Pitong kulog ang nagmumula sa trono, niyayanig ang sansinukob, binabaligtad ang langit at lupa, at umaalingawngaw sa buong himpapawid! Lubhang tumatagos ang tunog sa tainga, at ang mga tao ay hindi makatatakas ni makapagtatago mula rito. Sumasambulat ang kidlat at kulog, at sa isang iglap, ang langit at lupa ay sumasailalim sa matitinding pagbabago, at ang mga tao ay nasa mga huling singhap ng kanilang paghinga. Pagkatapos, kasingbilis ng kidlat, hinahagupit ng isang marahas na bagyo ang buong sansinukob, na bumabagsak mula sa langit! Sa bawat sulok ng mga dulo ng mundo, na kasingpuspusan ng pagligo, walang naiiwan na mantsa, hinuhugasan nito ang lahat mula ulo hanggang paa; walang anumang maitatago mula rito ni hindi matatabingan ang sinumang tao mula rito. Ang mga dagundong ng kulog, gaya ng mga kislap ng kidlat, ay kumikislap nang may malamig na liwanag at pinanginginig sa takot ang mga tao! Ang matalas na tabak na may dalawang talim ay humahampas sa mga anak ng pagrerebelde. Nahaharap ang mga kaaway sa sakuna, nang walang mapagtataguan; nahihilo sila dahil sa lakas ng hangin at ulan, umiikot ang kanilang paningin dahil sa paghampas, at agad na bumabagsak nang patay sa umaagos na tubig at natatangay palayo. Kamatayan lamang ang naroon at wala silang anumang paraang mabuhay. Ang pitong kulog ay lumalabas mula sa Akin, na nagdadala ng Aking layunin, at humahampas sa mga panganay na anak ng Ehipto, nagpaparusa sa masama, at naglilinis sa Aking mga iglesia, upang ang lahat ay maugnay sa isa’t isa, kumilos nang totoo sa kanilang sarili, at maging kaisang-puso Ko, at upang ang lahat ng iglesia sa buong sansinukob ay maitayo bilang isa. Ito ang Aking layunin.

Ang kulog ay dumadagundong, at ang mga tunog ng pagtangis ay sumusunod dito. Ang ilan ay nagigising mula sa kanilang pagkakatulog, at, matinding nahihintakutan, malalim silang nagninilay-nilay sa sarili at dali-daling bumabalik sa harap ng trono. Tumitigil sila sa palasak na panlilinlang at mga mapangahas na gawain; hindi pa huli ang lahat para magising ang gayong mga tao. Nagmamasid Ako mula sa trono. Sinisiyasat Ko ang kaibuturan ng puso ng mga tao. Inililigtas Ko ang mga masigasig at marubdob na nagnanais sa Akin, at pinapakitaan Ko sila ng awa. Aking ililigtas tungo sa kawalang-hanggan ang mga nagmamahal sa Akin sa kanilang puso nang higit pa kaysa sa lahat ng bagay, ang mga nakakaunawa sa Aking mga layunin at sumusunod sa Akin hanggang sa pinakadulo ng daan. Ligtas silang hahawakan ng Aking kamay, upang hindi nila maranasan ang tagpong ito at hindi sila mapunta sa kapahamakan. Ang ilan ay may paghihirap sa kanilang mga puso na hindi nila mailarawan kapag nakikita nila ang tanawing ito ng gumuguhit na kidlat, at sukdulan ang kanilang panghihinayang. Kung patuloy silang kikilos nang ganito, lubhang huli na para sa kanila. O, ang lahat at ang bawat bagay! Lahat ng ito ay maisasakatuparan. Ito rin ay isa sa Aking mga paraan ng pagliligtas. Inililigtas Ko ang mga nagmamahal sa Akin at hinahampas Ko ang masama, ginagawang matibay at matatag ang Aking kaharian sa lupa, at ipinaaalam sa di-mabilang na mga bayan at tao, at bawat tao sa sansinukob at sa mga dulo ng mundo, na Ako ay may pagiging kapita-pitagan, Ako ay nanglalamon na apoy, Ako ang Diyos na nagsisiyasat sa kaloob-loobang puso ng bawat tao. Mula sa sandaling ito, ang paghatol ng malaking puting trono ay hayagang ibinubunyag sa masa, at sa di-mabilang na mga tao, ipinamamalita na ang paghatol ay nagsimula na! Walang duda na ang lahat ng nagsasabi ng isang bagay pero iba ang iniisip, ang mga nagdududa at hindi naglalakas-loob na maging tiyak, ang mga nag-aaksaya ng kanilang oras at nakakaunawa sa Aking mga layunin ngunit hindi handang magsagawa—silang lahat ay dapat mahatulan. Dapat ninyong maingat na suriin ang inyong sariling mga intensiyon at mga motibo, at lumagay sa inyong dapat kalagyan; isagawa nang taimtim ang Aking mga salita, tumuon sa inyong buhay karanasan, at huwag kumilos nang masigasig para sa mga panlabas na usapin, kundi ang inyong mga buhay ay gawing malago, may kahustuhan, matatag, at may karanasan—saka lamang kayo magiging alinsunod sa Aking mga layunin.

Huwag magbigay sa mga alipin ni Satanas ng anumang mga pagkakataong makapagsamantala o sa mga gawa ng masasamang espiritu na makapanggambala at makapangwasak sa Aking itinatayo. Dapat silang higpitan nang husto at pigilan; mapapangasiwaan lamang sila sa pamamagitan ng paggamit ng matalas na tabak. Ang malulubhang kaso ay dapat na mabunot kaagad upang mapigilan ang mga kaguluhan sa hinaharap. At ang iglesia ay magagawang perpekto, malaya sa anumang depekto, at ito ay magiging malusog, puno ng sigla at lakas. Kasunod ng gumuguhit na kidlat, dumadagundong ang mga kulog. Hindi kayo dapat magpabaya, at hindi kayo dapat sumuko, kundi gawin ang lahat ng inyong makakaya para makahabol, at tiyak na inyong makikita kung ano ang ginagawa ng Aking kamay, kung ano ang nilalayon Kong makamit, kung ano ang nilalayon Kong itapon, kung ano ang nilalayon Kong maperpekto, kung ano ang nilalayon Kong bunutin, kung ano ang nilalayon Kong hampasin—ang lahat ng ito ay mahahayag sa harap ng inyong mga mata, binibigyang-daan kayo na makita nang malinaw ang Aking pagkamakapangyarihan-sa-lahat.

Mula sa trono hanggang sa sansinukob at sa mga dulo ng mundo, ang pitong kulog ay umaalingawngaw. Ang isang malaking pangkat ng mga tao ay maliligtas at magpapasailalim sa harap ng Aking trono. Sa pagsunod sa liwanag ng buhay na ito, naghahanap ang mga tao ng paraan upang mabuhay at hindi nila maiwasang lumapit sa Akin, lumuhod sa pagsamba, at gamit ang kanilang mga bibig ay tumawag sa pangalan ng tunay na Diyos na makapangyarihan sa lahat at isatinig ang kanilang mga pakiusap. Ngunit sila na lumalaban sa Akin, sila na pinatitigas ang kanilang mga puso, ang kulog ay umaalingawngaw sa kanilang mga tainga, at walang dudang sila ay mamamatay. Ito lamang ang kinalabasan nila. Ang Aking minamahal na mga anak na matagumpay ay tiyak na mananatili sa Sion, at makikita ng di-mabilang na mga tao kung ano ang kanilang makakamit, at malaking kaluwalhatian ang magpapakita sa harap ninyo. Tunay na isa itong ekstraordinaryong malaking pagpapala, at isa itong katamisan na mahirap ilarawan.

Ang lagapak ng pitong kulog na lumalabas ay pagliligtas sa mga nagmamahal sa Akin, ng mga nagnanais sa Akin nang may tapat na mga puso. Silang nabibilang sa Akin at silang Aking paunang itinadhana na at hinirang ay makakayang lahat na sumailalim sa Aking pangalan. Maririnig nila ang Aking tinig. Ito ay pagtawag ng Diyos sa kanila. Hayaan ang mga nasa mga dulo ng mundo na makitang Ako ay matuwid, Ako ay tapat, Ako ay mapagmahal na kabaitan, Ako ay habag, Ako ay pagiging kapita-pitagan, Ako ay nanglalamon na apoy, at, sa kahuli-hulihan, Ako ay walang-awang paghatol.

Hayaan ang lahat ng nasa mundo na makitang Ako ang tunay at ganap na Diyos Mismo. Lahat ng tao ay lubos na kumbinsido, at walang sinumang nangangahas na muling lumaban sa Akin, ni husgahan Ako o siraan Akong muli. Kung hindi, sila ay agad na dadatnan ng mga sumpa at sasapit sa kanila ang sakuna. Makakatangis lamang sila at mapagngangalit ang kanilang mga ngipin, dahil idinulot nila ang kanilang sariling pagkawasak.

Hayaan ang di-mabilang na mga tao na makaalam, ipaalam ito sa buong sansinukob at sa mga dulo ng mundo, sa bawat sambahayan at lahat ng tao: Ang Makapangyarihang Diyos ang nag-iisang tunay na Diyos. Lahat ay isa-isang luluhod para sumamba sa Akin, at kahit ang mga batang katututo pa lamang magsalita ay sisigaw ng “Makapangyarihang Diyos”! Makikita rin ng sariling mga mata ng mga nanunungkulang gumagamit ng kapangyarihan ang tunay na Diyos na nagpapakita sa harapan nila, at sila rin ay magpapatirapa sa pagsamba, na nagsusumamo para sa habag at sa Kanyang kapatawaran, ngunit ito ay totoong huli na, dahil ang sandali ng kanilang kamatayan ay dumating na. Maaari lamang silang madala sa kanilang katapusan at masentensiyahan sa hindi maarok na kalaliman. Wawakasan Ko ang buong kapanahunan, at lalo pang palalakasin ang Aking kaharian. Ang di-mabilang na mga bayan at tao ay susuko sa harap Ko magpasawalang-hanggan!