Kaya, si Satanas ay naging ang layon na tatalunin sa gawain ng pamamahala ng Diyos. Sapagkat ang tao ay inangkin ni Satanas, at dahil ang tao ang puhunan sa lahat ng pamamahala ng Diyos, kung ililigtas ang tao, kung gayon ay kailangang mabawi siya mula sa mga kamay ni Satanas, na ang ibig sabihin, ang tao na nabihag ni Satanas ay kailangang mabawi. Sa gayon, kailangang matalo si Satanas sa pamamagitan ng mga pagbabago sa dating disposisyon ng tao at sa pagpapanumbalik ng orihinal na katwiran ng tao. Sa ganitong paraan, ang tao, na nabihag, ay mababawi mula sa mga kamay ni Satanas. Kung mapapalaya ang tao mula sa impluwensiya at pagkagapos ni Satanas, sa gayon ay mapapahiya si Satanas, ang tao sa kahuli-hulihan ay mababawi, at si Satanas ay magagapi. At dahil ang tao ay napalaya mula sa madilim na impluwensiya ni Satanas, ang tao ang magiging samsam ng kabuuang labanang ito, at si Satanas ay magiging ang layon na parurusahan sa sandaling natapos ang labanan, kung saan pagkatapos nito ang kabuuang gawain ng pagliligtas sa sangkatauhan ay makokompleto na.

—Ang Salita, Vol. I. Ang Pagpapakita at Gawain ng Diyos. Pagpapanumbalik ng Normal na Buhay ng Tao at Pagdadala sa Kanya sa Isang Kamangha-manghang Hantungan

490. Ang lahat ng namumuhay sa ilalim ng impluwensiya ng kadiliman ay yaong mga namumuhay sa gitna ng kamatayan, yaong mga sinasapian ni Satanas. Kung hindi inililigtas ng Diyos at hindi hinahatulan at kinakastigo ng Diyos ang mga tao, hindi sila makakatakas sa impluwensiya ng kamatayan; hindi sila maaaring maging mga buhay na tao. Hindi makakapagpatotoo para sa Diyos ang mga patay na gaya nito, ni hindi rin sila maaaring gamitin ng Diyos, lalo nang hindi makakapasok sa kaharian. Nais ng Diyos ang patotoo ng mga buhay, hindi ng mga patay, at hinihingi Niya na ang mga buhay, hindi ang mga patay, ang gumawa para sa Kanya. “Ang mga patay” ay yaong mga kumokontra at naghihimagsik laban sa Diyos; sila yaong mga manhid ang espiritu at hindi nakakaunawa sa mga salita ng Diyos; sila yaong mga hindi nagsasagawa sa katotohanan at wala ni katiting na katapatan sa Diyos, at sila yaong mga namumuhay sa ilalim ng kapangyarihan ni Satanas at ginagamit ni Satanas. Ang mga pagpapamalas ng mga patay ay ang pagtindig laban sa katotohanan, paghihimagsik laban sa Diyos, at pagiging aba, hamak, walang awa, mapanupil, tuso, at lihim na mapanira. Kahit na kinakain at iniinom ng ganitong mga tao ang mga salita ng Diyos, hindi nila kayang isabuhay ang mga salita ng Diyos; kahit na buhay sila, sila ay mga naglalakad na bangkay lang, ang mga humihingang patay. Lubos na walang kakayahan ang mga patay na mapalugdan ang Diyos, lalo na ang maging ganap na nagpapasakop sa Kanya. Kaya lamang nilang linlangin Siya, lapastanganin Siya, at ipagkanulo Siya, at ang isinasabuhay nila ay ganap na mga pagbubunyag ng kalikasan ni Satanas. Kung nais ng mga tao na maging buhay na mga nilalang at magpatotoo sa Diyos, at makita ng Diyos na karapat-dapat, dapat nilang tanggapin ang pagliligtas ng Diyos; dapat silang malugod na magpasakop sa Kanyang paghatol at pagkastigo, at dapat nilang malugod na tanggapin ang pagpupungos ng Diyos. Saka lamang nila maisasagawa ang lahat ng katotohanang hinihingi ng Diyos, at saka lamang nila makakamit ang pagliligtas ng Diyos at magiging tunay na buhay na mga nilalang. Ang mga buhay ay yaong mga nailigtas na ng Diyos; nahatulan at nakastigo na sila ng Diyos, handa silang ilaan ang kanilang sarili at masayang ibigay ang kanilang buhay para sa Diyos, at malugod nilang igugugol ang kanilang buong buhay sa Diyos. Tanging kapag nagpapatotoo sa Diyos ang mga buhay mapapahiya si Satanas; tanging ang mga buhay ang maaaring magpalaganap ng gawain ng ebanghelyo ng Diyos, tanging ang mga buhay ang naaayon sa mga layunin ng Diyos, at tanging ang mga buhay ang tunay na mga tao. Sa simula, ang taong nilikha ng Diyos ay buhay, ngunit dahil sa katiwalian ni Satanas, namumuhay ang tao sa gitna ng kamatayan, at namumuhay sa ilalim ng impluwensiya ni Satanas, kaya nga, sa ganitong paraan, naging patay na walang espiritu ang mga tao, naging mga kaaway sila na sumasalungat sa Diyos, naging mga kasangkapan sila ni Satanas, at naging mga bihag sila ni Satanas. Naging mga patay ang mga buhay na taong nilikha ng Diyos, kaya nawala sa Diyos ang Kanyang patotoo, at nawala sa Kanya ang sangkatauhan, na Kanyang nilikha na tanging nagtataglay ng Kanyang hininga. Kung babawiin ng Diyos ang Kanyang patotoo at babawiin yaong mga nilikha ng Kanyang sariling kamay subalit nabihag na ni Satanas, kailangan Niyang buhayin silang muli upang maging buhay na mga nilalang sila, at kailangan Niyang bawiin lahat sila upang mamuhay sila sa Kanyang liwanag. Ang mga patay ay yaong mga walang espiritu, yaong mga sukdulang manhid, yaong mga kumokontra sa Diyos, at higit pa rito, yaong mga hindi nakakikilala sa Diyos. Wala ni katiting na intensiyon ang mga taong ito na magpasakop sa Diyos; naghihimagsik lamang sila laban sa Kanya at sinasalungat Siya, at wala kahit na katiting na katapatan. Ang mga buhay ay yaong mga ibinalik sa buhay ang kanilang espiritu, na alam magpasakop sa Diyos, mga tapat sa Diyos, at may taglay na katotohanan at patotoo—ang mga taong ito lamang ang nakalulugod sa Diyos sa Kanyang sambahayan.

—Ang Salita, Vol. I. Ang Pagpapakita at Gawain ng Diyos. Ikaw Ba ay Isang Taong Nabuhay Na?

491. Ano ba ang impluwensiya ng kadiliman? Ang tinatawag na “impluwensiya ng kadiliman” ay ang impluwensiya ng panlilihis, pagtitiwali, paggapos, at pagkontrol ni Satanas sa mga tao; ang impluwensiya ni Satanas ay isang impluwensiyang may atmospera ng kamatayan. Lahat ng namumuhay sa ilalim ng kapangyarihan ni Satanas ay tiyak na mamamatay. Paano ka makakatakas mula sa impluwensiya ng kadiliman pagkatapos mong manampalataya sa Diyos? Kapag nanalangin ka na nang taos sa Diyos, ganap na babaling ang iyong puso sa Kanya, at sa puntong ito ay maaantig ng Espiritu ng Diyos ang puso mo at magiging handa kang ganap na ibigay sa Kanya ang iyong sarili, at sa sandaling ito, nakatakas ka na mula sa impluwensiya ng kadiliman. Kung ang lahat ng ginagawa ng isang tao ay yaong nakalulugod sa Diyos at naaayon sa Kanyang mga hinihingi, siya ay isang taong namumuhay sa loob ng mga salita ng Diyos at sa ilalim ng Kanyang pangangalaga at proteksyon. Kung hindi maisagawa ng mga tao ang mga salita ng Diyos, kung lagi silang kumikilos nang pabasta-basta sa Kanya, at hindi naniniwala sa Kanyang pag-iral, lahat ng ito ay mga taong namumuhay sa ilalim ng impluwensiya ng kadiliman. Ang mga hindi naligtas ng Diyos ay pawang namumuhay sa ilalim ng kapangyarihan ni Satanas; ibig sabihin, lahat sila ay namumuhay sa ilalim ng impluwensiya ng kadiliman. Yaong mga hindi naniniwala sa Diyos ay namumuhay sa ilalim ng kapangyarihan ni Satanas. Kahit yaong mga naniniwala sa pag-iral ng Diyos ay maaaring hindi namumuhay sa Kanyang liwanag, sapagkat yaong mga nananampalataya sa Kanya ay hindi tiyak na namumuhay sa loob ng Kanyang mga salita o nagagawang magpasakop sa Diyos. Ang tao ay limitado sa pananampalataya sa Diyos, at dahil wala siyang pagkakilala sa Diyos, namumuhay pa rin siya sa loob ng mga lumang regulasyon, namumuhay sa gitna ng mga patay na salita, at namumuhay ng isang buhay na madilim at malabo, nang hindi lubos na napadalisay ng Diyos ni lubos Niyang nakamit. Samakatwid, hindi na kailangang sabihin pa na yaong mga hindi naniniwala sa Diyos ay namumuhay sa ilalim ng impluwensiya ng kadiliman; kahit ang mga taong naniniwala na umiiral ang Diyos ay maaari pa ring mamuhay sa ilalim ng impluwensiya nito dahil sa kawalan ng gawain ng Banal na Espiritu. Ang mga walang biyaya o awa ng Diyos ay hindi kayang makita ang direksiyon ng gawain ng Banal na Espiritu. Ang mga hindi kayang madama kung ang Banal na Espiritu ay gumagawa sa kanila o hindi ay pawang namumuhay sa ilalim ng impluwensiya ng kadiliman; at karaniwan, gayon din ang mga taong nagtatamasa lamang ng biyaya ng Diyos subalit hindi Siya nakikilala. Kung ang isang tao ay nananampalataya sa Diyos subalit ginugugol niya ang malaking bahagi ng buhay niya sa pamumuhay sa ilalim ng impluwensiya ng kadiliman, kung gayon, ang pag-iral ng taong ito ay nawalan na ng kabuluhan—at bakit pa babanggitin ang mga taong hindi naniniwala na mayroong Diyos?

Lahat niyaong hindi matanggap ang gawain ng Diyos, o tinatanggap ang gawain ng Diyos ngunit hindi makatugon sa Kanyang mga hinihingi, ay mga taong namumuhay sa ilalim ng impluwensiya ng kadiliman. Yaon lamang mga naghahangad ng katotohanan at kayang tumugon sa mga hinihingi ng Diyos ang pagpapalain ng Diyos, at sila lamang ang nakatakas mula sa impluwensiya ng kadiliman. Ang mga hindi nakadarama ng paglaya, na palaging nalilimitahan ng ilang bagay, at hindi magawang ibigay ang kanilang puso sa Diyos ay mga taong nasa ilalim ng gapos ni Satanas na namumuhay sa gitna ng atmospera ng kamatayan. Yaong mga hindi deboto sa mga tungkuling nararapat nilang gawin, na hindi deboto sa atas ng Diyos, at hindi nagagampanan ang kanilang mga papel sa iglesia ay mga taong namumuhay sa ilalim ng impluwensiya ng kadiliman. Yaong mga sadyang gumugulo sa buhay iglesia, na sadyang nagpapasimula ng alitan sa pagitan ng kanilang mga kapatid, o bumubuo ng mga paksyon ay higit na mga taong namumuhay sa ilalim ng impluwensiya ng kadiliman, sa gapos ni Satanas. Yaong mga hindi normal ang kaugnayan sa Diyos, na laging may mga labis-labis na pagnanasa, na laging nais na makinabang, at sadyang ayaw na maghangad ng pagbabago sa disposisyon ay mga taong namumuhay sa ilalim ng impluwensiya ng kadiliman. Yaong mga laging walang-ingat at hindi seryoso sa kanilang pagsasagawa ng katotohanan, at hindi naghahangad na matugunan ang mga layunin ng Diyos, na nagbibigay-kasiyahan lang sa kanilang laman, ay mga tao ring namumuhay sa ilalim ng impluwensiya ng kadiliman, na nalalambungan ng kamatayan. Yaong mga gumagawa ng pagiging baliko at panlilinlang kapag gumagawa para sa Diyos, na pabasta-bastang humaharap sa Diyos, na dinadaya ang Diyos, at laging nagpaplano para sa kanilang sarili ay mga taong namumuhay sa ilalim ng impluwensiya ng kadiliman. Lahat niyaong hindi kayang magmahal sa Diyos nang may matapat na puso, na hindi hinahangad ang katotohanan, at hindi tumutuon sa pagbabago ng kanilang mga disposisyon ay mga taong namumuhay sa ilalim ng impluwensiya ng kadiliman.

—Ang Salita, Vol. I. Ang Pagpapakita at Gawain ng Diyos. Tumakas Mula sa Impluwensiya ng Kadiliman, at Makakamit Ka ng Diyos

492. Ang tao ay nabubuhay sa gitna ng laman, na nangangahulugang nabubuhay siya sa impiyerno sa daigdig, at kung wala ang paghatol at pagkastigo ng Diyos, ang tao ay kasingdumi ni Satanas. Paano magiging banal ang tao? Naniwala si Pedro: Ang pagkastigo at paghatol ng Diyos ang pinakamabuting proteksyon at pinakadakilang biyaya sa tao. Sa pamamagitan lamang ng pagkastigo at paghatol ng Diyos maaaring magising ang tao at mamuhi sa laman, mamuhi kay Satanas. Ang mahigpit na pagdisiplina ng Diyos ay nagpapalaya sa tao mula sa impluwensiya ni Satanas, nagpapalaya sa kanya mula sa kanyang sariling maliit na mundo, at nagtutulot sa kanyang mamuhay sa liwanag ng mukha ng Diyos. Wala nang higit na mabuting pagliligtas kaysa sa pagkastigo at paghatol! Nanalangin si Pedro, “O Diyos! Hangga’t kinakastigo Mo at hinahatulan ako, malalaman ko na hindi Mo ako iniwan. Kahit na hindi Mo ako binibigyan ng kagalakan o kapayapaan, at idinudulot Mong mamuhay ako sa pagdurusa, at pinapatawan Mo ako ng hindi-mabilang na mga pagtutuwid, hangga’t hindi Mo ako iniiwan, ang puso ko ay magiging panatag. Ngayon, ang Iyong pagkastigo at paghatol ay naging pinakamabuting proteksyon ko at pinakadakilang pagpapala. Ang ibinibigay Mong biyaya sa akin ay nagpoprotekta sa akin. Ngayon, pinagkakalooban Mo ako ng biyaya, at ang biyayang ito ay pagbubunyag ng Iyong matuwid na disposisyon, at ito ay pagkastigo at paghatol; higit pa riyan, ito ay isang pagsubok, at isang buhay ng pagdurusa.” Nakayang bitiwan ni Pedro ang mga kasiyahan ng laman at hanapin ang isang mas malalim na pag-ibig at higit na proteksyon, dahil marami siyang nakamtang biyaya mula sa pagkastigo at paghatol ng Diyos. Sa kanyang buhay, kung nais ng tao na malinis at makamtan ang mga pagbabago sa kanyang disposisyon, kung nais niya na isabuhay ang isang makabuluhang buhay, at tuparin nang maayos ang kanyang tungkulin bilang isang nilikha, kung gayon dapat niyang tanggapin ang pagkastigo at paghatol ng Diyos, at hindi dapat hayaan ang pagdisiplina ng Diyos at paghampas ng Diyos na lumisan mula sa kanya, upang palayain niya ang kanyang sarili mula sa pagmamanipula at impluwensiya ni Satanas, at mamuhay sa liwanag ng Diyos. Dapat mong malaman na ang pagkastigo at paghatol ng Diyos ay ang liwanag, at ang liwanag ng kaligtasan ng tao, at na walang higit na mabuting pagpapala para sa tao, at walang mas dakilang biyaya o mas mahusay na proteksyon. Ang tao ay nabubuhay sa ilalim ng impluwensiya ni Satanas, at umiiral sa laman; kung hindi siya nalilinis at hindi nakatatanggap ng proteksyon ng Diyos, kung gayon ang tao ay lalong magiging masama. Kung nais niyang ibigin ang Diyos, kung gayon dapat siyang malinis at maligtas. Nanalangin si Pedro, “Diyos ko, kapag pinakikitunguhan Mo ako nang may-kabaitan ay nalulugod ako, at nabibigyang-alo; kapag kinakastigo Mo ako, nakadarama ako ng higit pang pag-alo at kagalakan. Bagaman ako ay mahina, at nagtiis ng di-mailarawang pagdurusa, bagaman mayroon akong mga luha at pighati, batid Mo na ang pighating ito ay dahil sa aking paghihimagsik, at dahil sa aking kahinaan. Tumatangis ako dahil hindi ko natutugunan ang Iyong mga layunin, nakadarama ako ng pighati at pagsisisi dahil hindi ako sapat para sa Iyong mga hinihingi, ngunit handa akong abutin ang antas na ito, handa akong gawin ang lahat ng kaya ko upang Ikaw ay mapalugod. Ang Iyong pagkastigo ay nagsilbing proteksiyon sa akin, at ang pinakamainam na pagliligtas para sa akin; ang Iyong paghatol ay nangingibabaw sa Iyong pagpaparaya at pagtitiis. Kung wala ang Iyong pagkastigo at paghatol, hindi ko matatamasa ang Iyong awa at mapagmahal na kabaitan. Ngayon, lalo kong nakikita na ang Iyong pag-ibig ay nakalampas sa mga kalangitan at hinigitan ang lahat ng iba pang bagay. Ang Iyong pag-ibig ay hindi lamang awa at mapagmahal na kabaitan; higit pa riyan, ito ay pagkastigo at paghatol. Napakarami kong nakamit mula sa Iyong pagkastigo at paghatol. Kung wala ang Iyong pagkastigo at paghatol, walang isa mang taong malilinis, at walang isa mang taong makararanas ng pag-ibig ng Lumikha. Bagaman nakapagtiis ako ng daan-daang mga pagsubok at kapighatian, at muntik pa nga akong mamatay, natulutan ako ng mga ito na tunay Kang makilala at na magkamit ng napakadakilang kaligtasan. Kung ang Iyong pagkastigo, paghatol, at pagdisiplina ay lilisan mula sa akin, kung gayon ay mabubuhay ako sa kadiliman, sa ilalim ng kapangyarihan ni Satanas. Ano nga ba ang mga pakinabang ng laman ng tao? Kung ang Iyong pagkastigo at paghatol ay aalis sa akin, ito ay waring ang Iyong Espiritu ay nag-abandona sa akin, na waring Ikaw ay hindi ko na kasama. Kung magkagayon nga, paano ako magpapatuloy na mabuhay? Binigyan Mo ako ng karamdaman at kinuha Mo ang kalayaan ko, nagawa kong patuloy na mamuhay, ngunit kung sakaling lilisanin ako ng Iyong pagkastigo at paghatol, mawawalan na ako ng daan upang patuloy na mamuhay. Kung wala ang Iyong pagkastigo at paghatol sa akin, nawala na sana sa akin ang Iyong pagmamahal. Napakalalim ng pag-ibig Mo sa akin na hindi ko ito maipahayag gamit ang mga salita. Kung wala ang Iyong pagmamahal, ako ay mabubuhay sa ilalim ng kapangyarihan ni Satanas, at hindi na makikita ang Iyong maluwalhating mukha. Paano ko maitutuloy ang pamumuhay ko? Halos hindi ako makakapagpatuloy sa gayong kadiliman, sa gayong buhay. Ang makasama ang presensya Mo ay tulad ng pagkakita sa Iyo, kaya paano Kita magagawang iwanan? Nagmamakaawa ako sa Iyo nang may buong sinseridad, nakikiusap ako sa Iyo na huwag kunin ang aking pinakadakilang kaaliwan mula sa akin, kahit na kapiranggot lang ito ng Iyong mga salita na nagbibigay ng pag-alo. Natamasa ko ang Iyong pagmamahal, at ngayon ay hindi ako puwedeng mawalay sa Iyo; paano na hindi Kita maiibig? Marami akong itinangis na mga luha ng kalungkutan dahil sa Iyong pagmamahal, subalit lagi kong nararamdaman na ang isang buhay na gaya nito ay higit na makahulugan, higit akong napagyayaman, higit akong nababago, at higit akong tinutulutang makamit ang katotohanang taglay dapat ng mga nilikha.”

—Ang Salita, Vol. I. Ang Pagpapakita at Gawain ng Diyos. Ang mga Karanasan ni Pedro: Ang Kanyang Kaalaman sa Pagkastigo at Paghatol

493. Ang laman ng tao ay kay Satanas, ito ay puno ng mga mapaghimagsik na disposisyon, sukdulan ang karumihan nito, at ito ay isang bagay na hindi malinis. Masyadong nag-iimbot ang mga tao sa kasiyahan ng laman at masyadong nagpapamalas ng laman; ito ang dahilan kaya kinamumuhian ng Diyos ang laman ng tao sa ganoon kalaking antas. Kapag iwinaksi ng mga tao ang marumi at tiwaling mga bagay ni Satanas, nakakamit nila ang pagliligtas ng Diyos. Ngunit kung hindi pa rin nila iwinawaksi ang karumihan at katiwalian, nabubuhay pa rin sila sa ilalim ng kapangyarihan ni Satanas. Ang pagpapakana at pakikipaglaban, panlilinlang, at pagiging baliko ng mga tao ay pawang mga bagay ni Satanas. Ang pagliligtas sa iyo ng Diyos ay upang palayain ka mula sa mga bagay na ito ni Satanas. Ang gawain ng Diyos ay hindi maaaring magkamali; lahat ng ito ay ginagawa upang iligtas ang mga tao mula sa kadiliman. Kapag umabot ka na sa punto sa iyong pananampalataya sa Diyos kung saan magagawa mong alisin sa iyong sarili ang katiwalian ng laman, at hindi na nalilimitahan ng katiwaliang ito, hindi ba naligtas ka na? Kung nabubuhay ka sa ilalim ng kapangyarihan ni Satanas, wala kang kakayahang maipamalas ang Diyos, ikaw ay isang bagay na marumi, at hindi mo matatanggap ang pamana ng Diyos. Kapag nalinis at nagawa ka nang perpekto, ikaw ay magiging banal, magiging isa kang normal na tao, at pagpapalain ka ng Diyos at magiging kalugod-lugod ka sa Kanya.

—Ang Salita, Vol. I. Ang Pagpapakita at Gawain ng Diyos. Pagsasagawa (2)

494. Ang buong buhay ng tao ay nasa ilalim ng kapangyarihan ni Satanas, at wala ni isang tao ang kayang mag-isang palayain ang kanyang sarili mula sa impluwensiya ni Satanas. Lahat ay namumuhay sa isang maruming sanlibutan, sa katiwalian at kahungkagan, wala ni katiting mang kahulugan o kahalagahan; namumuhay sila ng gayong buhay na walang inaalala, para sa laman, para sa pagnanasa, at para kay Satanas. Walang kahit katiting mang halaga sa kanilang pag-iral. Hindi kaya ng tao na mahanap ang katotohanang magpapalaya sa kanya mula sa impluwensiya ni Satanas. Kahit na nananampalataya ang tao sa Diyos at nagbabasa ng Bibliya, hindi niya nauunawaan kung paano siya makalalaya mula sa pagkontrol ng impluwensiya ni Satanas. Sa lahat ng mga kapanahunan, iilang tao lang ang nakatuklas ng lihim na ito, iilan lang ang nakaarok dito. Sa gayon, bagaman kinamumuhian ng tao si Satanas, at kinamumuhian ang laman, hindi niya alam kung paano makaalpas sa masamang impluwensiya ni Satanas. Ngayon, hindi ba’t nasa ilalim pa rin kayo ng kapangyarihan ni Satanas? Hindi ninyo pinagsisisihan ang inyong mga ginawang paghihimagsik, at lalong hindi ninyo nararamdaman na kayo ay marumi at mapaghimagsik. Pagkatapos na salungatin ang Diyos, mayroon pa nga kayong kapayapaan ng isipan at nakadarama ng lubhang kapanatagan. Ang kapanatagan mo ba ay hindi dahil sa ikaw ay tiwali? Hindi ba’t ang pagkaramdam na ito ng kapanatagan ay nagmumula sa iyong paghihimagsik? Ang tao ay namumuhay sa impiyerno sa daigdig, nabubuhay siya sa ilalim ng madilim na impluwensiya ni Satanas; sa buong lupa, ang mga multo ay naninirahan kasama ng tao, nanghihimasok sa laman ng tao. Sa lupa, hindi ka namumuhay sa isang magandang paraiso. Ang dako na kinaroroonan mo ay ang teritoryo ng mga diyablo, isang pantaong impiyerno, isang daigdig ng mga patay. Kung ang tao ay hindi nalilinis, siya ay nabibilang sa karumihan; kung hindi siya pinoprotektahan at kinakalinga ng Diyos, nananatili pa rin siyang bihag ni Satanas; kung hindi siya hinahatulan at kinakastigo, lalo pa siyang walang kapabilidad na makalaya sa paniniil ng madilim na impluwensiya ni Satanas. Ang tiwaling disposisyon na iyong ipinakikita at ang mapaghimagsik na pag-uugali na iyong isinasabuhay ay sapat upang patunayang ikaw ay namumuhay pa rin sa ilalim ng kapangyarihan ni Satanas. Kung ang iyong isipan at mga iniisip ay hindi nalinis, at ang iyong disposisyon ay hindi pa nahahatulan at nakakastigo, kung gayon, ang iyong buong pagkatao ay hawak pa rin ng kapangyarihan ni Satanas, ang iyong isipan ay kontrolado ni Satanas, ang iyong mga iniisip ay manipulado ni Satanas, at ang buong pagkatao mo ay nasa mga kamay ni Satanas. Alam mo ba kung gaano ka pa kalayo, ngayon, mula sa mga pamantayan ni Pedro? Taglay mo ba ang kakayahang iyon? Gaano karami ang iyong nakikilala sa paghatol at pagkastigo ngayon? Gaano karami ang iyong taglay sa mga naunawaan ni Pedro? Kung, sa ngayon, ay hindi mo kayang malaman, maaari mo bang matamo ang kaalamang ito sa hinaharap? Ang isang tamad at duwag na gaya mo ay hindi talaga kayang makilala ang pagkastigo at paghatol. Kung iyong hahangarin ang kapayapaan ng laman, at ang mga kasiyahan ng laman, kung gayon hindi ka magkakaroon ng daan upang malinis, at sa katapusan ay ibibigay ka kay Satanas, sapagkat ang iyong isinasabuhay ay si Satanas, at ito ang laman. Sa katayuan ng mga bagay-bagay ngayon, maraming tao ang hindi man lang hinahangad ang buhay, ibig sabihin ay hindi nila pinapahalagahan ang pagiging nalinis, o ang pagpasok sa mas malalim na karanasan sa buhay. Kung gayon ay paano sila magagawang perpekto? Iyong mga hindi naghahangad ng buhay ay walang pagkakataong magawang perpekto, at iyong mga hindi naghahangad ng pagkakilala sa Diyos, hindi naghahangad ng mga pagbabago sa kanilang mga disposisyon, ay hindi kayang makatakas mula sa madilim na impluwensiya ni Satanas.

—Ang Salita, Vol. I. Ang Pagpapakita at Gawain ng Diyos. Ang mga Karanasan ni Pedro: Ang Kanyang Kaalaman sa Pagkastigo at Paghatol

495. Lahat niyaong nananampalataya sa Diyos, subalit hindi naghahangad sa katotohanan, ay walang paraan upang makatakas mula sa impluwensiya ni Satanas. Lahat niyaong hindi umaasal sa isang totoong paraan, na umaasal sa isang partikular na paraan sa harap ng iba ngunit iba ang asal pagtalikod nila, na nagpapakita ng pagpapakumbaba, pasensya, at pagmamahal bagama’t sila ay lihim na mapanira at tuso sa diwa, at walang katapatan sa Diyos—ang gayong mga tao ay tipikal na mga kinatawan niyaong mga namumuhay sa ilalim ng impluwensiya ng kadiliman; sila ang mga kauri ng ahas. Yaong mga nagpapakana lamang para sa sarili nilang kapakanan sa kanilang pananampalataya sa Diyos, na nag-aakalang mas matuwid sila kaysa sa iba at labis na mapagpahalaga sa sarili, mapagpasikat, at pinoprotektahan ang sarili nilang katayuan ay mga taong nagmamahal kay Satanas at kumokontra sa katotohanan. Ang mga taong ito ay lumalaban sa Diyos at lubos na kay Satanas. Yaong mga hindi nagsasaalang-alang sa mga pasanin ng Diyos, na hindi naglilingkod sa Diyos nang buong-puso, na laging inaalala ang kanilang mga interes at ang interes ng kanilang pamilya, na hindi magawang talikuran ang lahat upang gugulin ang kanilang sarili para sa Diyos, at na hindi kailanman namumuhay ayon sa Kanyang mga salita ay mga taong hindi sakop ng Kanyang mga salita. Ang ganitong mga tao ay hindi makakatanggap ng pagsang-ayon ng Diyos.

Nang likhain ng Diyos ang mga tao, ito ay upang matamasa nila ang Kanyang kasaganaan at tunay Siyang mahalin; sa ganitong paraan, mamumuhay sila sa Kanyang liwanag. Ngayon, lahat niyaong hindi kayang magmahal sa Diyos, hindi kayang maging mapagsaalang-alang sa Kanyang mga pasanin, hindi magawang ibigay nang lubusan ang kanilang puso sa Kanya, hindi magawang ituring ang Kanyang puso bilang sarili nilang puso, at hindi kayang akuin ang Kanyang mga pasanin bilang sarili nila, ay hindi sinisinagan ng liwanag ng Diyos, at sa gayon ay pawang namumuhay sa ilalim ng impluwensiya ng kadiliman. Ang mga taong ito ay ganap na sumasalungat sa mga layunin ng Diyos, at walang bahid ng katotohanan ang anumang kanilang ginagawa. Nakalublob sila sa burak kasama ni Satanas; sila ay mga taong namumuhay sa ilalim ng impluwensiya ng kadiliman. Kung nagagawa mong madalas na kumain at uminom ng mga salita ng Diyos at isaalang-alang ang Kanyang mga layunin at isagawa ang Kanyang mga salita, kung gayon, ikaw ay hinirang ng Diyos, at ikaw ay isang taong namumuhay sa loob ng Kanyang mga salita. Handa ka bang tumakas mula sa kapangyarihan ni Satanas at mamuhay sa liwanag ng Diyos? Kung namumuhay ka sa loob ng mga salita ng Diyos, magkakaroon ng pagkakataon ang Banal na Espiritu na gampanan ang Kanyang gawain. Kung namumuhay ka sa ilalim ng impluwensiya ni Satanas, hindi magkakaroon ng gayong pagkakataon ang Banal na Espiritu. Ang gawaing ginagawa ng Banal na Espiritu sa mga tao, ang liwanag na Kanyang pinasisikat sa kanila, at ang pananalig na ibinibigay Niya sa kanila ay tumatagal lamang nang isang saglit; kung ang mga tao ay hindi maingat at hindi nag-uukol ng pansin, lalampasan sila ng gawain ng Banal na Espiritu. Kung namumuhay ang mga tao sa loob ng mga salita ng Diyos, sasakanila ang Banal na Espiritu at gagawa sa kanila. Kung hindi sila namumuhay sa loob ng mga salita ng Diyos, namumuhay sila sa gapos ni Satanas. Kung namumuhay sila sa loob ng mga tiwaling disposisyon, wala sa kanila ang presensya o gawain ng Banal na Espiritu. Kung namumuhay ka sa loob ng hangganan ng mga salita ng Diyos, at sa kalagayang hinihingi ng Diyos, kung gayon, ikaw ay isang hinirang Niya, at ang Kanyang gawain ay maisasagawa sa iyo. Kung hindi ka namumuhay sa loob ng mga hangganan ng mga hinihingi ng Diyos, kundi sa halip ay namumuhay ka sa ilalim ng kapangyarihan ni Satanas, tiyak na namumuhay ka sa loob ng katiwalian ni Satanas. Kapag namuhay ka sa loob ng mga salita ng Diyos at ibinigay mo ang iyong puso sa Kanya, saka mo lamang matutugunan ang Kanyang mga hinihingi. Kailangan mong gawin ang sinasabi ng Diyos, gawing pundasyon ng iyong pag-iral at realidad ng iyong pang-araw-araw na buhay ang Kanyang mga salita; saka ka lamang isang tao na hinirang ng Diyos. Kung talagang nagsasagawa ka alinsunod sa mga layunin ng Diyos, gagawa Siya sa iyo, at sa gayon ay mamumuhay ka sa ilalim ng Kanyang mga pagpapala, sa liwanag ng Kanyang mukha; maaarok mo ang gawaing ginagawa ng Banal na Espiritu at madarama mo ang kagalakan ng presensya ng Diyos.

—Ang Salita, Vol. I. Ang Pagpapakita at Gawain ng Diyos. Tumakas Mula sa Impluwensiya ng Kadiliman, at Makakamit Ka ng Diyos

496. Para matakasan ang impluwensiya ng kadiliman, kailangan mo munang maging tapat sa Diyos at magkaroon ng pusong naghahangad ng katotohanan; saka ka lamang magkakaroon ng tamang kalagayan. Ang pamumuhay sa tamang kalagayan ang mismong paunang kailangan para matakasan mo ang impluwensiya ng kadiliman. Ang hindi pagkakaroon ng tamang kalagayan ay hindi pagiging tapat sa Diyos, at hindi pagkakaroon ng pusong naghahanap ng katotohanan, kung sa gayon, ang pagtakas mula sa impluwensiya ng kadiliman ay hindi posibleng mangyari. Ang Aking mga salita ang batayan ng pagtakas ng tao mula sa impluwensiya ng kadiliman, at ang mga taong hindi makapagsagawa alinsunod sa Aking mga salita ay hindi magagawang takasan ang gapos ng impluwensiya ng kadiliman. Ang mamuhay sa tamang kalagayan ay ang mamuhay sa ilalim ng patnubay ng mga salita ng Diyos, ang mamuhay sa kalagayan ng pagiging tapat sa Diyos, ang mamuhay sa kalagayan ng paghahanap sa katotohanan, ang mamuhay sa realidad ng taos na paggugol ng sarili para sa Diyos, at ang mamuhay sa kalagayan ng tunay na pagmamahal sa Diyos. Yaong mga namumuhay sa ganitong mga kalagayan at sa mga realidad na ito ay unti-unting magbabago habang pumapasok sila sa kailaliman ng katotohanan, at habang mas lumalalim ang gawain; at sa huli, tiyak na magiging mga tao sila na nakamit ng Diyos at nagmamahal sa Diyos nang tunay. Yaong mga nakatakas mula sa impluwensiya ng kadiliman ay unti-unting maaarok ang mga layunin ng Diyos at unti-unting mauunawaan ang mga iyon, at kalaunan ay magiging mga pinagkakatiwalaan ng Diyos. Hindi lamang sila hindi nagkikimkim ng mga kuru-kuro tungkol sa Diyos at hindi naghihimagsik laban sa Kanya, kundi mas lalo rin nilang kinamumuhian ang mga dati nilang kuru-kuro at paghihimagsik, at nagkakaroon sila ng tunay na pagmamahal sa Diyos sa kanilang puso. Ang mga taong hindi magawang tumakas mula sa impluwensiya ng kadiliman ay pawang lubos na puno ng laman at puno ng paghihimagsik; ang kanilang puso ay puno ng mga kuru-kuro at pilosopiya ng tao para sa mga makamundong pakikitungo, pati na ng kanilang sariling mga intensiyon at plano. Ang nais ng Diyos ay ang tanging pagmamahal mula sa tao; ang nais Niya ay ang mapuspos ang tao ng Kanyang mga salita at magkaroon ng pusong puno ng pagmamahal para sa Kanya. Ang mamuhay sa loob ng mga salita ng Diyos, ang hanapin sa loob ng Kanyang mga salita ang dapat hangarin ng tao, mahalin ang Diyos dahil sa Kanyang mga salita, tumakbo dahil sa Kanyang mga salita, mamuhay dahil sa Kanyang mga salita—ito ang dapat makamit ng tao. Lahat ay kailangang maitatag sa mga salita ng Diyos; saka lamang magagawang tugunan ng tao ang mga hinihingi ng Diyos. Kung ang tao ay hindi nasasangkapan ng mga salita ng Diyos, isa lamang siyang uod na nalulukuban ni Satanas! Timbangin mo ito: Gaano karaming salita ng Diyos ang nag-ugat na sa iyong kalooban? Sa aling mga bagay ka namumuhay nang alinsunod sa Kanyang mga salita? Sa aling mga bagay ka hindi namumuhay nang alinsunod sa Kanyang mga salita? Kung hindi ka lubos na napuspos ng mga salita ng Diyos, ano mismo ang pumupuspos ng iyong puso? Sa iyong pang-araw-araw na buhay, kinokontrol ka ba ni Satanas, o puno ka ba ng mga salita ng Diyos? Ang Kanya bang mga salita ang pundasyon ng iyong mga dalangin? Nakalabas ka na ba mula sa iyong negatibong kalagayan sa tulong ng kaliwanagang dulot ng mga salita ng Diyos? Ang gawing pundasyon ng iyong pag-iral ang mga salita ng Diyos—ito ang dapat pasukin ng lahat. Kung wala ang Kanyang mga salita sa iyong buhay, namumuhay ka sa ilalim ng impluwensiya ng kadiliman, naghihimagsik ka laban sa Diyos, nilalabanan mo Siya, at inilalagay mo sa kahihiyan ang Kanyang pangalan. Ang pananampalataya sa Diyos ng gayong mga tao ay isang purong kalokohan at panggugulo! Gaano kalaking bahagi ng oras ang ipinamumuhay mo nang alinsunod sa Kanyang mga salita? Gaano kalaking bahagi ng oras ang hindi mo ipinamumuhay nang alinsunod sa Kanyang mga salita? Gaano kalaking bahagi ng hinihingi sa iyo ng salita ng Diyos ang natupad na sa iyo? Gaano kalaki ang hindi naisakatuparan sa iyo? Nasuri mo na ba nang husto ang mga bagay na ito?

Ang pagtakas mula sa impluwensiya ng kadiliman ay nangangailangan ng gawain ng Banal na Espiritu at ng pakikipagtulungan ng tao sa abot ng kanyang makakaya. Bakit Ko sinasabi na wala sa tamang landas ang tao? Ang mga taong nasa tamang landas ay makakayang ibigay muna ang kanilang puso sa Diyos. Ito ay isang aral na nangangailangan ng mahabang panahon upang mapasok, sapagkat noon pa man ay palagi nang namumuhay ang sangkatauhan sa ilalim ng impluwensiya ng kadiliman, at nasa ilalim na ng gapos ni Satanas sa loob ng libo-libong taon. Samakatwid, ang pagpasok na ito ay hindi maisasakatuparan sa loob lamang ng isa o dalawang araw. Binanggit Ko ang isyu na ito ngayon upang maarok ng mga tao ang sarili nilang mga kalagayan; sa sandaling makilatis na ng mga tao kung ano ang impluwensiya ng kadiliman at kung ano ang ibig sabihin ng mamuhay sa liwanag, nagiging madali ang pagpasok. Ito ay dahil kailangan mong malaman kung ano ang impluwensiya ni Satanas bago ka makatakas mula rito; pagkatapos niyon, saka ka lamang magkakaroon ng paraan para unti-unting makalaya mula rito. Tungkol naman sa kung ano ang gagawin pagkatapos, sariling usapin na iyan ng tao. Pumasok ka sa lahat mula sa isang positibong aspekto, at huwag kang basta maghintay nang pasibo. Sa ganitong paraan ka lamang makakamit ng Diyos.

—Ang Salita, Vol. I. Ang Pagpapakita at Gawain ng Diyos. Tumakas Mula sa Impluwensiya ng Kadiliman, at Makakamit Ka ng Diyos

497. Ang lahat ng ginagawa ng Diyos ay tunay na kinakailangan, at may pambihirang kabuluhan, dahil ang lahat ng ginagawa Niya sa tao ay may kinalaman sa Kanyang pamamahala at pagliligtas sa sangkatauhan. Natural lamang na ang gawaing ginawa ng Diyos kay Job ay hindi naiiba, kahit na si Job ay perpekto at matuwid sa paningin ng Diyos. Sa madaling salita, kahit ano pa ang ginagawa ng Diyos o ang paraan na ginagamit Niya para gawin ito, kahit ano pa ang halaga, o kahit ano pa ang Kanyang nilalayon, ang layunin ng Kanyang mga kilos ay hindi nagbabago. Ang Kanyang layunin ay upang ipasok sa tao ang mga salita ng Diyos, pati na rin ang mga hinihingi at ang mga layunin ng Diyos para sa tao; sa madaling salita, ito ay upang ipasok sa tao ang lahat ng pinaniniwalaan ng Diyos na mga positibong bagay alinsunod sa Kanyang mga hakbang, na nagbibigay sa tao ng pagkaunawa sa puso ng Diyos at pagkaintindi at pagkaarok sa diwa ng Diyos, at nagpapahintulot sa tao na magpasakop sa kataas-taasang kapangyarihan at mga pagsasaayos ng Diyos, at sa gayon ay matamo ng tao ang takot sa Diyos at pag-iwas sa kasamaan—ang lahat ng ito ay isang aspekto ng layunin ng Diyos sa lahat ng Kanyang ginagawa. Ang isa pang aspekto ay, dahil si Satanas ang hambingan at nagsisilbing gamit-panserbisyo sa gawain ng Diyos, ang tao ay madalas na ibinibigay kay Satanas; paraan ito na ginagamit ng Diyos upang makita ng mga tao ang kabuktutan, kapangitan, at pagiging kasuklam-suklam ni Satanas sa gitna ng mga pagtukso at pag-atake nito, na nagiging dahilan upang kamuhian ng mga tao si Satanas at magawang malaman at makilatis ang mga negatibong bagay. Ang prosesong ito ay nagbibigay-daan sa kanila upang unti-unti nilang mapalaya ang kanilang sarili mula sa kontrol, mga paratang, panggugulo, at pag-atake ni Satanas—hanggang sa, salamat sa mga salita ng Diyos, sa kanilang pagkakilala sa Diyos, sa kanilang pagpapasakop sa Diyos, sa kanilang pananalig sa Diyos at sa kanilang takot sa Diyos, ganap silang nagtatagumpay laban sa mga pag-atake at paratang ni Satanas; saka lamang sila lubusang maiaadya mula sa kapangyarihan ni Satanas. Ang pag-adya sa mga tao ay nangangahulugan na nadeklara ang pagkatalo ni Satanas, ito ay nangangahulugan na hindi na sila ang pagkain sa bibig ni Satanas, na hindi na sila lalamunin ni Satanas, at na sa halip ay tinalikuran sila ni Satanas. Ito ay dahil ang mga gayong tao ay matuwid, dahil may pananalig, may pagpapasakop, at may takot sila sa Diyos, at dahil ganap silang humiwalay kay Satanas. Nagdadala sila ng kahihiyan kay Satanas, ginagawa nilang duwag si Satanas, at lubusan nilang tinatalo si Satanas. Ang kanilang pananalig sa pagsunod sa Diyos, at ang pagpapasakop at takot nila sa Diyos ang tumatalo kay Satanas, at nagiging dahilan kung bakit ganap silang binibitiwan ni Satanas. Ang mga taong tulad nito lamang ang tunay na nakamit ng Diyos, at ito ang pinakalayon ng Diyos sa pagliligtas sa tao. Para sa lahat ng sumusunod sa Diyos, kung nais nilang mailigtas, at nais nilang ganap na makamit ng Diyos, kung gayon, dapat silang maharap sa mga tukso at pag-atake na parehong malalaki at maliliit galing kay Satanas. Ang mga taong nakalalampas sa mga tukso at pag-atake na ito at nagagawang ganap na magtagumpay laban kay Satanas ay ang mga nailigtas. Ibig sabihin, ang mga taong iniligtas ng Diyos ay iyong mga sumailalim sa mga pagsubok ng Diyos, at ang mga taong tinukso at inatake ni Satanas nang hindi mabilang na pagkakataon. Nauunawaan ng mga taong iniligtas ng Diyos ang mga layunin at mga hinihingi ng Diyos, at nagagawa nilang magpasakop sa kataas-taasang kapangyarihan at mga pagsasaayos ng Diyos, at hindi nila tinatalikuran ang daan ng pagkakaroon ng takot sa Diyos at pag-iwas sa kasamaan sa gitna ng mga panunukso ni Satanas. Ang mga nailigtas ng Diyos ay nagtataglay ng pagkamatapat, sila ay may mabubuting puso, napaghihiwalay nila ang pagmamahal at pagkamuhi, may pagpapahalaga sila sa katarungan at sila ay makatwiran, at nagagawa nilang magpakita ng pagsasaalang-alang sa Diyos at pahalagahan ang lahat ng sa Diyos. Ang ganitong mga tao ay hindi naigagapos, namamanmanan, napararatangan, o lubhang napipinsala ni Satanas; sila ay ganap na malaya, sila ay ganap na napalaya at napakawalan na. Si Job ay isa talagang tao ng kalayaan, at ito mismo ang kabuluhan ng pagbigay ng Diyos sa kanya kay Satanas.

—Ang Salita, Vol. II. Ukol sa Pagkakilala sa Diyos. Ang Gawain ng Diyos, ang Disposisyon ng Diyos, at ang Diyos Mismo II

498. Ang pananalig, at pagpapasakop ni Job, at ang kanyang patotoo ng pagdaig kay Satanas ay pinagkukunan ng malaking tulong at panghihikayat ng mga tao. Kay Job, sila ay nakakakita ng pag-asa para sa kanilang sariling kaligtasan, at nakikita nila na sa pamamagitan ng pananalig, at pagpapasakop at takot sa Diyos, ganap na posibleng talunin si Satanas at manaig laban kay Satanas. Nakikita nila na hangga’t nagpapasakop sila sa kataas-taasang kapangyarihan at mga pagsasaayos ng Diyos, at hangga’t taglay nila ang determinasyon at pananalig na hindi talikuran ang Diyos matapos na mawala sa kanila ang lahat, maaari silang magdala ng kahihiyan at pagkatalo kay Satanas, at nakikita nilang kailangan lamang nilang taglayin ang determinasyon at tiyaga upang manindigan sa kanilang patotoo—kahit na ito ay nangangahulugan ng pagkawala ng kanilang mga buhay—upang maduwag at umurong nang mabilis si Satanas. Ang patotoo ni Job ay isang babala sa mga sumusunod na henerasyon, at ang babalang ito ay nagsasabi sa kanila na kung hindi nila tatalunin si Satanas, hindi nila kailanman magagawang makawala sa mga paratang at panggugulo ni Satanas, at hindi rin nila kailanman magagawang takasan ang mga pang-aatake at pang-aabuso ni Satanas. Ang patotoo ni Job ay nagbigay-liwanag din sa mga sumunod na henerasyon. Itinuturo ng kaliwanagang ito sa mga tao na kung sila ay magiging mga perpekto at matuwid na tao, saka lang nila magagawang matakot sa Diyos at umiwas sa kasamaan; itinuturo nito sa kanila na tanging kung sila ay may takot sa Diyos at umiiwas sa kasamaan, saka lamang sila makakapagbigay ng malakas at matunog na patotoo para sa Diyos; tanging kung sila ay nagbibigay ng malakas at matunog na patotoo para sa Diyos sila hindi kailanman makokontrol ni Satanas at makapamumuhay sa ilalim ng paggabay at proteksyon ng Diyos—at doon lamang sila tunay na maililigtas. Ang karakter ni Job at ang kanyang paghahangad sa buhay ay dapat tularan ng lahat ng naghahangad ng kaligtasan. Ang kanyang isinabuhay sa kanyang buong buhay at ang kanyang mga pagpapamalas sa panahon ng kanyang mga pagsubok ay mahahalagang kayamanan para sa lahat ng naghahangad sa daan ng pagkakaroon ng takot sa Diyos at pag-iwas sa kasamaan.

—Ang Salita, Vol. II. Ukol sa Pagkakilala sa Diyos. Ang Gawain ng Diyos, ang Disposisyon ng Diyos, at ang Diyos Mismo II

499. Kapag hindi pa nailigtas ang mga tao, ang mga buhay nila ay madalas na ginugulo, at kinokontrol pa nga, ni Satanas. Sa madaling salita, ang mga tao na hindi pa naililigtas ay mga bilanggo ni Satanas, sila ay walang kalayaan, hindi pa sila binibitawan ni Satanas, sila ay hindi kalipikado at walang karapatan na sumamba sa Diyos, at sila ay labis na tinutugis at nilulusob nang malupit ni Satanas. Ang ganitong mga tao ay walang kaligayahan na masasabi, wala silang karapatan sa isang normal na pag-iral na masasabi, at lalong wala silang dignidad na masasabi. Kung ikaw ay maninindigan at makikipaglaban kay Satanas, gamit ang iyong pananalig, at pagpapasakop sa Diyos at takot sa Diyos, bilang iyong mga sandata na gagamitin para sa isang buhay-at-kamatayan na pakikipaglaban kay Satanas, kung saan sukdulan mong matatalo si Satanas na magiging dahilan ng pag-urong ng buntot nito at pagiging duwag sa tuwing makikita ka, saka lang nito ganap na aabandonahin ang mga atake at akusasyon nito laban sa iyo, at sa puntong iyon, ikaw ay maliligtas at lalaya. Kung ikaw ay determinado lang na lubusang humiwalay mula kay Satanas, ngunit wala kang mga epektibong sandata para talunin si Satanas, ikaw ay nasa malaking panganib pa rin. Sa paglipas ng panahon, kapag ikaw ay lubhang napahirapan na ni Satanas na wala nang natitirang lakas sa iyo, ngunit hindi mo pa rin magawang magpatotoo, hindi pa rin tuluyang napapalaya ang iyong sarili mula sa mga paratang at paglusob ni Satanas laban sa iyo, magiging maliit lamang ang pag-asa na maililigtas ka. Sa huli, ibig sabihin, kapag ipinapahayag na ang kongklusyon ng gawain ng Diyos, kung mahigpit ka pa ring hawak ni Satanas, kung saan hindi mo magawang makalaya, hindi ka na kailanman magkakaroon ng pagkakataon o pag-asa. Kung gayon, ang ipinapahiwatig nito ay magiging ganap na mga bihag ni Satanas ang ganitong mga tao.

—Ang Salita, Vol. II. Ukol sa Pagkakilala sa Diyos. Ang Gawain ng Diyos, ang Disposisyon ng Diyos, at ang Diyos Mismo II

500. Sa panahon ng gawain ng Kanyang patuloy na pagtutustos at suporta sa tao, sinasabi ng Diyos ang kabuuan ng Kanyang mga layunin at mga hinihingi sa tao, at ipinakikita Niya ang Kanyang mga gawa, disposisyon, at mga tinataglay ng Diyos at ang Kanyang pagiging Diyos sa tao. Ang layunin ay upang sangkapan ang tao ng tayog, at pahintulutan ang tao na makamit ang iba’t ibang katotohanan mula sa Diyos habang sumusunod sa Kanya—mga katotohanan na siyang mga makapangyarihang sandatang ibinibigay ng Diyos sa tao upang labanan si Satanas. Kapag nabigyan na ng sandata, dapat harapin ng tao ang mga pagsubok ng Diyos. Ang Diyos ay maraming paraan at daan para sa pagsubok ng tao ngunit bawat isa sa mga ito ay nangangailangan ng “kooperasyon” ng kaaway ng Diyos: si Satanas. Ibig sabihin, matapos bigyan ang tao ng mga makapangyarihang sandata upang labanan si Satanas, ibinibigay ng Diyos ang tao kay Satanas at hinahayaan si Satanas na “subukin” ang tayog ng tao. Kung makakalabas ang tao mula sa mga hanay ng pakikipaglaban na inihanda ni Satanas, kung kaya niyang tumakas mula sa pagkubkob ni Satanas at manatiling buhay, ang tao ay makakapasa sa pagsubok. Ngunit kung ang tao ay mabigong umalis sa mga hanay ng pakikipaglaban ni Satanas, at nasupil siya ni Satanas, kung gayon, hindi siya makakapasa sa pagsubok. Anumang aspekto ng tao ang sinusubok ng Diyos, ang mga pamantayan ng Kanyang mga pagsubok ay kung maninindigan o hindi ang tao sa patotoo nito kapag inatake ito ni Satanas, at kung itatakwil nito o hindi ang Diyos at susuko at magpapasailalim ito kay Satanas habang nasa bitag ni Satanas. Maaaring sabihin na ang pagkaligtas o hindi sa tao ay nakasalalay sa kung kaya niyang mapagtagumpayan at talunin si Satanas, at ang kakayanan niya na makamtan ang kanyang kalayaan ay nakasalalay sa kanyang kakayahang hawakan, nang mag-isa, ang mga sandatang ibinigay sa kanya ng Diyos upang mapagtagumpayan ang gapos ni Satanas, upang ganap na mawalan ng pag-asa si Satanas at talikuran siya. Kung mawawalan ng pag-asa si Satanas at bibitawan ang isang tao, ang ibig sabihin nito ay hinding-hindi na nito muling susubukan na kunin ang taong ito mula sa Diyos, hinding-hindi na muling pararatangan at guguluhin ang taong ito, hinding-hindi na siya muling pahihirapan nang walang-pakundangan o aatakihin; tanging ang ganitong tao lamang ang tunay na nakamit ng Diyos. Ito ang buong proseso kung paano nakakamit ng Diyos ang isang tao.

—Ang Salita, Vol. II. Ukol sa Pagkakilala sa Diyos. Ang Gawain ng Diyos, ang Disposisyon ng Diyos, at ang Diyos Mismo II

501. Ngayon, maaari kang maghangad na magawang perpekto o maghangad ng mga pagbabago sa iyong panlabas na pagkatao at mapahusay ang iyong kakayahan, ngunit ang pinakamahalaga ay na kaya mong maunawaan na ang lahat ng ginagawa ngayon ng Diyos ay may kahulugan at kapaki-pakinabang: Ikaw na isinilang sa isang lupain ng karumihan ay binibigyan nito ng kakayahang maiwaksi sa iyong sarili ang karumihan at matanggal ito, binibigyan ka nito ng kakayahang madaig ang impluwensiya ni Satanas, at makawala sa madilim na impluwensiya ni Satanas, at sa pagpapatuon sa iyo sa mga bagay na ito, binibigyan ka nito ng proteksyon sa lupaing ito ng karumihan. Sa huli, anong patotoo ang hihilinging ibigay mo? Ito ay na ikaw na isinilang sa isang lupain ng karumihan ay magawang maging pinabanal, na hindi na muling mabahiran ng dumi kailanman, at na ikaw na namumuhay sa ilalim ng kapangyarihan ni Satanas ay makawala sa impluwensiya ni Satanas, na hindi maangkin ni maligalig ni Satanas, at sa gayon ay mamuhay sa mga kamay ng Makapangyarihan sa lahat. Ito ang patotoo, at ang katibayan ng tagumpay sa pakikipaglaban kay Satanas. Nagagawa mong maghimagsik laban kay Satanas, hindi ka na nagpapakita ng mga satanikong disposisyon sa iyong pagsasabuhay, kundi sa halip ay isinasabuhay mo yaong hiningi ng Diyos na makamit ng tao nang likhain Niya ang tao: normal na pagkatao, normal na katwiran, normal na kabatiran, normal na matibay na pagpapasiyang mahalin ang Diyos, at katapatan sa Diyos. Ganyan ang patotoong dapat ibigay ng isang nilikha. Sabi mo, “Kami ay isinilang sa isang lupain ng karumihan, ngunit dahil sa proteksyon ng Diyos, dahil sa Kanyang pamumuno, at dahil nalupig Niya kami, nakawala na kami sa impluwensiya ni Satanas. Na kaya naming magpasakop ngayon ay epekto rin ng paglupig ng Diyos, at hindi ito dahil sa mabuti kami, o dahil likas naming mahal ang Diyos. Iyon ay dahil hinirang kami ng Diyos, at pauna kaming itinadhana, kaya kami nalupig ngayon, nakagagawang magpatotoo para sa Kanya, at maglingkod sa Kanya; gayundin, dahil hinirang Niya kami at pinrotektahan Niya kami kung kaya’t nagkamit kami ng kaligtasan, at nailigtas kami mula sa kapangyarihan ni Satanas, at naiwaksi namin sa aming sarili ang karumihan at napadalisay kami sa bansa ng malaking pulang dragon.”

—Ang Salita, Vol. I. Ang Pagpapakita at Gawain ng Diyos. Ang Totoong Kuwentong Nakapaloob sa Gawain ng Paglupig (2)

502. Ngayon, hindi mo pinaniniwalaan ang mga salitang Aking sinasabi, at hindi mo binibigyang-pansin ang mga iyon; pagdating ng araw na lumaganap na ang gawaing ito at nakita mo na ang kabuuan nito, magsisisi ka, at sa sandaling iyon ikaw ay matitigilan. Mayroong mga pagpapala, gayunman ay hindi mo alam kung paano magtamasa sa mga iyon, at naroon ang katotohanan, gayunman ay hindi mo ito hinahangad. Hindi ba’t nagdadala ka ng problema sa iyong sarili? Ngayon, bagama’t hindi pa nagsisimula ang susunod na hakbang sa gawain ng Diyos, walang anumang karagdagan tungkol sa mga hinihingi sa iyo at sa kung ano ang ipinasasabuhay sa iyo. Napakarami ng gawain, at napakaraming katotohanan; ang mga iyon ba ay hindi karapat-dapat na makilala mo? Hindi ba kayang gisingin ng pagkastigo at paghatol ang iyong espiritu? Hindi ba kaya ng pagkastigo at paghatol na idulot na kamuhian mo ang iyong sarili? Kontento ka na ba sa pamumuhay sa ilalim ng impluwensiya ni Satanas, nang may kapayapaan at kagalakan, at kaunting makalamang kaginhawahan? Hindi ba’t ikaw ang pinakamababa sa lahat ng tao? Wala nang mas hahangal pa kaysa sa mga nakakita sa biyayang nagliligtas ngunit hindi naghahangad na makamit ito; sila ay mga taong nagpapakasasa sa laman at nasisiyahan kay Satanas. Umaasa ka na ang iyong pananalig sa Diyos ay hindi magsasanhi ng anumang mga paghihirap o kapighatian, o ng kahit katiting na pagdurusa. Lagi mong hinahangad ang mga bagay na iyon na walang-halaga, at hindi mo pinahahalagahan ang buhay, sa halip ay inuuna mo ang iyong sariling malabis na kaisipan bago ang katotohanan. Ikaw ay napakawalang-halaga! Namumuhay ka na parang isang baboy—ano nga ba ang pagkakaiba sa pagitan mo, at ng mga baboy at mga aso? Hindi ba’t lahat ng hindi naghahangad sa katotohanan, at sa halip ay iniibig ang laman, ay pawang mga hayop? Hindi ba’t ang mga patay na walang mga espiritu ay mga naglalakad na bangkay? Gaano na karaming salita ang nasambit sa gitna ninyo? Kaunting gawain lamang ba ang nagawa sa gitna ninyo? Gaano na karami ang naipagkaloob Ko sa gitna ninyo? Kaya bakit hindi mo ito nakamit? Ano ang iyong mairereklamo? Hindi ba’t wala kang natamo dahil sa iyong labis na pag-ibig sa laman? At hindi ba’t ito ay dahil ang iyong mga kaisipan ay masyadong malabis? Hindi ba’t ito ay dahil napakahangal mo? Kung mabibigo kang makamit ang mga pagpapalang ito, masisisi mo ba ang Diyos sa hindi pagliligtas sa iyo?

—Ang Salita, Vol. I. Ang Pagpapakita at Gawain ng Diyos. Ang mga Karanasan ni Pedro: Ang Kanyang Kaalaman sa Pagkastigo at Paghatol

503. Gumagawa ang Diyos nang gayon kalawak at lubos na inililigtas ang grupong ito ng mga tao upang makatakas ka mula sa impluwensiya ni Satanas, manirahan sa bayang banal, mamuhay sa liwanag ng Diyos, at mapamunuan at mapatnubayan ng liwanag. Kung gayon ay may kahulugan ang iyong buhay. Ang inyong kinakain at isinusuot ay kaiba sa mga walang pananampalataya; tinatamasa ninyo ang mga salita ng Diyos at nabubuhay nang makahulugan—at ano ang kanilang tinatamasa? Tinatamasa lamang nila ang “pamana ng kanilang mga ninuno” at ang kanilang “diwa ng bansa.” Wala sila ni katiting na bakas ng pagkatao! Lahat ng inyong kasuotan at ayos, salita, at kilos ay naiiba sa kanila. Sa bandang huli, lubos ninyong matatakasan ang karumihan, hindi na kayo mabibitag sa tukso ni Satanas, at magtatamo kayo ng araw-araw na panustos ng Diyos. Dapat kayong maging maingat palagi. Bagama’t nabubuhay kayo sa isang maruming lugar, wala kayong bahid ng karumihan at maaaring mabuhay sa tabi ng Diyos, na tumatanggap ng Kanyang dakilang proteksyon. Hinirang kayo ng Diyos mula sa lahat ng tao sa dilaw na lupaing ito. Hindi ba kayo ang pinakamapalad na mga tao? Isa kang nilikha—mangyari pa ay dapat mong sambahin ang Diyos at hangaring mamuhay nang makahulugan. Kung hindi mo sasambahin ang Diyos kundi mamumuhay ka sa loob ng iyong maruming laman, hindi ba isang hayop ka lamang na nakasuot ng damit ng tao? Dahil isa kang tao, dapat mong gugulin ang sarili mo para sa Diyos at tiisin ang lahat ng pagdurusa! Dapat mong tanggapin nang masaya at may katiyakan ang kaunting pagdurusang pinagdaraanan mo ngayon at mamuhay ka nang makahulugan, kagaya nina Job at Pedro. Sa mundong ito, isinusuot ng tao ang damit ng diyablo, kinakain ang pagkaing nagmumula sa diyablo, at gumagawa at naglilingkod sa ilalim ng mahigpit na kontrol ng diyablo, at nayuyurakan nito hanggang sa puntong nababalot na ng karumihan. Hindi niya naarok ang kahulugan ng buhay o nakamit ang tunay na daan—ano ang kabuluhan sa pamumuhay nang ganito? Kayo ay mga taong naghahangad sa tamang landas at naghahanap ng pag-unlad. Kayo ay tumitindig sa bansa ng malaking pulang dragon, at kayo ang mga tinatawag na matuwid ng Diyos. Hindi ba iyon ang pinakamakahulugang buhay?

—Ang Salita, Vol. I. Ang Pagpapakita at Gawain ng Diyos. Pagsasagawa (2)