Hinihikayat namin ang mga naghahanap ng katotohanan na kontakin kami.

Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao

Mga Solidong Kulay

Mga Tema

Font

Laki ng Font

Espasyo ng Linya

Lapad ng pahina

0 (Mga) Resulta ng Paghahanap

Walang nakitang mga resulta.

`

Ang Ika-apatnapu’t tatlong Pagbigkas

Hindi ba’t napaalalahanan Ko na kayo? Huwag nangangamba; hindi lang kayo nakikinig sa Akin, mga gayong walang pakundangang tao! Kailan ninyo makakayang maunawaan ang Aking puso? Araw-araw mayroong bagong kaliwanagan, araw-araw mayroong bagong liwanag. Ilang beses na ninyong naunawaan ito para sa inyong mga sarili? Hindi ba’t Ako mismo ang nagsabi sa inyo? Wala pa rin kayong kibo tulad ng mga kulisap na gagalaw lang kapag sinundot, pero hindi ninyo makayang magkusang makipagtulungan sa Akin, magpakita ng pagsaalang-alang sa Aking pasanin. Nais Kong makita lahat ng inyong masisigla at magagandang ngiti, makita ang masugid at masiglang ugali ng Aking mga anak, pero hindi Ko magawa. Sa halip, kayo ay mahina ang isip, mangmang, at hangal. Dapat magkusa kayong maghanap. Matapang na magtaguyod! Buksan lang ang inyong mga puso at hayaan Akong mabuhay sa loob ninyo. Maging maingat at mapagbantay! Manlilinlang ang ilang tao sa iglesia at dapat masyado ninyong binibigyang diin palagi ang mga salitang ito, baka maapektuhan ang mga buhay ninyo o dumanas ng ilang kalugihan. Makatitiyak kayo, hanggat mayroon kayong katapangang manindigan at magsalita para sa Akin, papasanin Ko ang lahat ng pasaning ito at palalakasin ka! Hanggat pinalulugod mo ang puso Ko, palaging ipakikita Ko sa’yo ang Aking ngiti at Aking kalooban. Hanggat mayroon kang matibay na gulugod at isinasabuhay ang disposisyon ng anak na lalaki, Ako’y susuporta sa’yo at ilalagay ka sa isang mahalagang katayuan. Kapag dumarating ka sa harapan Ko, lumapit ka lang sa Akin. Huwag matakot kung hindi ka makapagsalita. Hanggat mayroon kang pusong naghahanap, ibibigay Ko sa’yo ang mga salita. Hindi Ko kailangan ng magagandang pakinggang salita o iyong pambobola; kinamumuhian Ko ang ganitong uri ng bagay higit sa lahat. Hindi Ko sinasang-ayunan ang ganitong uri ng tao higit sa lahat. Katulad ng mga ito ang saludsod sa Aking mata o tinik sa Aking katawan na kailangan alisin. Kung di-gayon hindi maaaring gumamit ng kapangyarihan para sa Akin at magiging sakop ng nanunupil na kontrol ang Aking mga anak. Bakit Ako dumating? Para suportahan at pasiglahin ang Aking mga anak, upang ang mga araw na nagtitiis sila ng panggigipit, paninindak, katigasan ng puso, at pang-aabuso ay tuluyang mawawala!

Maging matapang. Palagi Akong maglalakad kasama ka, nabubuhay kasama ka, kinakausap ka at kumikilos kasama ka. Huwag matakot. Huwag mag-atubiling magsalita. Palagi kayong maramdamin, mahiyain, at matatakutin. Dapat alisin yaong mga walang pakinabang sa pagtatayo ng iglesia. Nabibilang dito yaong mga nasa iglesia na ang mga kalagayan ay hindi maayos at yaong mga hindi makakilos ayon sa Aking mga salita, bukod pa sa inyong mga di—naniniwalang ina at ama. Ayaw Ko sa mga bagay na iyon. Dapat silang puksain, walang dapat matira. Pakawalan lang ang mga gapos na nasa iyong mga kamay at mga paa. Hanggat sinisiyat mo ang iyong sariling mga layunin at hindi isinasaalang-alang ng mga ito ang mga pakinabang at kalugihan, ni sa kasikatan o kayamanan, ni pansariling mga ugnayan, kung gayon sasama Ako sa’yo, itinatawag-pansin ang mga bagay sa’yo at binibigyan ka ng malinaw na paggabay sa lahat ng oras. Mga anak! Ano ang dapat Kong sabihin? Bagaman sinasabi Ko ang mga bagay na ito, hindi pa rin ninyo isinasaalang-alang ang Aking puso at napakahina pa rin ng loob. Ano ang kinatatakutan ninyo? Bakit nakagapos pa rin kayo ng mga batas at ng mga alintuntunin? Napakawalan Ko na kayo, pero wala pa rin kayong kalayaan. Bakit ganito? Higit na makipag-usap sa Akin at sasabihin Ko sa’yo. Huwag Akong subukin. Tunay Ako. Wala Akong pagkukunwari, at tunay ang lahat! Totoo ang sinasabi Ko at kailanma’y hindi Ako sumisira sa Aking salita.

Sinundan:Ang Ika-apatnapu’t dalawang Pagbigkas

Sumunod:Ang Ika-apatnapu’t limang Pagbigkas

Baka Gusto Mo Rin