Hinihikayat namin ang mga naghahanap ng katotohanan na kontakin kami.

Mga Klasikong Tanong at Sagot sa Ebanghelyo ng Kaharian

Mga Solidong Kulay

Mga Tema

Font

Laki ng Font

Espasyo ng Linya

Lapad ng pahina

0 (Mga) Resulta ng Paghahanap

Walang nakitang mga resulta.

`

Tanong 6: Umaayon din sa katotohanan ang mga salita ng mga tanyag na tao at nakakatulong sa mga tao. Kung ganoon, paano ito naiiba sa mga salita ng Diyos na katotohanan?

Sagot: Mahalaga ang tanong mo na ito! Maraming tao ang hindi nakakaintindi sa pangunahing isyu na ito para siyasatin ang totoong daan. Tinatanggap nila ang salita ng Makapangyarihang Diyos bilang katotohanan at makapangyarihan, pero hindi nila maintindihan ang kaibahan ng mga salita ng mga tanyag na espiritwal na pinuno na umaayon sa katotohanan sa mga katotohanang ipinahayag ng Diyos, napakahirap nilang tanggapin ang gawain ng Diyos at madala sa harapan ng trono ng Diyos. Kung ituring nating mga salita ng Diyos ang lahat ng salitang umaayon sa katotohanan, napakadali nating malinlang at sambahin ang tao, at sundin si Satanas sa pagtutol, pagtataksil, at pagkakasala sa disposisyon ng Diyos. Tulad ng kung paano maraming tao ang sumusunod sa mga pastor at pinuno, at sumusunod sa mga huwad na Cristo. Isang bagay itong isusumpa ng Diyos. Kaya ang paniniwala sa Diyos ay nangangailangan ng pag-intindi sa katotohanan at kaalaman at mga doktrina, at ang pagkakaiba ng katotohanan at mga salita na umaayon sa katotohanan. Napakahalaga nito. Kung ‘di natin maintindihan ang katotohanan, ‘di natin makikilala si Cristo. Kung ‘di natin alam ang kaibahan ng katotohanan at mga salitang umaayon dito, imposibleng marinig natin ang tinig ng Diyos at bumalik sa Diyos. Talagang totoo ito. Kaya ano ba ang katotohanan at ano ang mga salitang umaayon sa katotohanan? Tingnan natin ang sinasabi ng Makapangyarihang Diyos tungkol dito.

Ang katotohanan ay ang tunay na talinghaga ng buhay, at ang pinakamataas sa sangkatauhan. Dahil ito ang tuntunin na atas ng Diyos sa tao, at ito ay bagay na ginawa mismo ng Diyos, ito ay tinatawag na talinghaga ng buhay. Hindi ito gawa-gawa lamang, o isang kasabihan mula sa isang dakilang nilalang; ito’y pagbigkas sa sangkatauhan mula sa Panginoon ng langit at lupa at ng lahat ng bagay, at hindi ito salita lamang ng mga tao, ngunit ang likas na buhay ng Diyos. Kaya ito ay tinawag na ‘ang pinakamataas sa lahat ng talinghaga ng buhay’” (“Tanging Yaong mga Kilala ang Diyos at Kanyang Gawa ang Makapagbibigay-kasiyahan sa Diyos” sa Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao).

Dapat mong maunawaan ang totoong saklaw ng katotohanan at dapat mo ring maunawaan ang hindi nauukol sa katotohanan. Kung nakatamo ang ilan ng kaunting pagkaunawa batay sa karanasan nila mula sa mga salita ng katotohanan, maituturing ba itong katotohanan? Ang pinaka masasabi natin ay may kaunti na silang pagkaunawa sa katotohanan. Ang lahat ng kaliwanagan ng Banal na Espiritu ay hindi kumakatawan sa salita ng Diyos, sa katotohanan, at hindi nauukol sa katotohanan. Masasabi lang na ang mga taong iyon ay may kaunting pagkaunawa sa katotohanan, at kaunting kaliwanagan ng Banal na Espiritu. ... Maaaring maranasan ng lahat ang katotohanan, ngunit magkakaiba ang kanilang karanasan, at magkaiba ang natatamo nila mula sa parehong katotohanan. Ngunit kahit matapos pagsamasamahin ang pagkaunawa ng lahat, hindi mo pa rin lubusang maipaliwanag ang katotohanang ito; ganyan kalalim ang katotohanan! Bakit hindi maaaring kahalili sa katotohanan ang lahat ng iyong natamo, at lahat ng pagkaunawa mo? Kung ibabahagi mo ang pagkaunawa mo sa iba, mapagninilayan nila ito nang dalawa o tatlong araw at pagkatapos ay titigil na sila sa pagdanas nito, ngunit hindi lubusang mararanasan ng isang tao ang katotohanan kahit pa sa habang buhay, kahit pa ang lahat ng tao na pinagsama ay hindi ito kayang danasin nang lubusan. Kaya makikitang ang katotohana’y napakalalim, hindi sapat ang mga salita upang ilarawan ito, ang katotohanan sa wika ng tao ay nagiging isang talinghaga lamang ng tao; hindi ito kailanman lubos na mararanasan ng sangkatauhan, at dapat mabuhay ang sangkatauhan nang nananalig dito. Mabubuhay ng katiting na katotohanan ang buong sangkatauhan sa loob ng libu-libong taon. at ang katotohanan ang buhay ng Diyos mismo, at Kaniyang disposisyon, kumakatawan sa sarili Niyang diwa, at kumakatawan sa lahat ng nasa Kanyang kalooban. Kung sinasabi mong taglay mo ang katotohanan at ang pagkakaroon ng ilang karanasan ay nangangahulugan na taglay mo ang katotohanan, kaya mo bang katawanin ang disposisyon ng Diyos kung gayon? Hindi mo ito kaya. Maaaring ang isang tao’y may karanasan o kaliwanagan kaugnay sa ilang aspeto o panig ng isang katotohanan, ngunit hindi nila matutustusan magpakailanman ang iba gamit ito, kaya ang liwanag nila ay hindi katotohanan, isa lamang itong antas na naabot ng isang tao, ang tamang karanasan na dapat ay taglay ng isang tao, ang tamang pagkaunawa, na isang makatotohanang aspeto ng katotohanan. Ang liwanag, kaliwanagan at pagkaunawa na ito batay sa karanasan ay di kailanman maaaring maging kahalili ng katotohanan; kahit pa maranasan ng lahat ng tao ang isang katotohanan, at kung pagsamasamahin nila ang lahat ng kanilang mga salita, hindi ito tutumbas sa isang pangungusap ng katotohanan na yan. ... Tulad ng pananatili ng buhay ng tao bilang buhay ng tao, at gaano man ang iyong pag-unawa ay umaayon sa katotohanan, sa kahulugan ng Diyos, o sa mga hinihingi ng Diyos, hindi ito kailanman makahahalili sa katotohanan” (mula sa Mga Talaan ng mga Pananalita ni Cristo).

Napakalinaw na sinabi ng Makapangyarihang Diyos kung ano ang katotohanan at kung ano ang mga salitang umaayon sa katotohanan. Mula sa Diyos ang katotohanan. Katotohanan ang lahat ng ipinahayag ng Diyos. Ito’y isang bagay na napakasigurado. Kung ganoon, ano ang katotohanan? Ano ang diwa ng katotohanan? Dahil ang lahat ng katotohanan ay pagpapahayag ng Diyos, likas itong pagbubunyag ng diwa ng buhay ng Diyos at pagbubunyag kung ano ang mayroon at kung ano ang Diyos, at ano ang disposisyon Niya. Ang katotohanan ang realidad ng lahat ng positibong bagay. Hindi ito kailanman magbabago at palaging iiral. Katotohanan ang buhay ng Diyos, at may taglay itong kapangyarihan. Kapangyarihan na linisin, iligtas, at gawing perpekto ang tao at pagkalooban ito ng magpakailanmang buhay. Ang layunin ng pagpapahayag ng Diyos sa katotohanan ay para makamit ng tao ang katotohanan bilang kanilang buhay at mabuhay sa mga salita ng Diyos. Kung makakamit ng sangkatauhan ang katotohanan bilang buhay, ganap na malilinis ang kanilang masamang kalikasan at mala-satanas na disposisyon. Sa pamumuhay ng ayon sa katotohanan, ang sangkatauhan ay maaaring mabuhay ng parang tunay na tao, maging sangkatauhang banal at umaayon sa mga intensyon ng Diyos. Sa ganitong paraan makakamit ang kabuluhan ng paglikha ng Diyos sa tao. Ito ang tunay na resultang gustong makamit ng Diyos sa kanyang pagligtas sa sangkatauhan. Matapos ang malalaking sakuna, susundin at sasambahin ng mga nakaligtas na tao ang Diyos. Sila’y mga taong nakakamit ng katotohanan at kaligtasan. Dadalhin sila ng Diyos sa Kanyang kaharian, tatamasahin ang pangako ng Diyos at kakamtin ang magandang hantungan. Lahat ng ito’y isasakatuparan ng salita ng Diyos at resultang makakamit ng mga katotohanang kanyang ipinahayag. Kahit na umayon sa katotohanan ang mga salita ng mga tanyag na pinunong espiritwal at nakakatulong sa mga tao hindi sila maaaring kunin bilang katotohanan at hindi maaring ikumpara sa mga salita ng Diyos. Ang salita ng Diyos ay pwedeng maging buhay ng mga tao, pero ang salita ng kapwa tao ay hindi kailanman pwede. Kaya ng katotohanan na linisin, baguhin, at perpektuhin ang tao, pero ang salita ng tao na umaayon lamang sa katotohanan ay hindi kayang gawin ang lahat ng ito. Isa itong katotohanang hindi maikakaila ninoman. Makikita nating lahat na marami nang tao ang ginamit ng Diyos sa nakaraang panahon pero kahit sino pa siya o gaano karaming taon o gaano karaming salita, hindi nakamit ng kanilang gawa’t salita ang paglilinis, pagliligtas, at pagperpekto sa tao. Palagay nyo bakit ganito? Dahil ang salita ng tao na naaayon sa katotohanan ay base sa limitado nilang karanasan at kaalaman sa salita ng Diyos at katotohanan. Ang kanilang naipapahayag ay pawang sariling pananaw at opinyon, na kumakatawan lamang sa kanilang personal na katayuan at kaalaman tungkol sa Diyos at sa katotohanan. Kahit na dalisay ang pagtanggap, umaayon sa katotohanan, makabuluhan, at nakakatulong sa tao, ang mga salitang ito ay masasabing lamang na tama, mga salitang umaayon sa katotohanan. Pero ang mga salitang umaayon sa katotohanan ay napakaiba pa rin sa diwa ng katotohanan mismo, at hindi masasabing katotohanan. Ang kanilang mga aklat, salita at pangangaral ay mula sa kanilang saliring pasanin sa iglesia, pagpapastol sa iglesia, pag aalo at pagkumbinsi sa mga deboto o pagtulong sa mga tao na lutasin ang kanilang mga kahirapan at kalituhan sa kanilang paniniwala sa Diyos. Pero laging panandalian lamang natutustusan ng kanilang mga salita ang mga tao at hindi kailanman mapapalitan ang mga resulta ng gawain ng Diyos. Sapat na ang pagpapatunay na ganap na iba ang mga salita ng tao na umaayon sa katotohanan mula sa diwa ng katotohanan mismo, hindi ito masasabing katotohanan, at hindi masasabing mga salita ng diyos Ito ay ang diperensya ng katotohanan sa mga salitang naayong lamang dito. Maliwanag ba sa lahat?

mula sa iskrip ng pelikulang Sino Siya na Nagbalik

Sinundan:Tanong 5: Si Moses na ginamit ng Diyos ang nagsagawa sa gawain sa Kapanahunan ng Kautusan. Bakit hindi gamitin ng Diyos ang tao para sa paghatol ng mga huling araw? At bakit kailangan Niyang magkatawang-tao para dito?

Sumunod:Tanong 7: Tanging salita ng Diyos ang katotohanan at maaaring maging buhay ng tao. Ito ang sigurado! Ngunit hindi malinaw sa akin ang kahulugan ng salita ng Diyos bilang buhay ng tao at mga resultang kaya nitong makamit. Maaari bang magbahagi pa kayo ng mas maraming detalye?

Baka Gusto Mo Rin