218 Isang Awit ng Pagbabalik ng Alibughang Anak

1 Matapos maniwala sa Diyos nang napakaraming taon, bakit ganito ka pa rin? Tinakasan mo ang paghatol at pagkastigo na parang wala kang pakialam. Ipinapakita ng iyong masamang mukha ang iyong pabayang pag-uugali, na para bang nagdusa ka ng malaking kawalan ng katarungan at hindi mo na kayang sumunod sa Diyos. Ikaw, ang nahulog na alibughang anak—saan ka patungo nang may ganyang katigasan ng ulo? Tila nagpapasakop ka sa mga pangangasiwa ng Diyos nang hindi gumagawa ng mga desisyon para sa sarili mo. Nagtatagal ka sa mga sangandaan, at nawala na ang “pananampalataya” na taglay mo sa simula. Matapang mong hinaharap ang kamatayan at naglalakad patungo sa isang malabong kinabukasan.

2 Nalilito, tila mayroon kang “malaking pananampalataya,” naniniwala na hindi ka iiwan ng Diyos, kaya nagpapatuloy ka ayon sa gusto mo. Mararangyang pagnanasa ang pumapalit sa iyong mga pansariling pagpupunyagi. Nasobrahan ka ng pagkanegatibo, at hindi ka pa rin nakakabangon. Saan na napunta ang iyong konsiyensiya at katwiran? Kahit ngayon hindi ka pa rin nagigising. Talagang napakawalang-silbi mo at wala kang kakayahan. Iniisip mo na sagrado at hindi nalalabag ang iyong marangal na pagkatao. Kahit ang Diyos na nagkatawang-tao ay mapagpakumbaba, kaya paanong ang isang tiwaling tao ay naging napakarangal?

3 Ang trahedya ay hindi ko talaga kilala ang aking sarili. Sa loob ng aking maringal na panlabas ay may nagkukubling napakasamang tao. Mapagmataas at palalo, at kulang sa katotohanan, pinapahiya ko ang aking sarili. Paano ako nakapagsasalita tungkol sa paggawa ng aking tungkulin kung hindi pa nagbago ni katiting ang aking tiwaling disposisyon? Paano ako magkakamit ng katotohanan at buhay kung hindi magpapasailalim sa paghatol? Malapit nang matapos ang gawain ng Diyos, at takot na takot ako; Natatakot ako na mahulog sa mga sakuna, na ang magagawa lamang ay tumangis at magngalit ng aking mga ngipin. Ngayon, samakatuwid, pagbubutihin ko ang aking sarili at tatanggapin ang paghatol at pagkastigo ng Diyos; sa gayon lamang ako magiging matalino.

Sinundan: 217 Napuno Ako ng Pagsisisi

Sumunod: 219 Diyos Ko! Hindi Talaga Ako Nararapat sa Pag-ibig Mo

Madalas nang mangyari ngayon ang mga sakuna. Paano natin masasalubong ang Panginoon at paano tayo maililigtas ng Diyos bago ang malalaking sakuna? Magkasama tayong magsiyasat upang mahanap ang landas.

Kaugnay na Nilalaman

998 Ang Mensahe ng Diyos

ⅠNakaraa’y lumipas na,huwag na ditong kumapit pa.Nanindigan kayo kahapon.Maging tapat sa Diyos ngayon.Ito’ng dapat n’yong malaman.Kahit...

85 Kasama Ka Hanggang Wakas

ⅠNagpapaanod ako’t nilalakbay ang mundo,pakiramdam ay wala sa sarili at sa loob ay walang-kakayanan.Ginising ng Iyong mga malalambing na...

Mga Setting

  • Teksto
  • Mga Tema

Mga Solidong Kulay

Mga Tema

Font

Font Size

Espasyo ng Linya

Espasyo ng Linya

Lapad ng pahina

Mga Nilalaman

Hanapin

  • Saliksikin ang Tekstong Ito
  • Saliksikin ang Aklat na Ito

Kontakin Kami Gamit ang Messnger