Kabanata 65
Palaging tinatamaan ng Aking mga salita ang mga kritikal na bahagi ninyo, ang ibig sabihin, tinutukoy ng mga ito ang inyong mga nakamamatay na kahinaan; kung hindi, magmamabagal pa rin sana kayo, walang ideya kung anong yugto na ngayon. Dapat alam ninyo ito! Ginagamit Ko ang paraan ng pag-ibig upang iligtas kayo. Paano man kayo kumikilos, tiyak na tatapusin Ko ang mga bagay na nakita Kong karapat-dapat, at hindi gagawa ng anumang pagkakamali. Ako ba, ang matuwid na Makapangyarihang Diyos, ay maaaring magkamali? Hindi ba iyan isang kuru-kuro ng tao? Sabihin ninyo sa Akin: Hindi ba ang lahat ng ginagawa at sinasabi Ko ay para sa inyong kapakanan? Mapagkumbabang sasabihin ng ilang tao, “O Diyos! Ang lahat ng ginagawa Mo ay para sa amin, ngunit hindi namin alam kung paano makipagtulungan sa Iyo.” Anong kamangmangan! Sinasabi pa nga ninyo na hindi ninyo alam kung paano makipagtulungan sa Akin! Kahiya-hiyang kasinungalingan ang lahat ng ito! Yamang naisatinig ninyo ang mga ganyang bagay, bakit sa realidad ay paulit-ulit kayong nagpapakita ng pagsasaalang-alang sa laman? Maganda sa pandinig ang sinasabi ninyo, ngunit hindi kayo kumikilos sa isang madali at kaaya-ayang paraan. Dapat ninyong maunawaan ito: Hindi malaki ang hinihingi Ko sa inyo ngayon, at hindi lampas ang mga ito sa kaya ninyong maabot; sa halip, kayang makamit ng mga tao ang mga ito. Hindi labis ang pagtantya Ko sa inyo ni anuman. Hindi Ko ba alam kung hanggang saan ang mga kakayahan ng tao? Lubos na malinaw ang pagkaunawa Ko rito.
Palagi kayong binibigyang-liwanag ng Aking mga salita, gayunman masyadong matigas ang inyong mga puso, at hindi ninyo maarok ang Aking mga layunin sa loob ng inyong mga espiritu! Sabihin ninyo sa Akin: Ilang beses Ko na bang naipaalala sa inyo na huwag magtuon ng pansin sa pagkain, kasuotan, o inyong itsura, bagkus ay pagtuunan ninyo ang mga panloob na buhay ninyo? Sadyang hindi kayo nakikinig. Sawa na Akong magsalita. Ganito na ba kayo kamanhid? Lubusan ba kayong walang kamalayan? Maaari kayang nasayang ang Aking mga salita? May nasabi ba Akong mali? Aking mga anak! Isaalang-alang ninyo ang Aking masisidhing layunin! Sa sandaling gumulang na ang inyong mga buhay, hindi na kailangang mabalisa pa, at ang lahat ay ipagkakaloob. Walang halaga ang pagtuunan ang mga bagay na iyon sa sandaling ito. Lubusan nang naisakatuparan ang Aking kaharian, at hayagan itong bumaba sa mundo ng tao; lalo itong nangangahulugan na ganap nang dumating ang Aking paghatol. Naranasan na ba ninyo ito? Ayaw Kong hatulan kayo, ngunit hindi kayo nagpapakita ng anumang pagsasaalang-alang sa Aking puso. Ninanais Ko na palagi kayong mabigyan ng pangangalaga at proteksyon ng Aking pag-ibig, sa halip na walang-awang paghatol. Maaari kayang handa kayong mahatulan? Kung hindi, bakit hindi kayo paulit-ulit na lumalapit sa Akin, nakikipagbahaginan sa Akin, at nakikipag-ugnayan sa Akin? Napakalamig ng pagtrato mo sa Akin, ngunit kapag binibigyan ka ng mga ideya ni Satanas ay masayang-masaya ka, iniisip na tumutugma ang mga iyon sa iyong sariling kalooban—ngunit wala kang anumang ginagawa na para sa Aking kapakanan. Nais ba ninyong laging tratuhin Ako nang napakalupit?
Hindi naman sa hindi Ko nais na magbigay sa inyo, kundi hindi kayo handang magbayad ng halaga. Dahil dito, walang hawak ang kamay ninyo, walang anumang pag-aari. Hindi ba ninyo nakikita kung gaano kabilis sumusulong ang gawain ng Banal na Espiritu? Hindi ba ninyo nakikita na nagniningas ang Aking puso sa pagkabalisa? Hinihiling Ko lang na makipagtulungan kayo sa Akin, ngunit ayaw pa rin ninyo. Sunod-sunod na bumababa ang lahat ng uri ng sakuna; dumaranas ng mga sakuna ang lahat ng bansa at lugar: Ang salot, taggutom, baha, tagtuyot, at mga lindol ay nasa lahat ng dako. Ang mga sakunang ito ay hindi lamang nangyayari sa isa o dalawang lugar, ni matatapos ang mga ito sa loob ng isa o dalawang araw; bagkus, kakalat ang mga ito sa palawak nang palawak na lugar, at titindi nang titindi. Sa loob ng panahong ito, lilitaw nang sunod-sunod ang lahat ng uri ng mga salot na insekto, at mangyayari ang penomenon ng kanibalismo sa lahat ng dako. Ito ang Aking paghatol sa di-mabilang na mga bansa at tao. Aking mga anak! Hindi ninyo pagdurusahan ang sakit o ang paghihirap na dulot ng mga sakuna. Inaasam Kong dumating na kayo sa tamang gulang at, sa lalong madaling panahon, akuin ang pasanin na nakaatang sa Aking mga balikat. Bakit hindi ninyo nauunawaan ang Aking mga layunin? Ang gawain sa hinaharap ay magiging pahirap nang pahirap. Makakaya ba talaga ninyong iwan Ako para magtrabaho at magpakapagod nang mag-isa? Mas lilinawan Ko pa ang Aking sinasabi: Yaong gugulang ang mga buhay ay papasok sa kanlungan, at hindi magdurusa ng pighati o paghihirap; yaong hindi gugulang ang mga buhay ay tiyak na magdurusa ng pighati at kapahamakan. Sapat na malinaw ang Aking mga salita, hindi ba?
Dapat lumaganap ang Aking pangalan sa lahat ng lupain at lahat ng dako, upang malaman ng bawat isa ang Aking banal na pangalan at makilala Ako. Ang mga tao sa lahat ng antas ng pamumuhay sa Estados Unidos, Japan, Canada, Singapore, sa Soviet Union, Macau, Hong Kong at iba pang mga bansa ay agad na magsisiksikan sa Tsina, maghahanap sa tunay na daan. Ang Aking pangalan ay napatotohanan na sa kanila; ang natitira na lamang ay ang gumulang kayo sa lalong madaling panahon, upang maaari ninyo silang pastulan at akayin. Ito ang dahilan kung bakit sinasabi Ko na mas marami pang gawain na kailangang gawin. Malawak na lalaganap ang pangalan Ko habang bumababa ang mga sakuna, at kung hindi kayo mapagbantay at maingat, mawawala sa inyo ang nararapat ninyong bahagi. Hindi ba kayo natatakot? Umaabot ang Aking pangalan sa lahat ng relihiyon, sa lahat ng sektor ng lipunan, sa lahat ng lipi, at sa lahat ng denominasyon. Ito ang paggawa ng Aking gawain sa isang maayos na paraan, nang may malapit na pagkakaugnay; lahat ng ito ay Aking matalinong pagsasaayos. Ang ninanais Ko lamang ay mahigpit ninyong masundan ang Aking mga yapak nang pasulong sa bawat hakbang.