Kabanata 8
Mula pa noong panahong ang Makapangyarihang Diyos—ang Hari ng kaharian—ay pinatotohanan, ang saklaw ng pamamahala ng Diyos ay nabuksan sa kabuuan nito sa buong sansinukob. Hindi lamang sa Tsina napatotohanan ang pagpapakita ng Diyos, kundi napatotohanan ang pangalan ng Makapangyarihang Diyos sa lahat ng bayan at lahat ng lugar. Silang lahat ay tumatawag sa banal na pangalang ito, naghahangad na makipagbahaginan sa Diyos sa anumang posibleng paraan, inaarok ang mga layunin ng Makapangyarihang Diyos, at naglilingkod sa Kanya nang nakikipagtulungan sa iba sa loob ng iglesia. Ito ang kahanga-hangang paraan ng paggawa ng Banal na Espiritu.
Ang mga wika ng iba’t ibang bansa ay magkakaiba, ngunit iisa lamang ang Espiritu. Ang Espiritung ito ay pinagsasama ang mga iglesia sa loob ng buong sansinukob at lubos na kaisa ng Diyos, nang walang kahit kaunting pagkakaiba. Ito ay isang bagay na hindi mapagdududahan. Tinatawag na sila ngayon ng Banal na Espiritu at pinapanatili silang alerto ng Kanyang tinig. Ito ang tinig ng habag ng Diyos. Tumatawag silang lahat sa banal na pangalan ng Makapangyarihang Diyos! Nagpupuri rin sila at umaawit. Hindi kailanman maaaring magkaroon ng anumang paglihis sa gawain ng Banal na Espiritu; gagawin ng mga taong ito ang lahat upang sumulong sa tamang landas, at walang umaatras. Nagpapatong-patong ang mga kababalaghan. Ito ay isang bagay na mahirap isipin at imposibleng hulaan ng mga tao.
Ang Makapangyarihang Diyos ang Hari ng buhay sa sansinukob! Nakaupo Siya sa maluwalhating trono at hinahatulan ang sanlibutan, may kataas-taasang kapangyarihan sa lahat, at pinaghaharian ang di-mabilang na mga bayan; lumuluhod sa Kanya ang di-mabilang na hinirang na mga tao Niya, nananalangin sa Kanya, lumalapit sa Kanya at nakikipag-ugnayan sa Kanya. Gaano man katagal kayong nananampalataya sa Diyos, gaano man kataas ang inyong katayuan o gaano man kahaba ang inyong paglilingkod, kung nilalabanan ninyo ang Diyos sa inyong mga puso, kung gayon, kayo ay tiyak na hahatulan at kayo ay tiyak na magpapatirapa sa harapan Niya, nang dumaraing ng masakit na pagsusumamo; ito talaga ang pag-aani ng mga bunga ng inyong sariling mga gawa. Ang tunog ng pagtangis na ito ay ang tunog ng pinapahirapan sa lawa ng apoy at asupre, at ito ang sigaw ng itinutuwid ng bakal na pamalo ng Diyos; ito ang paghatol sa harap ng luklukan ni Cristo.
May mga taong natatakot, ang ilan ay inuusig ng konsensiya, ang ilan ay mapagbantay, ang ilan ay sinisigurong nakikinig nang mabuti, ang ilan ay nagsisisi at nagsisimulang muli, nakakadama ng labis na pagkakonsensiya, ang ilan ay mapait na tumatangis sa sakit, ang ilan ay bumibitiw sa lahat ng bagay at desperadong naghahanap, sinusuri ng ilang tao ang kanilang sarili at hindi na sila nangangahas na gumawa ng masasamang gawa nang walang pakundangan, ang ilan ay apurahang naghahangad na mapalapit sa Diyos, ang ilan ay sinusuri ang kanilang mga sariling konsensiya, nagtatanong kung bakit hindi nagagawang umunlad ng kanilang mga buhay. Ang ilan ay nananatiling magulo ang isip, ang ilan ay kinakalagan ang kanilang mga paa at matapang na sumusulong, mahigpit na hinahawakan ang susi at hindi nag-aaksaya ng oras na asikasuhin ang kanilang mga buhay. Ang ilan ay nag-aatubili pa rin at naguguluhan tungkol sa mga pangitain—tunay na mabigat ang pasaning dinadala at isinasabalikat nila sa kanilang mga puso.
Kung hindi malinaw ang iyong isip, walang paraan ang Banal na Espiritu upang gumawa sa loob mo. Ang lahat ng pinagtutuunan mo ng pansin, ang paraan ng iyong paglalakad, at lahat ng hinahangad ng iyong puso ay puno ng iyong mga kuru-kuro at ng iyong pagmamagaling! Inip na inip na Ako—sana ay puwede Ko na agad gawing ganap kayong lahat upang sa madaling panahon kayo ay magawang angkop na magamit Ko, at nang gumaan ang Aking mabigat na pasanin. Ngunit sa pagtingin sa inyo sa ganitong kalagayan, nakikita Kong hindi uubrang maghangad ng agarang resulta. Maaari lamang Akong matiyagang maghintay, dahan-dahang maglakad, at dahan-dahang sumuporta at umakay sa inyo. Ah, dapat ninyong linawin ang inyong mga isip! Ano ang dapat talikuran, ano ang iyong mga kayamanan, ano ang iyong mga nakamamatay na kahinaan, ano ang mga hadlang sa iyo—sa iyong espiritu, mas pagnilayan mo ang mga katanungang ito at makipagbahaginan sa Akin. Ang nais Ko ay tahimik na bumaling ang inyong puso sa Akin; ayaw Kong paglingkuran ninyo Ako gamit ang mga salita ninyo. Sa lahat ng tunay na naghahanap sa harap Ko, ipapamalas Ko ang mga bagay sa iyo. Bumibilis ang Aking hakbang; hangga’t bumabaling sa Akin ang iyong puso at sumusunod ka sa lahat ng oras, kung gayon, anumang oras ay maibibigay sa iyo ang Aking mga layunin sa pamamagitan ng inspirasyon at maipapamalas sa iyo. Yaong mga maingat na naghihintay ay magkakamit ng pampalusog at magkakaroon ng landas na pasulong. Yaong mga pabaya ay mahihirapang maunawaan ang Aking puso, at sila ay lalakad sa isang daang walang labasan.
Nais Kong lahat kayo ay mabilis na bumangon at makipagtulungan sa Akin, at maging malapit sa Akin sa lahat ng oras, hindi lamang sa isang araw at isang gabi. Kailangan ay palagi kayong hilahin ng Aking kamay, hampasin kayo, at itulak kayo pasulong, himukin kayong magpatuloy, at pakiusapan kayong sumulong! Sadyang hindi ninyo nauunawaan ang Aking mga layunin. Masyadong matindi ang mga pagsagabal ng inyong sariling mga kuru-kuro at ang mga pagsagabal ng mga pagkakasangkot sa mundo, at hindi ninyo magawang magkaroon ng mas malalim na pakikipaglapit sa Akin. Sa totoo lang, lumalapit kayo sa Akin kapag mayroon kayong problema, ngunit kapag wala kayong problema, nagugulumihanan ang inyong mga puso. Ang inyong mga puso ay nagiging tulad ng isang malayang pamilihan, at puno ng mga disposisyon ni Satanas; puno ang mga iyon ng mga makamundong bagay at hindi ninyo alam kung paano makipagbahaginan sa Akin. Paanong hindi Ako mababagabag tungkol sa inyo? Ngunit hindi uubrang mabagabag. Ang oras ay napakaikli at ang gawain ay napakahirap. Ang Aking mga hakbang ay lumilipad nang pasulong; kailangan ninyong panghawakang mahigpit ang lahat ng mayroon kayo, bumaling sa Akin sa bawat sandali, at makipagbahaginan nang malapitan sa Akin. Kung magkagayon, anumang sandali ay tiyak na maipapamalas sa iyo ang Aking mga layunin. Kapag inyong naunawaan ang Aking puso, magkakaroon kayo ng daang pasulong. Hindi na kayo dapat mag-atubili. Magkaroon kayo ng tunay na pakikipagbahaginan sa Akin, at huwag kayong gumamit ng pandaraya o subukang labis na magpakatalino; dadayain lamang ninyo ang inyong mga sarili at sa anumang sandali ay mahahayag iyan sa harapan ng luklukan ni Cristo. Ang tunay na ginto ay hindi natatakot na subukin sa apoy—ito ang katotohanan! Huwag mag-alinlangan, at huwag kang masiraan ng loob o maging mahina. Lalo kang direktang makipagbahaginan sa Akin sa iyong espiritu, matiyagang maghintay, at tiyak na ipapamalas Ko sa iyo ang mga bagay-bagay sa sarili Kong panahon. Talagang dapat kang magbigay-pansin at huwag mong hayaang masayang sa iyo ang Aking mga pagsisikap; huwag kang mag-aksaya ng kahit isang sandali. Ang iyong puso ay dapat patuloy na nakikipagbahaginan sa Akin, ang iyong puso ay dapat patuloy na namumuhay sa harap Ko, at walang tao, walang pangyayari, walang bagay, walang asawa, walang anak na lalaki o babae, ang maaaring gumulo sa iyong pakikipagbahaginan sa Akin sa loob ng iyong puso. Kapag ang iyong puso ay palaging napipigilan ng Banal na Espiritu at kapag nakikipagbahaginan ka sa Akin sa bawat sandali, ang Aking mga layunin ay tiyak na maipapamalas sa iyo. Kapag palagi kang lumalapit sa Akin sa paraang ito, anuman ang iyong kapaligiran o ang mga sitwasyong kinalalagyan mo, o anumang tao, pangyayari o bagay ang iyong makaharap, hindi ka maguguluhan, kundi magkakaroon ka ng landas na pasulong.
Kung, sa pangkaraniwan, wala kang pinapalagpas na anumang bagay maging malaki man o maliit, kung ang bawat iniisip at ideya mo ay dinadalisay, at kung ikaw ay tahimik sa iyong espiritu, tuwing makakaharap ka ng isang usapin, ang Aking mga salita ay kaagad magiging inspirasyon sa loob mo, gaya ng isang maliwanag na salamin para suriin mo ang iyong sarili, at magkakaroon ka ng landas na pasulong. Tinatawag ito na pag-angkop ng gamot sa karamdaman! At tiyak na gagaling ang sakit—ganoon ang pagkamakapangyarihan-sa-lahat ng Diyos. Tiyak na tatanglawan at liliwanagan Ko ang lahat ng nagugutom at nauuhaw para sa katuwiran at mga naghahanap nang taos-puso. Ipapakita Ko sa inyong lahat ang mga hiwaga ng espirituwal na mundo upang magkaroon kayo ng landas na pasulong, maiwaksi ang inyong mga dating tiwaling disposisyon sa lalong madaling panahon, at makamit ang kahinugan ng buhay at maging angkop na gamitin Ko, at upang sa madaling panahon ay makapagpatuloy ang gawain ng ebanghelyo nang walang hadlang. Saka lamang matutugunan ang Aking mga layunin, saka lamang matutupad ang anim na libong taong plano ng pamamahala ng Diyos sa pinakamaikling panahon. Makakamit ng Diyos ang kaharian at bababa sa lupa, at papasok Siya sa kaluwalhatian kasama ng tao!