Hindi nauunawaan ng maraming tao kung bakit, yamang ang Makapangyarihang Diyos ay ang pagbabalik ng Panginoong Jesus sa mga huling araw, ang Panginoong Jesus ay tinatawag na Makapangyarihang Diyos kapag dumating Siya para isagawa ang gawain ng paghatol sa mga huling araw. Bakit hindi Siya patuloy na tatawaging ang Panginoong Jesus? Sa katunayan, ang Diyos ay may bagong pangalan sa tuwing may ginagawa Siyang isang yugto ng Kanyang gawain. Ang bagong pangalang ito ay tinataglay ng Diyos Mismo ayon sa kaangkupan sa gawain—hindi ito isang bagay na itinatawag sa Kanya ng mga tao ayon sa gusto nila. Ang pangalan na tinataglay ng Diyos sa bawat yugto ng gawain ay may batayan sa Biblia. Ang pangalan ng nagbalik na Panginoong Jesus ng mga huling araw ay matagal nang ipinropesiya sa Biblia. Sa Aklat ng Pahayag, sinabi rin na “Ang magtagumpay ay gagawin Kong haligi sa templo ng Aking Diyos, at hindi na siya lalabas pa roon: at isusulat Ko sa kanya ang pangalan ng Aking Diyos, at ang pangalan ng bayan ng Aking Diyos, ang bagong Jerusalem, na mananaog buhat sa langit mula sa Aking Diyos, at ang Aking sariling bagong pangalan” (Pahayag 3:12). “Ako ang Alpha at ang Omega … sabi ng Panginoong Diyos, ngayon at nang nakaraan at sa darating, ang Makapangyarihan sa lahat” (Pahayag 1:8). “At narinig ko ang gaya ng isang tinig ng isang makapal na karamihan, at gaya ng lagaslas ng maraming tubig, at gaya ng ugong ng malalakas na kulog na nagsasabi, Aleluya: sapagkat naghahari ang Panginoong ating Diyos na Makapangyarihan sa lahat” (Pahayag 19:6). Ang pangalan ng Makapangyarihang Diyos ng Kapanahunan ng Kaharian ay ang ganap na katuparan ng mga propesiya ng Aklat ng Pahayag. Ang pangalang tinataglay ng Diyos sa bawat kapanahunan ay may malalim na kahulugan at napakalapit ng kaugnayan nito sa gawain ng Diyos sa kapanahunang iyon. Ibinunyag ng Makapangyarihang Diyos ang mga hiwagang kaugnay nito nang sabihin Niyang,

“Sa bawat kapanahunan, gumagawa ang Diyos ng bagong gawain at Siya ay tinatawag sa bagong pangalan; paano Niya magagawa ang parehong gawain sa iba’t ibang kapanahunan? Paano Siya kakapit sa luma? Ang pangalan ni Jesus ay ginamit alang-alang sa gawain ng pagtubos, kaya tatawagin pa rin ba Siya sa parehong pangalan pagbalik Niya sa mga huling araw? Gagawin pa rin ba Niya ang gawain ng pagtubos? Bakit iisa lamang si Jehova at si Jesus, subalit Sila ay tinatawag sa magkaibang pangalan sa magkaibang kapanahunan? Hindi ba’t ito ay sa kadahilanang magkaiba ang mga kapanahunan ng Kanilang gawain? Maaari bang kumatawan sa Diyos sa Kanyang kabuuan ang iisang pangalan lamang? Dahil dito, dapat na tawagin ang Diyos sa ibang pangalan sa ibang kapanahunan, at dapat Niyang gamitin ang pangalan upang baguhin ang kapanahunan at kumatawan sa kapanahunan. Dahil walang iisang pangalan ang maaaring ganap na kumatawan sa Diyos Mismo, at ang bawat pangalan ay maaari lamang kumatawan sa disposisyon ng Diyos na likas sa isang partikular na kapanahunan; ang kailangan lang nitong gawin ay kumatawan sa Kanyang gawain. Samakatwid, maaaring mamili ang Diyos ng anumang pangalan na angkop sa Kanyang disposisyon upang kumatawan sa buong kapanahunan. Ito man ay kapanahunan ni Jehova, o kapanahunan ni Jesus, ang bawat kapanahunan ay kinakatawan ng isang pangalan” (Ang Salita, Vol. I. Ang Pagpapakita at Gawain ng Diyos. Ang Pangitain ng Gawain ng Diyos (3)).

“‘Jehova’ ang pangalang ginamit Ko noong panahon ng Aking gawain sa Israel, at ang ibig sabihin nito ay ang Diyos ng mga Israelita (mga taong hinirang ng Diyos) na maaaring magpakita ng habag sa tao, sumpain ang tao, at gabayan ang buhay ng tao; ang Diyos na nagtataglay ng dakilang kapangyarihan at puspos ng karunungan. Si ‘Jesus’ ay si Emmanuel, na ang ibig sabihin ay ang handog para sa kasalanan na puspos ng pagmamahal, puspos ng habag, at tumutubos sa tao. Ginawa Niya ang gawain ng Kapanahunan ng Biyaya, at kumakatawan Siya sa Kapanahunan ng Biyaya, at maaari lamang Niyang katawanin ang isang bahagi ng gawain ng plano ng pamamahala. Ibig sabihin, si Jehova lamang ang Diyos ng mga taong hinirang sa Israel, ang Diyos ni Abraham, ang Diyos ni Isaac, ang Diyos ni Jacob, ang Diyos ni Moises, at ang Diyos ng lahat ng tao sa Israel. Kaya nga, sa kasalukuyang kapanahunan, lahat ng Israelita, maliban sa mga Hudyo, ay sumasamba kay Jehova. Nag-aalay sila sa Kanya ng mga hain sa altar at naglilingkod sa Kanya sa templo na suot ang balabal ng mga saserdote. Ang inaasahan nila ay ang pagpapakitang muli ni Jehova. Si Jesus lamang ang Manunubos ng sangkatauhan, at Siya ang handog para sa kasalanan na tumubos sa sangkatauhan mula sa kasalanan. Ibig sabihin, ang pangalan ni Jesus ay nanggaling sa Kapanahunan ng Biyaya at umiral dahil sa gawain ng pagtubos sa Kapanahunan ng Biyaya. Ang pangalan ni Jesus ay umiral upang tulutan ang mga tao sa Kapanahunan ng Biyaya na muling maisilang at maligtas, at isang partikular na pangalan para sa pagtubos sa buong sangkatauhan. Sa gayon, ang pangalang Jesus ay kumakatawan sa gawain ng pagtubos, at kinakatawan ang Kapanahunan ng Biyaya. Ang pangalang Jehova ay isang partikular na pangalan para sa mga tao ng Israel na namuhay sa ilalim ng kautusan. Sa bawat kapanahunan at bawat yugto ng gawain, ang Aking pangalan ay hindi walang batayan, kundi may kinakatawang kabuluhan: Bawat pangalan ay kumakatawan sa isang kapanahunan. Ang ‘Jehova’ ay kumakatawan sa Kapanahunan ng Kautusan at ito ang pamimitagan na ipinantawag ng mga tao ng Israel sa Diyos na kanilang sinamba. Ang ‘Jesus’ ay kumakatawan sa Kapanahunan ng Biyaya, at ito ang pangalan ng Diyos ng lahat ng tinubos noong Kapanahunan ng Biyaya. Kung nananabik pa rin ang tao sa pagdating ni Jesus na Tagapagligtas sa mga huling araw, at inaasahan pa rin na darating Siya sa wangis ng Kanyang tinaglay sa Judea, tumigil sana ang buong anim-na-libong-taong plano ng pamamahala sa Kapanahunan ng Pagtubos, at hindi na susulong pa. Ang mga huling araw, bukod diyan, ay hindi sana darating, at hindi sana nawakasan ang kapanahunan kailanman. Iyon ay dahil si Jesus na Tagapagligtas ay para lamang sa pagtubos at pagliligtas sa sangkatauhan. Ginamit Ko ang pangalang Jesus para lamang sa kapakanan ng lahat ng makasalanan sa Kapanahunan ng Biyaya, pero hindi ito ang pangalang gagamitin Ko upang wakasan ang buong sangkatauhan. Bagama’t ang Jehova, Jesus, at Mesiyas ay kumakatawang lahat sa Aking Espiritu, ang mga pangalang ito ay kumakatawan lamang sa iba’t ibang kapanahunan ng Aking plano ng pamamahala, at hindi Ako kinakatawan sa Aking kabuuan. Ang mga pangalang itinatawag sa Akin ng mga tao sa lupa ay hindi maipaliwanag nang malinaw ang Aking buong disposisyon at lahat ng kung ano Ako. Iba’t ibang pangalan lamang ang mga iyon na itinatawag sa Akin sa iba’t ibang kapanahunan. Kaya nga, kapag ang huling kapanahunan—ang pangwakas na kapanahunan—ay sumapit, magbabagong muli ang Aking pangalan. Hindi Ako tatawaging Jehova, o Jesus, lalo nang hindi Mesiyas—tatawagin Akong ang puno-ng-kapangyarihang Diyos Mismo na makapangyarihan-sa-lahat, at sa ilalim ng pangalang ito ay wawakasan Ko ang buong kapanahunan. Minsan na Akong tinawag na Jehova, minsan din Akong nakilala ng mga tao bilang ang Mesiyas, at minsan na Akong tinawag ng mga tao na Jesus na Tagapagligtas nang may pagmamahal at paggalang. Ngayon ay hindi na Ako ang Jehova o Jesus na nakilala ng mga tao noong araw. Sa halip, Ako ang Diyos na nagbalik na sa mga huling araw, ang Diyos na magwawakas sa kapanahunan; Ako ang Diyos Mismo na bumabangon mula sa dulo ng daigdig, puspos ng Aking buong disposisyon, at puno ng awtoridad, karangalan, at kaluwalhatian” (Ang Salita, Vol. I. Ang Pagpapakita at Gawain ng Diyos. Nakabalik Na ang Tagapagligtas Sakay ng Isang “Puting Ulap”).

Malinaw na sinabi ng Makapangyarihang Diyos na may mahalagang isinasagisag sa pangalang tinataglay ng Diyos sa bawat kapanahunan: Kinakatawan ng bawat isa ang gawain ng Diyos at ang disposisyon na ipinapahayag Niya sa kapanahunang iyon. Noong Kapanahunan ng Kautusan, ginamit ng Diyos ang pangalang Jehova upang ipahayag ang Kanyang mga batas at mga kautusan at gabayan ang buhay ng sangkatauhan sa lupa; noong Kapanahunan ng Biyaya, ginamit ng Diyos ang pangalang Jesus upang gawin ang pagtubos sa sangkatauhan; at sa Kapanahunan ng Kaharian, ang Diyos ay tinatawag na Makapangyarihang Diyos, ginagawa Niya ang gawain ng paghatol mula sa tahanan ng Diyos upang dalisayin, baguhin, at iligtas ang tao. Binabago ng Diyos ang kapanahunan gamit ang Kanyang pangalan, at ginagamit ang pangalang ito upang kumatawan sa gawain ng kapanahunan. Noong ginawa ng Diyos na Jehova ang gawain ng Kapanahunan ng Kautusan, tanging sa pananalangin sa pangalan ni Jehova at sa pagsunod sa Kanyang mga batas at mga kautusan na maaaring pagpalain at ingatan ng Diyos ang mga tao. Sa pagsapit ng Kapanahunan ng Biyaya, ginamit ng Diyos ang pangalang Jesus upang gawin ang gawain ng pagtubos, at ang dapat lang gawin ng mga tao ay tanggapin ang Panginoong Jesus bilang Tagapagligtas, at manalangin para sa pagsisisi sa pangalan ng Panginoon, upang mapatawad ang kanilang mga kasalanan at matamasa ang katotohanan at biyayang ipinagkaloob ng Panginoong Jesus. Kung ang mga tao ay nakakapit pa rin sa pangalan ni Jehova at tumangging tanggapin ang Panginoong Jesus, kung gayon nawala sa kanila ang pangangalaga at pag-iingat ng Diyos, at nahulog sila sa kadiliman, na isinusumpa at pinarurusahan ng Diyos tulad ng mga Fariseong Judio. Sa pagdating ng mga huling araw, ginagamit ng Diyos ang pangalang Makapangyarihang Diyos para isakatuparan ang gawain ng paghatol mula sa tahanan ng Diyos. Tanging sa pagtanggap sa pangalan ng Makapangyarihang Diyos, sa pagsunod sa mga hakbang ng gawain ng Diyos, at pagdanas ng paghatol at pagkastigo ng Makapangyarihang Diyos, maaaring maunawaan at makamit ng mga tao ang katotohanan, mahiwalay sa kasalanan, mapadalisay, at matanggap ang pagliligtas ng Diyos. Lahat ng mga ayaw tumanggap sa pangalan ng Makapangyarihang Diyos at tumatanggi sa Kanyang gawain ng paghatol sa mga huling araw ay walang kakayahang palayain ang kanilang sarili mula sa gapos ng kasalanan, at habam-panahong hindi magiging marapat na makapasok sa kaharian ng langit.