Hinihikayat namin ang mga naghahanap ng katotohanan na kontakin kami.

Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao

Mga Solidong Kulay

Mga Tema

Font

Laki ng Font

Espasyo ng Linya

Lapad ng pahina

0 (Mga) Resulta ng Paghahanap

Walang nakitang mga resulta.

`

Ang Ika-pitumpu’t-walong Pagbigkas

Nasabi Ko na dati na ang gawain ay Ako ang gumagawa, hindi ang sinumang tao. Sa Akin, ang lahat ay pahinga at masaya, nguni’t sa inyo ang mga bagay-bagay ay ibang-iba at anuman ang inyong ginagawa ay sukdulang mahirap. Anumang bagay na Aking sinasang-ayunan ay tiyak na Aking tutuparin, samantalang sinumang Aking sinasang-ayunan ay Aking gagawing perpekto. Mga tao—huwag kayong makialam sa Aking gawain! Ang dapat lamang ninyong alalahanin ay sumunod sa Aking pangunguna, gawin kung ano ang Aking minamahal, tanggihan ang lahat ng Aking kinamumuhian, bunutin ang inyong mga sarili mula sa kasalanan, at ipaubaya ang inyong mga sarili sa Aking mapagmahal na yakap. Hindi Ako nagyayabang sa inyo, ni nagsasalita Ako nang labis. Iyan talaga ang katotohanan. Kung Aking sinasabi na wawasakin Ko ang mundo, kung gayon sa isang kisap ng inyong mga mata, ang mundo ay magiging abo. Kayo ay malimit na masyadong nag-aalala at dinadagdagan ang inyong sariling pasanin, malalim ang takot na ang Aking mga salita ay walang-kabuluhan, kaya nagpapaikut-ikot kayo sa pagsubok na “maghanap ng daan palabas” para sa Akin. Bulag kayo! Hangal! Hindi ninyo man lamang nalalaman ang inyong sariling halaga at sinusubukan ninyong maging Aking tagapayo. Karapat-dapat ka ba? Manalamin ka nga nang maayos!

Hayaan mong sabihin Ko sa iyo! Ang mahiyain ay dapat na makastigo dahil sa kanilang pagka-mahiyain, samantalang ang sukdulang matapat ay magkakamit ng mga pagpapala para sa kanilang pananampalataya. Para maging malinaw, ang pinakamahalagang punto ngayon ay “pananampalataya.” Kapag ang mga pagpapalang babagsak sa inyo ay hindi pa nabubunyag, kailangan ninyong ibigay ang inyong lahat-lahat para maglingkod sa Akin sa panahong ito. Ang tinatawag na “pinagpapala” at “nagdurusa ng kalamidad” ay tumutukoy sa aspetong ito. Mga anak Ko! Nakaukit pa rin ba sa inyong mga puso ang Aking mga salita? “Sa mga taos-pusong naglilingkod sa Akin, tiyak na pagpapalain kita nang masagana.” Ngayon, tunay mo bang nauunawaan ang kahulugang nakapaloob? Hindi Ako nagsasalita ng mga salitang walang-kabuluhan; mula ngayon walang anumang itatago. Ibig sabihin niyan na ang mga bagay-bagay na nakakubli sa Aking mga salita dati ay sasabihin ngayon sa inyo nang isa-isa, lubos na walang anumang pagtatakip. Higit pa, bawa’t salita ay magiging ang tunay Kong kahulugan, sabihin pa na ang pagbubunyag ng lahat ng mga tao, mga kaganapan at mga bagay-bagay na nakatago sa Aking harapan ay madaling magagawa at hindi magiging mahirap para sa Akin. Lahat nang ginagawa Ko ay nagtataglay ng aspeto ng Aking karaniwang pagkatao, at ng aspeto rin ng Aking ganap na pagkaDiyos. Tunay bang mayroon kayong malinaw na pagkaunawa ng mga salitang ito? Iyan ang dahilan kaya lagi Kong inuulit: Huwag masyadong magmadali. Ang pagbubunyag ng isang tao o bagay ay hindi mahirap para sa Akin, at palaging may panahon para dito. Hindi ba ganoon? Ilang mga tao ang nalantad ang kanilang totoong anyo sa harap Ko bilang isang espiritu-ng-alamid, o isang aso o isang lobo? Lahat ay nagbubunyag ng kanilang tunay na anyo sa isang tiyak na panahon na Aking itinalaga, dahil lahat ng ginagawa Ko ay bahagi ng Aking plano. Ang iyong pagkaunawa sa puntong ito ay dapat maging malinaw!

Talaga bang nauunawaan mo kung ano ang tinutukoy ng “Ang panahon ay hindi masyadong malayo”? Sa nakalipas, lagi ninyong iniisip na ito ay tumutukoy sa Aking araw, nguni’t binibigyang-kahulugan ninyong lahat ang Aking mga salita batay sa inyong mga pagkaintindi. Hayaan mong sabihin Ko sa iyo! Sinumang nagbibigay ng maling pakahulugan sa Aking mga salita mula ngayon ay walang-dudang katawa-tawa! Ang mga salitang “Ang panahon ay hindi masyadong malayo” na Aking sinalita ay tumutukoy sa inyong mga araw ng pagtatamasa ng mga pagpapala, iyan ay, mga araw na lahat ng masasamang espiritu ay mawawasak at mapapalayas mula sa Aking iglesia, lahat ng mga pantaong paraan ng paggawa ng mga bagay-bagay ay tatanggihan, at higit pa ay tumutukoy ang mga iyon sa mga araw na lahat ng matitinding sakúnâ ay bababa. Tandaan ninyo ito! Ito ay “lahat ng matitinding sakúnâ,” at huwag nang magkamali ng pagkaunawa rito. Ang Aking matitinding sakúnâ ay bababa sa buong mundo mula sa Aking mga kamay nang sabay-sabay. Yaong mga nakapagkamit ng Aking pangalan ay pagpapalain at tiyak na hindi magtitiis ng pagdurusang ito. Natatandaan pa ba ninyo? Malinaw ba kayo sa Aking sinabi? Ang sandali na nagsalita Ako ay ang sandali na nagsisimula Akong gumawa (ang matitinding sakúnâ ay darating sa sandaling ito). Hindi ninyo talaga nauunawaan ang Aking mga hangarin. Nauunawaan ba ninyo kung bakit gayong kahigpit ang mga hinihingi Ko sa inyo at hindi man lamang nagpapakita ng anumang kaluwagan tungo sa inyo? Kapag ang pandaigdigang katayuan ay mabigat at ang (tinatawag) na mga nasa kapangyarihan sa loob ng Tsina ay gumagawa ng lahat ng paghahanda, ay ang panahon din na ang isang “time bomb” ay sasabog na. Yaong mga naghahanap ng tunay na daan mula sa pitong bansa ay desperadong babaha tungo sa Tsina gaya ng tubig sa mga pintuang-daan ng baha, hindi isinasaalang-alang ang halaga. Ang ilan ay Aking pinili, ang iba ay upang maglingkod para sa Akin, nguni’t walang panganay-na-anak sa gitna nila. Ako ang may gawa nito! Nagáwâ na ito nang nilikha Ko ang mundo. Alisin ninyo ang inyong pantaong mga pagkaintindi. Huwag isiping nagsasalita Ako ng walang-kabuluhan! Ang Aking iniisip ay kung ano ang Aking nagáwâ. Ang Aking plano ay isang bagay rin na natupad Ko na. Maliwanag ba kayo rito?

Ang lahat-lahat ay nakasalalay sa Aking mga iniisip at sa Aking plano. Anak Ko! Pinili Kita para sa iyong kapakanan at higit pa ay dahil mahal Kita. Sinumang nangangahas na sumuway sa isip, o mabuuan ng isang selosong puso, ay mamamatay sa pamamagitan ng Aking sumpa at pagsunog. Kinapapalooban ito ng mga utos sa pangangasiwa ng Aking kaharian dahil ang kaharian ngayon ay nabuo na. Nguni’t Aking anak, kailangan mong maging maingat at hindi dapat ituring ito bilang isang uri ng puhunan. Dapat kang maging mapagsaalang-alang sa puso ng Ama at, sa pamamagitan nito, pahalagahan ang mga matiyagang pagsisikap ng Ama. Mula rito, dapat maunawaan ng Aking anak kung anong uri ng tao ang Aking pinakamamahal, anong uri ng tao ang sunod Kong minamahal, anong uri ng tao ang kinasusuklaman Ko nang higit sa lahat, at anong uri ng tao ang Aking pinaka-inaayawan. Huwag palaging nagdaragdag ng bigat sa iyong sarili. Anumang disposisyon ang mayroon ka ay pagsasaayos Kong lahat at isang pagbubunyag ng isang aspeto ng Aking banal na disposisyon. Iwaksi ang inyong mga agam-agam! Hindi Ako nagkakandili ng galit tungo sa iyo. Paano Ko ito sasabihin? Hindi mo pa rin ba nauunawaan? Pinipigilan ka pa rin ba ng iyong takot? Kung sino ang tapat, kung sino ang masigasig, kung sino ang mapagkakatiwalaan, kung sino ang mandaraya—alam Ko itong lahat, dahil gaya ng nasabi Ko dati, alam Ko ang katayuan ng mga banal gaya ng palad ng Aking kamay.

Sa Aking mga mata, lahat ay matagal nang natupad at naibunyag (Ako ang Diyos na nagsusuring mabuti sa kaloob-loobang mga puso ng mga tao. Ito ay para lamang ipakita sa inyo ang aspeto ng Aking karaniwang pagkatao, iyon lamang), nguni’t para sa inyo ito ay nakatago at hindi natupad. Ito ay dahil lahat sa hindi ninyo Ako nakikilala. Ang lahat ay nasa Aking mga kamay, ang lahat ay nasa ilalim ng Aking mga paa, at sinusuring mabuti ng Aking mga mata ang lahat ng bagay; sino ang makatatakas sa Aking paghatol? Lahat ng mga hindi malinis, yaong may mga bagay na itinatago, yaong mga humahatol sa Aking likuran, yaong ang kanilang mga puso ay may paglaban, at iba pa—lahat ng mga taong hindi nakikitang mahalaga sa Aking paningin ay dapat na lumuhod sa harapan Ko at ibsan ang kanilang mga sarili. Marahil pagkatapos marinig ito, ang ilang mga tao ay bahagyang magaganyak, habang ang iba ay hindi maniniwalang ito ay ganitong kaseryoso. Hayaan ninyong balaan Ko kayo! Hayaang magsising madali ang marunong! Kung ikaw ay isang hangal kung gayon ay maghintay ka lamang! Tingnan mo kung sinong magdurusa ng kalamidad pagdating ng oras!

Ang langit ay ang orihinal pa ring langit at ang lupa ay ang orihinal pa ring lupa, nguni’t sa Aking pananaw ang langit at ang lupa ay nabago na at hindi na ang dating langit at lupa. Ano ang tinutukoy na langit? Alam ba ninyo? At ano ang tinutukoy ng kasalukuyang langit? Ano ang tinutukoy na langit ng nakaraan? Hayaan ninyong ipahayag Ko ito sa inyo: Ang langit ng nakaraan ay tumutukoy sa Diyos na pinaniwalaan ninyo nguni’t walang sinuman ang nakakita, at ito ay ang Diyos na pinaniwalaan ng mga tao nang buong katapatan (dahil Siya ay hindi nila nakikita), samantalang ang langit ng ngayon ay tumutukoy sa Aking karaniwang pagkatao gayundin ay sa Aking ganap na pagkaDiyos, iyan ay, itong praktikal na Diyos Mismo. Ito ay ang parehong Diyos, kaya bakit Ko sinasabi na Ako ang bagong langit? Ito ay nakatuon lahat sa mga pagkaintindi ng tao. Ang lupa ng ngayon ay tumutukoy sa kung saan ka naroroon. Ang lupa ng nakaraan ay walang isa mang lugar na banal, samantalang ang mga lugar na pinupuntahan mo ngayon ay ibinubukod bilang banal, kaya Aking sinasabi na ito ay isang bagong lupa. Ang “bago” rito ay tumutukoy sa “banal.” Ang bagong langit at lupa ay ganap nang natanto ngayon. Maliwanag ba ito sa inyo? Ibubunyag Ko ang lahat ng hiwaga sa inyo, isa-isang pahina. Huwag magmadali, at mas malalaki pang hiwaga ang ibubunyag sa inyo!

Sinundan:Ang Ika-pitumpu’t-pitong Pagbigkas

Sumunod:Ang Ika-walumpung Pagbigkas

Baka Gusto Mo Rin