Hinihikayat namin ang mga naghahanap ng katotohanan na kontakin kami.

Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao

Mga Solidong Kulay

Mga Tema

Font

Laki ng Font

Espasyo ng Linya

Lapad ng pahina

0 (Mga) Resulta ng Paghahanap

Walang nakitang mga resulta.

`

Ang Ika-pitumpu’t-tatlong Pagbigkas

Ang Aking mga salita ay natutupad kaagad kapag sinalita; hindi nagbabago ang mga iyon kailanman at lubos na tama. Tandaan ito! Bawa’t salita at parirala mula sa Aking bibig ay dapat na maingat na isinasaalang-alang. Maging higit na maingat, kung hindi ay magdurusa kayo ng kawalan at tatanggap lamang ng Aking paghatol, ng Aking poot, ng Aking pagsunog. Kumikilos ngayon nang napakabilis ang Aking gawain, nguni’t hindi ito magaspang at maselan ito hanggang sa isang tiyak na lawak—halos hindi-makita ng mismong paningin at hindi mahihipo ng mga kamay ng tao. Natatangi itong maselan. Ang mga salita Ko ay hindi kailanman walang-laman at totoong lahat. Dapat mong paniwalaan na bawa’t salita ay totoo at tumpak. Huwag maging pabáyâ; ito ang susing sandali! Ang pagpapala o kamalasan ay nakasalalay sa sandaling ito. Ang pagkakaiba ay gaya ng langit at lupa. Kung ikaw man ay pupunta sa langit o sa Hades ay ganap na nasa Aking pagpigil. Yaong mga pupunta sa Hades ay nakikipagbaka sa kanilang huling naghihingalong pakikipagtunggali, samantalang yaong pupunta sa langit ay dumaranas ng kanilang huling sandali ng pagdurusa at ng kanilang huling paglilingkod para sa Akin, at lahat ng gagawin nila sa hinaharap ay para magtamasa at magpuri, nang wala ang lahat ng mga walang-kabuluhang bagay na gumugulo sa mga tao (pag-aasawa, trabaho, nakakainis na kayamanan, estado sa buhay, at iba pa). Nguni’t para sa kanila na pupunta sa Hades, ang kanilang pagdurusa ay magpakailanman (tumutukoy ito sa kanilang espiritu, kaluluwa, at katawan), upang hindi na kailanman makatakas mula sa Aking kamay ng kaparusahan. Ang dalawang panig na ito ay hindi-magkaayong tulad ng apoy at tubig. Walang pagkakabuhol: Yaong mga nagdurusa ng kamalasan ay mananatiling nagdurusa ng kamalasan, habang yaong mga pinagpala ay magtatamasa hangga’t nais ng puso nila.

Lahat ng mga kaganapan at mga bagay ay kontrolado Ko, sabihin pa na kayo—ang Aking mga anak-na-lalaki, Aking mga iniibig—ay kabilang sa Akin nang lalong higit pa. Kayo ang pagkakabuu-buo ng Aking 6,000-taong planong pamamahala, Aking mga kayamanan. Lahat niyaong Aking mga minamahal ay kalugud-lugod sa Aking paningin, sapagka’t inihahayag nila Ako; lahat niyaong Aking kinamumuhian ay Aking kinasusuklaman kahit hindi Ko tingnan, dahil sila ay mga inápó ni Satanas at pag-aari ni Satanas. Ngayong araw, dapat suriin ng bawa’t isa ang kanilang mga sarili: Kung ang iyong mga hangarin ay tama at tunay mo Akong minamahal, kung gayon ikaw ay tiyak na Aking mamahalin. Dapat mo Akong mahalin nang totoo at hindi Ako dapat dayain! Ako ang Diyos na nagsusuri sa kaloob-loobang mga puso ng mga tao! Kung ang iyong mga hangarin ay mali at ikaw ay malamig at hindi tapat tungo sa Akin, kung gayon ikaw ay tiyak na kamumuhian Ko at ikaw ay hindi Ko pinili o itinalaga. Maghintay ka lamang na mapunta sa impiyerno! Maaaring hindi makita ng ibang mga tao ang mga bagay na ito, nguni’t ikaw lamang at Ako—ang Diyos na tumitingin nang malalim sa mga puso ng mga tao—ang nakakaalam ng mga iyon. Ibubunyag ang mga iyon sa isang tiyak na panahon. Ang tapat ay hindi kailangang mabahala at ang hindi tapat ay hindi kailangang matakot. Lahat ng ito ay bahagi ng Aking matalinong plano.

Ang tungkulin ay madalian at mahirap, at nangangailangan sa inyo na maglingkod sa Akin sa huling pagkakataon upang tapusin ang huling gawaing ito. Ang Aking mga kinakailangan ay hindi mataas: kailangan Ko lamang na makaya ninyong makipag-koordina sa Akin nang napakaayos, bigyang-kasiyahan Ako sa lahat ng bagay, sundin ang Aking paggabay sa loob mo. Huwag maging bulag; magkaroon ng layunin, at damahin ang Aking mga hangarin mula sa lahat ng mga aspeto at sa lahat ng bagay. Ito ay dahil hindi na Ako isang natatagong Diyos sa inyo. Dapat kayong maging napakalinaw tungkol dito para maunawaan ang Aking mga hangarin. Sa napakaikling sakop ng panahon, hindi lamang kayo makakatagpo ng mga dayuhan na naghahanap ng totoong daan, ang mas mahalaga pa ay dapat kayong magkaroon ng kakayahang akayin sila. Iyan ang Aking madaliang hangarin. Hindi maaaring hindi ninyo ito nakikita. Gayunpaman, dapat kayong maniwala sa Aking pagka-makapangyarihan-sa-lahat. Hangga’t ang mga tao ay tama, tiyak na sasanayin Ko sila tungo sa pagiging mabuting mga kawal. Ang lahat ay angkop Ko nang naisaayos. Dapat ninyong hangaring magdusa para sa Akin. Ito ang susing sandali. Huwag itong palampasin! Hindi Ko aalalahanin ang mga bagay-bagay mula sa inyong nakaraan. Dapat kayong manalangin at magsumamo sa harap Ko nang malimit; Aking ipagkakaloob ang sapat na biyaya sa iyo para sa iyong kasiyahan at paggamit. Ang biyaya at pagpapala ay hindi magkapareho. Ang inyong tinatamasa ngayon ay ang Aking biyaya at hindi karapat-dapat na mabanggit sa Aking paningin, samantalang ang mga pagpapala ay kung ano ang inyong tatamasahin nang walang-hanggan sa hinaharap. Ang mga iyon ay mga pagpapalang hindi pa naisip ng mga tao at hindi naguguni-guni. Sinasabi Ko na kayo ay pinagpala sa kadahilanang ito—ito ay pagpapalang hindi natamasa ng tao simula pa sa paglikha.

Naibunyag Ko na ang Aking lahat-lahat sa inyo. Umaasa lamang Ako na maaari kayong maging mapagsaalang-alang tungo sa Aking puso, mag-isip para sa Aking kapakanan sa lahat ng bagay, at maging mapagsaalang-alang tungo sa Akin sa lahat ng bagay, nang sa gayon ang lagi Kong makikita ay ang inyong nakangiting mga mukha. Mula ngayon, yaong magkakamit ng estadong panganay na anak-na-lalaki ay ang mga taong mamumuno bilang mga hari kasama Ko. Hindi sila maaaring takutin ng sinumang kapatirang lalaki, ni makakastigo o mapapakitunguhan Ko, sapagka’t ito ang panuntunan Ko sa paggawa ng mga bagay-bagay: Yaong mga nasa pangkat ng panganay na mga anak-na-lalaki ay mga taong minamaliit at tinatakot ng iba at nakapagdusa ng lahat ng mga pabagu-bagong kalagayan ng buhay. (Sila ay nauna Ko nang napakitunguhan at nabasag, at nauna Ko nang nagawang ganap.) Nauna nang natamasang kasama Ko ng mga taong ito ang mga pagpapalang dapat nilang tanggapin. Ako ay matuwid at hindi kailanman kumikiling sa kaninuman.

Sinundan:Ang Ika-pitumpung Pagbigkas

Sumunod:Ang Ika-pitumpu’t-limang Pagbigkas

Baka Gusto Mo Rin