Ang Iglesia ng Makapangyarihang Diyos App

Pakinggan ang tinig ng Diyos at salubungin ang pagbabalik ng Panginoong Jesus!

Hinihikayat namin ang mga naghahanap ng katotohanan na kontakin kami.

Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao

Mga Solidong Kulay

Mga Tema

Font

Laki ng Font

Espasyo ng Linya

Lapad ng pahina

0 (Mga) Resulta ng Paghahanap

Walang nakitang mga resulta.

Isang Napakaseryosong Problema: Pagkakanulo (2)

Ang kalikasan ng tao ay ganap na naiiba sa Aking kakanyahan; ito ay sapagka’t ang tiwaling kalikasan ng tao ay buong nagmumula kay Satanas at ang kalikasan ng tao ay napoproseso at nagagawang tiwali ni Satanas. Iyan ay, nananatili ang tao sa ilalim ng impluwensiya ng kasamaan at kapangitan nito. Ang tao ay hindi lumalaki sa isang mundo ng katotohanan o sa isang banal na kapaligiran, at dagdag pa hindi namumuhay sa liwanag. Samakatuwid, hindi posible para sa katotohanan na likas na mataglay sa loob ng kalikasan ng bawa’t tao, at dagdag pa hindi sila naipapanganak na may takot-sa-Diyos at sumusunod-sa-Diyos na kakanyahan. Sa kabaligtaran, sila ay nagtataglay ng isang kalikasan na tumututol sa Diyos, sumusuway sa Diyos, at walang pagmamahal para sa katotohanan. Ang kalikasang ito ay ang problemang nais Kong pag-usapan—ang pagkakanulo. Ang pagkakanulo ang pinagmumulan ng paglaban ng bawa’t tao sa Diyos. Ito ay isang problema na umiiral lamang sa tao at hindi sa Akin. May ilang magtatanong ng ganitong uri ng tanong: Yamang silang lahat ay namumuhay sa mundo ng tao, bakit ang lahat ng tao ay may isang kalikasan na nagkakanulo sa Diyos, subali’t si Cristo ay hindi? Ito ay isang tanong na dapat maipaliwanag sa inyo nang malinaw.

Ang pag-iral ng sangkatauhan ay nakabatay naman sa pagkakatawang-tao ng kaluluwa. Sa ibang salita, bawa’t tao ay nagtatamo ng isang pantaong buhay ng laman sa pagkakatawang-tao ng kanilang kaluluwa. Pagkatapos na ang katawan ng isang tao ay naipanganak, ang buhay na iyon ay nagpapatuloy hanggang sa pinakamalaking limitasyon ng laman, iyan ay, ang pangwakas na sandali kung kailan nililisan ng kaluluwa ang balat nito. Ang prosesong ito ay muli’t muling nauulit sa kaluluwa ng isang tao na dumarating at umaalis, at dumarating at umaalis, sa gayon ay napapanatili ang pag-iral ng buong sangkatauhan. Ang buhay ng laman ay ang buhay din ng kaluluwa ng tao, ang kaluluwa ng tao ay sumusuporta sa pag-iral ng laman ng tao. Na ang ibig sabihin, ang buhay ng bawa’t tao ay nagmumula sa kanilang kaluluwa; hindi ang kanilang laman ang orihinal na may buhay. Sakamatuwid, ang kalikasan ng tao ay nanggagaling mula sa kanilang kaluluwa, hindi mula sa kanilang laman. Tanging ang kaluluwa ng bawa’t tao ang nakakaalam kung paano sila napasailalim sa mga tukso, mga paghihirap, at katiwalian ni Satanas. Hindi ito naaalaman ng laman ng tao. Kaya, ang sangkatauhan ay hindi-sinasadyang nagiging parumi nang parumi, pasámâ nang pasámâ at padilim nang padilim, habang ang distansiya sa pagitan Ko at ng tao ay palákí nang palákí, at ang mga araw ng sangkatauhan ay nagiging padilim nang padilim. Ang mga kaluluwa ng sangkatauhan ay lahat nasa abot-kamay ni Satanas. Sa gayon, hindi na kailangang sabihin pa na ang laman ng tao ay nasasakop na rin ni Satanas. Paanong maaaring ang laman na tulad nito at mga taong tulad nito ay hindi lalaban sa Diyos at magiging likas na kaayon sa Kanya? Ang dahilan kung bakit si Satanas ay inihulog Ko sa hangin ay sapagka’t ipinagkanulo nito Ako, kung kaya paanong mapapalaya ng mga tao ang kanilang mga sarili mula sa mga bunga nito? Ito ang dahilan kaya ang kalikasan ng tao ay pagkakanulo. Nagtitiwala Ako na sa sandaling inyong naunawaan ang pangangatwirang ito kayo ay dapat ding magkaroon ng paniniwala sa kakanyahan ni Cristo! Ang laman na ibinihis ng Espiritu ng Diyos ay ang sariling laman ng Diyos. Ang Espiritu ng Diyos ay kataas-taasan; Siya ay makapangyarihan-sa-lahat, banal at matuwid. Gayon din naman, ang Kanyang laman ay kataas-taasan, makapangyarihan-sa-lahat, banal, at matuwid. Ang laman na tulad nito ay may kakayanan lamang na gawin yaong matuwid at kapaki-pakinabang sa sangkatauhan, yaong banal, maluwalhati, at makapangyarihan, at walang kakayanang gumawa ng anumang lumalabag sa katotohanan o moralidad at katarungan, mas higit ng anumang bagay na nagkakanulo sa Espiritu ng Diyos. Ang Espiritu ng Diyos ay banal, at sa gayon ang Kanyang laman ay hindi nagagawang tiwali ni Satanas; ang Kanyang laman ay may naiibang kakanyahan kaysa sa laman ng tao. Sapagka’t ang tao, hindi ang Diyos, ang siyang ginagawang tiwali ni Satanas; hindi posibleng magawang tiwali ni Satanas ang laman ng Diyos. Sa gayon, sa kabila ng katunayang ang tao at si Cristo ay nananahan sa loob ng parehong espasyo, tanging ang tao lamang ang siyang nasasakop, nagagamit at nabibitag ni Satanas. Sa kabaligtaran, si Cristo ay magpasawalang-hanggang hindi tinatablan ng katiwalian ni Satanas, sapagka’t kailanman ay hindi makakayanan ni Satanas na umakyat sa lugar ng kataas-taasan, at hindi kailanman makakalapit sa Diyos. Ngayon, dapat ninyong lahat maunawaan na ang sangkatauhan lamang, na siyang ginagawang tiwali ni Satanas, ang siyang nagkakanulo sa Akin, at na ang problemang ito ay palaging magiging hindi-angkop kay Cristo.

Lahat ng mga kaluluwa na ginagawang tiwali ni Satanas ay nasa ilalim ng kontrol ng sakop ni Satanas. Tanging yaong mga naniniwala kay Kristo ang naihihiwalay, naililigtas mula sa kampo ni Satanas, at nadadala sa kaharian ngayon. Ang mga taong ito ay hindi na namumuhay sa ilalim ng impluwensiya ni Satanas. Kahit ganoon, ang kalikasan ng tao ay nakaugat pa rin sa laman ng tao. Na ang ibig sabihin bagama’t ang inyong mga kaluluwa ay naililigtas na, ang inyong kalikasan ay nasa lumang anyo pa rin at ang pagkakataon na inyong ipagkakanulo Ako ay nananatili sa isandaang porsiyento. Kaya nga ang Aking gawain ay sadyang pangmatagalan, sapagka’t ang inyong kalikasan ay masyadong di-natitinag. Ngayon lahat kayo ay nagdurusa hanggang sa makakayanan ninyo sa pagtupad ng inyong mga tungkulin, subali’t ang di-maikakailang katunayan ay ito: Bawa’t isa sa inyo ay may kakayanang ipagkanulo Ako at bumalik sa sakop ni Satanas, sa kampo nito, at bumalik sa inyong lumang mga pamumuhay. Sa panahong iyon, hindi magiging posible para sa inyo na magkaroon ng isang pilas ng pagkatao o anyo ng isang tao gaya ninyo ngayon. Sa seryosong mga kaso, kayo ay mawawasak at saka mapapahamak nang walang-hanggan, kailanman ay hindi na magkakatawang-tao muli kundi matinding mapaparusahan. Ito ang problemang nakalatag sa harapan ninyo. Pinaaalalahanan Ko kayo sa ganitong paraan upang una, ang Aking gawain ay hindi magiging walang kabuluhan, at ikalawa, makakapamuhay kayong lahat sa mga araw ng liwanag. Sa katunayan, kung ang Aking gawain ay walang kabuluhan ay hindi ang napakamahalagang problema. Ang susi ay para kayo ay magkaroon ng masayang mga buhay at isang magandang hinaharap. Ang Aking gawain ay ang gawain ng pagliligtas ng mga kaluluwa ng mga tao. Kung ang iyong kaluluwa ay bumagsak sa mga kamay ni Satanas, kung gayon ang iyong katawan ay hindi magkakaroon ng mapayapang mga araw. Kung Aking pinangangalagaan ang iyong katawan, kung gayon ang iyong kaluluwa ay tiyakang mapapasailalim ng Aking pangangalaga. Kung talagang kinamumuhian kita, kung gayon ang iyong katawan at kaluluwa ay kaagad babagsak sa mga kamay ni Satanas. Naguguniguni mo ba kung ano naman ang kahihinatnan ng iyong sitwasyon? Kung isang araw ang Aking mga salita ay nawala sa inyo, kung gayon ipapasa Ko kayong lahat kay Satanas upang dobleng labis na pahirapan kayo hanggang sa ang Aking galit ay ganap na mapawi, o personal Kong parurusahan kayo na di-matutubos na mga tao, sapagka’t ang inyong mga puso ng pagkakanulo sa Akin ay hindi kailanman nagbabago.

Lahat kayo ngayon ay dapat tumingin sa inyong mga sarili sa lalong madaling panahon upang makita kung gaano kalaki sa inyong kayarian ang nagkakanulo pa rin sa Akin. Naiinip Akong naghihintay sa inyong tugon. Huwag ninyo Akong ipagwalang-bahala. Kailanma’y hindi Ako nakikipaglaro sa mga tao. Kung sinasabi Ko ito kung gayon tiyak na gagawin Ko ito. Umaasa Ako na lahat kayo ay nagiging mga tao na nagpapahalaga sa Aking mga salita at hindi nagpapalagay na ang mga iyon ay isang kathang-isip na nobela ng agham. Ang nais Ko ay kongkretong pagkilos mula sa inyo, hindi ang inyong mga imahinasyon. Sunod, dapat ninyong sagutin ang ganoong mga katanungan mula sa Akin: 1. Kung tunay kang isang taga-serbisyo, kung gayon nakakapagsilbi ka ba sa Akin nang matapat, nang walang anumang paimbabaw o negatibong mga elemento? 2. Kung malaman mo na kailanman hindi Kita napapahalagahan, makakayanan mo pa rin ba na manatili at maglingkod sa Akin habang buhay? 3. Kung gumugol ka ng maraming pagpupunyagi subali’t Ako ay nanatili pa ring malamig sa iyo, makakaya mo pa rin bang magpatuloy nang paggawa para sa Akin nang di-kilala? 4. Kung, pagkatapos mong makagugol ng ilang mga bagay para sa Akin, hindi Ko natutugunan ang iyong maliliit na mga hinihingi, ikaw ba ay masisiraan ng loob at mabibigo sa Akin o magiging galit na galit at sumisigaw pa nga ng pang-aabuso? 5. Kung ikaw ay palaging nagiging napakatapat at mapagmahal sa Akin, datapwa’t ikaw ay nagdurusa ng pagpapahirap ng sakit, ng mga kasalatan sa buhay, at ng pag-abandona ng iyong mga kaibigan at mga kamag-anak o nagtitiis ng anumang iba pang mga kasawian sa buhay, kung gayon magpapatuloy pa ba ang iyong katapatan at pagmamahal para sa Akin? 6. Kung wala sa kung anumang naisip mo sa iyong puso ang tumutugma sa kung ano ang Aking nagagawa, kung gayon paano ka lalakad sa iyong hinaharap na landas? 7. Kung hindi mo natatanggap ang anumang bagay na inaasahan mong matanggap, kung gayon nakakapagpatuloy ka ba na maging tagasunod Ko? 8. Kung hindi mo kailanman nauunawaan ang layunin at kabuluhan ng Aking gawain, kung gayon nagiging isa ka bang masunuring tao na hindi gumagawa ng sinasadyang mga paghatol at mga konklusyon? 9. Napapahalagahan mo bang lubos ang lahat ng mga salita na Aking nasasabi at lahat ng mga gawain na Aking nagagawa kapag Ako’y kasama ng sangkatauhan? 10. Makakayanan mo bang maging matapat Kong tagasunod, nakahandang magdusa para sa Akin habambuhay kahit na hindi ka tatanggap ng anumang bagay? 11. Makakayanan mo bang hindi magsaalang-alang, magplano, o maghanda para sa iyong hinaharap na landas ng pananatiling buháy para sa Aking kapakanan? Ang mga katanungang ito ang Aking mga pangwakas na mga kinakailangan sa inyo at inaasahan Ko na lahat kayo ay makakatugon sa Akin. Kung iyong tutuparin ang isa o dalawa sa mga bagay na mula sa mga katanungang ito, kung gayon kinakailangan mo pa ring ipagpatuloy ang paggawa nang masigasig. Kung hindi mo natutupad ang isa sa mga kinakailangang ito, kung gayon tiyak na ikaw ang uri na maitatapon sa impiyerno. Wala na Akong kailangang sabihing anumang karagdagan sa ganoong mga tao. Ito ay sapagka’t sila ay tiyak na hindi mga tao na nagiging kaayon Ko. Paano ko pananatilihin ang isang tao sa Aking tahanan na maaaring magkanulo sa Akin sa ilalim ng anumang kalagayan? Para sa mga yaon na maaari pa ring magkanulo sa Akin sa ilalim ng karamihan ng mga pangyayari, Aking oobserbahan ang kanilang pagganap bago gumawa ng ibang mga pagsasaayos. Gayunpaman, hangga’t sila ay mga tao na may kakayanang magkanulo sa Akin, sa ilalim man ng anong mga kundisyon, hindi Ko kailanman makakalimutan at aalalahanin Ko ang mga iyon sa Aking puso habang naghihintay sa pagkakataon na gantihan ang kanilang masamang mga gawa. Ang mga kinakailangang Aking naitanghal ay mga usapin na kung saan dapat ninyong siyasatin ng inyong mga sarili. Inaasahan Ko na maaari ninyong lahat na isaalang-alang ang mga iyon nang seryoso at na hindi kayo nakikitungo sa Akin nang paimbabaw. Sa malapit na hinaharap, susuriin Ko ang mga sagot na ibinigay ninyo sa Akin laban sa Aking mga kinakailangan. Sa panahong iyon, hindi na Ako mangangailangan pa ng anumang bagay mula sa inyo at hindi na magbibigay pa sa inyo ng anumang maalab na payo. Sa halip, gagamitin Ko ang Aking awtoridad. Yaong dapat mapanatili ay mapapanatili, yaong dapat na magantimpalaan ay magagantimpalaan, yaong dapat ipasa kay Satanas ay ipapasa kay Satanas, yaong dapat tumanggap ng mabigat na kaparusahan ay tatanggap ng mabigat na kaparusahan, at yaong dapat na mamatay ay wawasakin. Sa ganoong paraan, hindi na magkakaroon ng sinuman na gagambala sa Akin sa Aking mga araw. Naniniwala ka ba sa Aking mga salita? Naniniwala ka ba sa kagantihan? Naniniwala ka ba na parurusahan Kong lahat yaong mga masásámâ na nandadaya at nagkakanulo sa Akin? Umaasa ka ba para sa araw na iyon na dumating nang mas maaga o para iyon ay dumating sa bandang huli? Ikaw ba ay isang takót na takót sa kaparusahan, o isang mas gustong lumaban sa Akin kahit pa magtiis sila ng kaparusahan? Kapag ang araw na iyon ay dumarating, naguguniguni mo ba kung ikaw ay mamumuhay sa gitna ng mga pagsasaya at tawanan, o pag-iyak at pagngangalit ng iyong mga ngipin? Anong uri ng katapusan ang inaasahan mong magkakaroon ka? Kailanman ba’y seryoso mong naisasaalang-alang kung naniniwala ka sa Akin ng isandaang porsiyento o nagdududa sa Akin ng isandaang porsiyento? Kailanman ba ay maingat mong naisasaalang-alang kung anong uri ng mga kalalabasan at pagwawakas ang idudulot sa iyo ng iyong mga pagkilos at pag-uugali? Talaga bang umaasa ka na ang lahat ng Aking mga salita ay matutupad isa-isa, o takót na takót ka ba na ang Aking mga salita ay matutupad isa-isa? Kung umaasa ka na paalis Ako sa lalong madaling panahon upang tuparin ang Aking mga salita, kung gayon paano mo dapat tratuhin ang sarili mong mga salita at mga pagkilos? Kung hindi ka umaasa sa Aking paglisan at hindi umaasa na ang Aking mga salita ay lahat matutupad kaagad, kung gayon bakit ka pa naniniwala sa Akin? Talaga bang alam mo kung bakit ka sumusunod sa Akin? Kung ito ay upang palawakin lamang ang iyong mga abot-tanaw, kung gayon hindi mo kinakailangang magdusa ng gayong mga karaingan. Kung ito ay upang ikaw ay mapagpala at maiwasan ang hinaharap na kalamidad, kung gayon bakit hindi ka nag-aalala tungkol sa iyong sariling pag-uugali? Bakit hindi mo tanungin ang iyong sarili kung iyong natutugunan ang Aking mga kinakailangan? Bakit hindi mo rin tanungin ang iyong sarili kung ikaw ay karapat-dapat tumanggap ng Aking inilalaang mga pagpapala?

Sinundan:Isang Napakaseryosong Problema: Pagkakanulo (1)

Sumunod:Ang Sampung Administratibong Kautusan na Dapat Sundin ng mga Piniling Tao ng Diyos sa Kapanahunan ng Kaharian