Nakita na ba ninyo kung anong gawain ang isasakatuparan ng Diyos sa pangkat na ito ng mga tao? Sinabi minsan ng Diyos, kahit na sa Milenyong Kaharian ay dapat pa ring sumunod ang mga tao sa mga pagbigkas Niya habang sumusulong, at sa hinaharap, ang mga pagbigkas ng Diyos ay tuwiran pa ring gagabay sa buhay ng tao sa mabuting lupain ng Canaan. Noong nasa ilang si Moises, tuwirang nagtagubilin at nakipag-usap sa kanya ang Diyos. Mula sa langit ay nagpadala ang Diyos ng pagkain, tubig, at mana upang tamasahin ng mga tao, at ngayon ay ganito pa rin: Ang Diyos ay ang Mismong nagpadala ng mga bagay na makakain at maiinom upang tamasahin ng mga tao, at Siya Mismo ang nagpadala ng mga sumpa upang kastiguhin ang mga tao. At sa gayon, bawat yugto ng Kanyang gawain ay personal na isinasakatuparan ng Diyos. Ngayon, hinahangad ng mga tao ang pangyayari ng mga katunayan, hinahangad nila na makakita ng mga tanda at mga kababalaghan, at posible na ang lahat ng ganoong mga tao ay aabandonahin, dahil lalong nagiging praktikal ang gawain ng Diyos. Walang nakaaalam na bumaba ang Diyos mula sa langit, lingid din sa kaalaman nila na nagpadala ang Diyos ng pagkain at mga toniko mula sa langit—subalit talagang umiiral ang Diyos, at ang nakagaganyak na tagpo ng Milenyong Kaharian na nailalarawan ng mga tao sa kanilang isipan ay ang personal din na pagbigkas ng Diyos. Katunayan ito, at ito lamang ang tinatawag na paghahari sa lupa kasama ng Diyos. Tumutukoy sa katawang-tao ang paghahari sa lupa kasama ng Diyos. Hindi umiiral sa lupa ang hindi sa katawang-tao, at sa gayon ang lahat ng yaong mga tumutuon sa pagpunta sa ikatlong langit ay ginagawa ito nang walang kabuluhan. Isang araw, kapag nagbalik sa Diyos ang buong sansinukob, susunod sa mga pagbigkas Niya ang sentro ng gawain Niya sa sansinukob. Sa ibang dako, may ilang taong gagamit ng telepono, ang ilan ay sasakay sa eroplano, ang ilan ay sasakay sa bangka patawid sa dagat, at ang ilan ay gagamit ng mga laser upang makatanggap ng mga pagbigkas ng Diyos. Magiging puno ng paghanga at pananabik ang lahat. Mapapalapit silang lahat sa Diyos, at magtitipon-tipon tungo sa Diyos, at sasamba lahat sa Diyos. At ang lahat ng ito ay magiging mga gawa ng Diyos. Tandaan ito! Tiyak na hindi kailanman magsisimulang muli ang Diyos sa ibang dako. Isasakatuparan ng Diyos ang katunayang ito: Gagawin Niyang pumunta sa harapan Niya ang lahat ng tao sa sansinukob at sumamba sa Diyos sa lupa. Titigil ang gawain Niya sa ibang mga lugar, at mapipilitan ang mga tao na hanapin ang tunay na daan. Magiging katulad ito ni Jose: Lumapit ang lahat sa kanya para sa pagkain, at yumukod sa kanya, sapagkat mayroon siyang mga bagay na makakain. Upang matakasan ang sakuna ng taggutom, mapipilitan ang mga tao na hanapin ang tunay na daan. Magdurusa ng matinding taggutom ang buong mundo ng relihiyon, at tanging ang Diyos ng ngayon ang bukal ng buhay na tubig, na nagtataglay ng walang-hanggang umaagos na bukal na inilaan para sa pagtatamasa ng tao, at pupuntahan Siya ng mga tao at aasa sila sa Kanya. Iyon ang panahon kung kailan mabubunyag ang mga gawa ng Diyos at kung kailan magtatamo ng kaluwalhatian ang Diyos; pupunta para magbigay-pugay sa hindi kapansin-pansing “taong” ito ang lahat ng tao sa sansinukob. Hindi ba’t ito ang magiging araw na magkakamit ng kaluwalhatian ang Diyos? Isang araw, magpapadala ng mga telegrama ang mga matatandang pastor na naghahanap ng tubig mula sa bukal ng buhay na tubig. Matatanda na sila, subalit darating pa rin sila upang sumamba sa taong ito, na minaliit nila. Kikilalanin nila Siya sa mga bibig nila at mananampalataya sila sa Kanya sa puso nila—hindi ba’t isa itong tanda at isang kababalaghan? Ang araw na magagalak ang buong kaharian ay magiging araw na magkakamit ng kaluwalhatian ang Diyos, at kung sinuman ang darating sa inyo at tatanggap sa mabuting balita ng Diyos ay pagpapalain ng Diyos, at ang mga bansa at ang mga taong gumagawa nito ay pagpapalain at aalagaan ng Diyos. Magiging ganito ang direksiyon sa hinaharap: Yaong mga tumatanggap sa mga pagbigkas ng Diyos ay magkakaroon ng daan pasulong sa lupa, at sila man ay nasa larangan ng pagnenegosyo, siyentipikong pananaliksik, edukasyon, o industriya, magiging imposible para sa mga walang pagbigkas ng Diyos na gumawa ng kahit isang hakbang, at mapipilitan silang hanapin ang tunay na daan. Ito ang ibig sabihin ng, “Kasama ang katotohanan ay lalakarin mo ang buong mundo; nang walang katotohanan, wala kang mararating.” Ang mga ito ang mga katunayan. Ginagamit ng Diyos ang Daan (na nangangahulugang lahat ng mga salita Niya) upang kontrolin ang buong sansinukob at maging pinuno ng sangkatauhan at lupigin ito. Palaging umaasa ang mga tao sa malaking pagbabago sa mga paraan ng paggawa ng Diyos. Sa totoo lang, sa pamamagitan ng mga salita kinokontrol ng Diyos ang mga tao, at dapat mong gawin ang sinasabi Niya nais mo man o hindi; isa itong obhetibong katunayan, at kailangang tanggapin ng lahat, at kaya ito rin ay hindi mapipigilan, at alam ng lahat.

Nagbibigay ang Banal na Espiritu ng isang damdamin sa mga tao: Pagkatapos basahin ang mga salita ng Diyos, sa puso nila ay nararamdaman ng mga tao na panatag at mapayapa sila, habang yaong mga hindi nagkakamit ng mga salita ng Diyos ay nakakaramdam ng kahungkagan. Ganoon ang kapangyarihan ng mga salita ng Diyos; dapat basahin ng mga tao ang mga iyon, at matapos nilang basahin ang mga iyon sila ay matutustusan, at hindi nila magawang hindi basahin ang mga iyon. Tulad ito ng kapag humihithit ng opyo ang mga tao: Nagbibigay ito ng lakas sa kanila, at kung wala ito ay nararamdaman nila ang makapangyarihang paghatak nito, at wala silang lakas. Ganoon ang pagkahilig ng mga tao ngayon. Nagbibigay ng lakas sa mga tao ang pagbabasa ng mga salita ng Diyos. Kung hindi nila babasahin ang mga iyon, nakararamdam sila ng pisikal na panghihina, ngunit matapos nilang basahin ang mga iyon, agad silang bumabangon mula sa mga “kinararatayan” nila. Ito ay tunay na ang salita ng Diyos na humahawak ng kapangyarihan sa lupa at ang Diyos na namumuno bilang Hari sa lupa. May ilang tao na nais lumisan, o nasusuya na sa gawain ng Diyos. Anupaman, hindi sila maaaring humiwalay mula sa mga salita ng Diyos; gaano man kahina ang isang tao, gayumpaman ay dapat siyang mamuhay ayon sa mga salita ng Diyos, at gaano man siya kamapaghimagsik, hindi pa rin siya nangangahas iwanan ang mga salita ng Diyos. Kung kailan tunay na ibinubunyag ng mga salita ng Diyos ang kapangyarihan ng mga ito ay kapag gumagamit ng kapangyarihan ang Diyos bilang Hari; ganito gumagawa ang Diyos. Sa madaling salita, ito ang paraan ng paggawa ng Diyos, at walang sinumang maaaring walang mga salita ng Diyos. Lalaganap ang mga salita ng Diyos sa hindi mabilang na mga tahanan, magiging kilala sa lahat, at saka lamang lalaganap ang gawain Niya sa buong sansinukob. Na ang ibig sabihin, kung ang gawain ng Diyos ay lalaganap sa buong sansinukob, dapat ipalaganap ang mga salita Niya. Sa araw na magkakamit ng kaluwalhatian ang Diyos, ipakikita ng mga salita ng Diyos ang awtoridad at kapangyarihan ng mga ito. Maisasakatuparan at magaganap ang bawat isa sa mga salita Niya mula pa bago ang mga kapanahunan hanggang sa ngayon. Sa paraang ito, magkakamit ng kaluwalhatian ang Diyos sa lupa—na ang ibig sabihin, hahawak ng kapangyarihan ang mga salita Niya sa lupa. Kakastiguhin ang lahat ng masamang tao bilang resulta ng mga salitang sinabi mula sa bibig ng Diyos, ang lahat ng matuwid ay pagpapalain bilang resulta ng mga salitang sinabi mula sa bibig Niya, at ang lahat ay itatatag at matutupad sa pamamagitan ng mga salitang sinabi mula sa bibig Niya. Hindi Siya magpapamalas ng anumang mga tanda o mga kababalaghan; lahat ay maisasakatuparan sa pamamagitan ng mga salita Niya, at magbubunga ng mga katunayan ang mga salita Niya. Ipoproklama at pupurihin ng lahat ng nasa lupa ang mga salita ng Diyos; maging mga nasa hustong gulang man sila o mga bata, lalaki, babae, matanda o kabataan, magpapasailalim sa mga salita ng Diyos ang lahat ng mga tao. Nagpapakita sa katawang-tao ang mga salita ng Diyos, at nagbibigay-daan din sa mga tao na makita ang mga ito sa lupa, masigla at buhay. Ito ang ibig sabihin ng magkatawang tao ang Salita. Dumating ang Diyos sa lupa, pangunahin, upang maisakatuparan ang katunayan ng “nagkatawang-tao ang Salita,” na ang ibig sabihin, dumating Siya upang ang mga salita Niya ay lumabas mula sa katawang-tao (hindi katulad ng panahon ni Moises sa Lumang Tipan, kung kailan tuwirang lumabas ang tinig ng Diyos mula sa himpapawid). Matapos iyon, matutupad ang lahat ng mga salita Niya sa Kapanahunan ng Milenyong Kaharian, magiging mga katunayan ang mga ito na tambad sa harap ng mga mata ng mga tao, at pagmamasdan ang mga ito ng mga tao gamit ang sarili nilang mga mata nang walang kahit bahagyang agwat. Ito ang napakalaking kahalagahan ng pagkakatawang-tao ng Diyos. Na ang ibig sabihin, naisasakatuparan ang gawain ng Espiritu sa pamamagitan ng katawang-tao, at sa pamamagitan ng mga salita. Ito ang tunay na kahulugan ng “nagkatawang-tao ang Salita” at “ang pagpapakita ng Salita sa katawang-tao.” Tanging ang Diyos ang maaaring magsalita ng mga layunin ng Espiritu, at tanging ang Diyos sa katawang-tao ang maaaring magsalita sa ngalan ng Espiritu; ipinapamalas ang mga salita ng Diyos sa Diyos na nagkatawang-tao, at ang lahat ng iba ay ginagabayan ng mga iyon. Walang sinumang makakaiwas dito; umiiral silang lahat sa loob ng saklaw na ito. Tanging mula sa mga pagbigkas na ito maaaring maging may kamalayan ang mga tao; kung wala ang mga ito, nangangarap ang mga tao kung iniisip nilang maaari nilang makamit ang mga pagbigkas mula sa langit. Ganoon ang awtoridad na ipinakikita sa nagkatawang-taong laman ng Diyos, na nagdudulot sa lahat na paniwalaan ito nang may ganap na pagkakumbinsi. Kahit na ang pinakakagalang-galang na mga dalubhasa at mga relihiyosong pastor ay hindi kayang magsalita ng mga salitang ito. Dapat magpasailalim silang lahat sa mga ito, at walang makagagawa ng isa pang simula. Gagamitin ng Diyos ang mga salita upang lupigin ang sansinukob. Gagawin Niya ito hindi sa pamamagitan ng nagkatawang-taong laman Niya, kundi sa pamamagitan ng paggamit ng mga pagbigkas mula sa bibig ng Diyos na nagkatawang-tao upang lupigin ang lahat ng mga tao sa buong sansinukob; tanging ito ang Daan na nagkatawang-tao, at tanging ito ang pagpapakita ng Salita sa katawang-tao. Marahil, sa mga tao, lumilitaw na parang hindi nakagawa ng anumang dakilang gawain ang Diyos—ngunit sa sandaling bigkasin ng Diyos ang mga salita Niya, lubusan silang makukumbinsi at matutulala. Nang walang mga katunayan, sumisigaw at humihiyaw ang mga tao; sa mga salita ng Diyos, nananahimik sila. Tiyak na maisasakatuparan ng Diyos ang katunayang ito, sapagkat ito ang matagal nang itinatag na plano ng Diyos: isinasakatuparan ang katunayan ng pagdating ng Salita sa lupa. Sa totoo lang, hindi Ko na kailangang idetalye ito—ang pagdating ng Milenyong Kaharian sa lupa ay ang pagdating ng mga salita ng Diyos sa lupa. Ang pagbaba ng Bagong Jerusalem mula sa langit ay ang pagdating ng mga salita ng Diyos upang mamuhay sa gitna ng tao, upang samahan ang bawat kilos ng tao, ang bawat kaisipan at ideya niya. Isa rin itong katunayang isasakatuparan ng Diyos; ito ang kagandahan ng Milenyong Kaharian. Ito ang planong itinakda ng Diyos: Magpapakita ang mga salita Niya sa lupa nang isang libong taon, at ibubunyag ng mga ito ang lahat ng mga gawa Niya, at tatapusin ang lahat ng gawain Niya sa lupa, na pagkatapos nito ang yugtong ito ng sangkatauhan ay darating sa katapusan.