Ano ang nangyayari, kapag ang isang tao ay palaging nagdadahilan kapag nahaharap siya sa pananaway at pagpupungos? Ito ay isang uri ng disposisyon na napakayabang, mapagmagaling at matigas ang ulo. Para sa mga taong mayabang at matigas ang ulo, mahirap tanggapin ang katotohanan. Hindi nila matanggap kapag may narinig silang hindi umaayon sa kanilang mga perspektiba, opinyon, at kaisipan. Wala silang pakialam kung ang sinasabi ng ibang tao ay tama o mali, o kung sino ang nagsabi nito, o ano ang konteksto nito, o kung may kaugnayan ba ito sa kanilang mga sariling responsabilidad at tungkulin. Wala silang pakialam sa mga bagay na ito; ang kagyat para sa kanila ay ang bigyan muna ng kasiyahan ang sarili nilang mga damdamin. Hindi ba’t ito ay katigasan ng ulo? Anu-anong kawalan ang idudulot sa mga tao sa huli ng katigasan ng ulo? Mahirap para sa kanilang makamit ang katotohanan. Ang hindi pagtanggap sa katotohanan ay sanhi ng tiwaling disposisyon ng tao, at ang pangwakas na resulta ay hindi nila madaling matatamo ang katotohanan. Anumang likas na nabubunyag mula sa kalikasang diwa ng tao ay salungat sa katotohanan at walang kinalaman dito; walang kahit isa sa gayong bagay ang nakaayon o malapit sa katotohanan. Kaya, upang makamit ang kaligtasan, dapat tanggapin at isagawa ng isang tao ang katotohanan. Kung hindi matanggap ng isang tao ang katotohanan at palagi niyang nais na kumilos nang alinsunod sa mga sarili niyang kagustuhan, hindi makakamit ng taong iyon ang kaligtasan. Kung nais mong sundan ang Diyos at gampanan nang maayos ang iyong tungkulin, dapat hindi ka muna maging mapusok kapag hindi umaayon sa gusto mo ang mga bagay-bagay. Kumalma ka muna at tumahimik sa harap ng Diyos, at sa puso mo, manalangin at maghanap sa Kanya. Huwag kang magmatigas; magpasakop ka muna. Kapag gayon ang pag-iisip mo, saka ka lamang makakaisip ng mas magagandang solusyon sa mga problema. Kung kaya mong magtiyagang mamuhay sa harap ng Diyos, at anuman ang sumapit sa iyo, nagagawa mong manalangin at maghanap sa Kanya, at harapin ito nang may mentalidad ng pagpapasakop, kung gayon ay hindi na mahalaga kung gaano karami ang pagbubunyag ng iyong tiwaling disposisyon, o kung anong mga paglabag ang dati mong nagawa—malulutas ang mga iyon basta’t hinahanap mo ang katotohanan. Anumang mga pagsubok ang sumapit sa iyo, magagawa mong manindigan. Basta’t tama ang mentalidad mo, nagagawa mong tanggapin ang katotohanan, at nagpapasakop ka sa Diyos ayon sa Kanyang mga hinihingi, lubos kang may kakayahang isagawa ang katotohanan. Bagama’t medyo suwail ka at palaban paminsan-minsan, at kung minsan ay nangangatwiran ka para ipagtanggol ang sarili at hindi mo magawang magpasakop, kung kaya mong manalangin sa Diyos at baguhin ang iyong suwail na kalagayan, makakaya mong tanggapin ang katotohanan. Kapag nagawa mo ito, pagnilayan kung bakit umusbong sa iyo ang gayong pagrerebelde at paglaban. Tuklasin ang dahilan, pagkatapos ay hanapin ang katotohanan para lutasin iyon, at ang aspektong iyon ng iyong tiwaling disposisyon ay maaaring madalisay. Matapos kang makabawi nang ilang beses mula sa gayong mga pagkatisod at pagkadapa, hanggang sa naisasagawa mo na ang katotohanan, unti-unting maaalis ang iyong tiwaling disposisyon. Pagkatapos, maghahari ang katotohanan sa iyong kalooban at magiging buhay mo, at hindi na magkakaroon pa ng mga sagabal sa pagsasagawa mo ng katotohanan. Magagawa mo nang tunay na magpasakop sa Diyos, at isasabuhay mo ang katotohanang realidad. Sa panahong ito, magkakaroon ka ng praktikal na karanasan at pagkalantad sa pagsasagawa sa katotohanan at pagpapasakop sa Diyos. Kapag may nangyari sa iyo kinalaunan, malalaman mo kung paano magsagawa sa paraang mapagpasakop sa Diyos at kung anong klase ng pag-uugali ang mapaghimagsik laban sa Diyos. Yamang malinaw na ang mga bagay na ito sa puso mo, hindi mo pa rin ba kayang makipagbahaginan tungkol sa katotohanang realidad? Kung hihilingin sa iyong ibahagi ang iyong mga patotoong batay sa karanasan, hindi mo mararamdamang ito ay isang problema dahil marami ka nang naranasan at alam mo na ang mga prinsipyo ng pagsasagawa. Sa anumang paraan ka magsalita, ito ay magiging totoo, at anuman ang sabihin mo, ito ay magiging praktikal. At kung hihilingin sa iyo na talakayin ang mga salita at doktrina, hindi mo ito gugustuhin—magiging tutol ka sa mga ito sa puso mo. Hindi ba’t kung gayon ay nakapasok ka na sa katotohanang realidad? Ang mga taong naghahangad sa katotohanan ay makakapagkamit ng karanasan ukol dito sa loob lamang ng ilang taong pagsisikap, pagkatapos ay makapapasok sa katotohanang realidad. Para sa mga hindi naghahangad sa katotohanan, hindi madaling pumasok sa katotohanang realidad, kahit gusto nila. Ito ay dahil may sobra-sobrang paghihimagsik sa mga hindi nagmamahal sa katotohanan. Sa tuwing kailangan nilang isagawa ang katotohanan ukol sa ilang bagay, palagi silang nagdadahilan para sa kanilang sarili at may mga sariling problema, kaya magiging napakahirap para sa kanila na isagawa ang katotohanan. Bagamat maaari silang manalangin at maghanap, at maging handang isagawa ang katotohanan, kapag may nangyari sa kanila, kapag nakatagpo sila ng mga paghihirap, lumilitaw ang kanilang kalituhan, at lumalabas ang kanilang mapaghimagsik na disposisyon, na talagang nagpapalabo ng kanilang kaisipan. Kung gayon ay malamang na napakatindi ng kanilang mapaghimagsik na disposisyon! Kung ang mas maliit na bahagi ng kanilang puso ang nagugulumihanan, at ang mas malaking bahagi ay nais na magpasakop sa Diyos, kaunting hirap lang ang kakaharapin nila sa pagsasagawa ng katotohanan. Marahil ay kaya nilang manalangin sa loob ng ilang panahon, o maaaring may isang taong makipagbahaginan sa kanila tungkol sa katotohanan; basta’t nauunawaan nila ito sa sandaling iyon, magiging mas madali itong isagawa. Kung ang kanilang kalituhan ay napakalaki na sinasakop nito ang malaking bahagi ng kanilang puso, kung saan ang pagiging mapaghimagsik ay pangunahin at ang pagpapasakop ay pumapangalawa lamang, hindi magiging madali para sa kanila ang magsagawa ng katotohanan, dahil napakaliit ng kanilang tayog. At ang mga hindi talaga nagmamahal sa katotohanan ay labis o ganap na mapaghimagsik, ganap na litung-lito. Ang mga taong ito ay iniraraos lamang ang gawain at hindi kailanman makakapagsagawa ng katotohanan, kaya magiging walang kabuluhan ang anumang lakas na gugugulin para sa kanila. Ang mga taong nagmamahal sa katotohanan ay may malakas na motibasyon para sa katotohanan; kung iyon ang mas malaking bahagi o ang kalakhan ng motibasyon nila, at ang katotohanan ay malinaw na naibahagi sa kanila, tiyak na maisasagawa nila ito. Hindi simpleng bagay ang magmahal sa katotohanan; ang pagkakaroon lang ng kaunting kahandaan ay hindi sapat upang magawang mahalin ng isang tao ang katotohanan. Dapat niyang marating ang punto kung saan sa sandaling maunawaan niya ang salita ng Diyos, makakapagsikap siya at makakapagtiis ng paghihirap at makakapagbayad ng halaga upang isagawa ang katotohanan. Iyon ang isang taong nagmamahal sa katotohanan. Ang isang taong nagmamahal sa katotohanan ay maaaring maging masigasig sa kanyang paghahangad, kahit gaano pa karaming tiwaling disposisyon ang ibinubunyag niya o kahit gaano karaming paglabag ang nagawa niya. Anuman ang mangyari sa kanya, maaari siyang manalangin sa Diyos, maaari niyang hanapin ang katotohanan, at tanggapin ang katotohanan. Pagkaraan ng dalawa o tatlong taon ng gayong karanasan, magbubunga ang kanyang mga pagsisikap, at hindi siya mahahadlangan ng mga ordinaryong paghihirap. Kung may makaharap nga siyang malalaking paghihirap, kung gayon, kahit na siya ay mabigo, ito ay normal, dahil napakaliit ng kanyang tayog. Basta’t kaya niyang isagawa ang katotohanan sa mga normal na sitwasyon, may pag-asa pa. Kapag nakilala niya ang Diyos at nagkaroon ng may-takot-sa-Diyos na puso, kahit ang malalaking hamon ay madali para sa kanyang lutasin; hindi isyu sa kanya ang anumang hamon. Basta’t higit pang binabasa ng mga tao ang mga salita ng Diyos at higit pa silang nagbabahaginan sa katotohanan, at kung kaya nilang manalangin sa Diyos, kahit ano pang paghihirap ang dumating sa kanila, at kaya nilang umasa sa gawain ng Banal na Espiritu upang lutasin ang mga isyu, magiging madali para sa kanilang maunawaan ang katotohanan at isagawa ito, at ang kanilang tiwaling disposisyon ay magsisimulang mawaksi nang paunti-unti. Sa bawat pagsasagawa ng katotohanan, naiwawaksi nila nang kaunti ang kanilang tiwaling disposisyon, at kaakibat ng mas higit pang pagsasagawa sa katotohanan ang mas higit pang pagwawaksi sa kanilang tiwaling disposisyon. Ito ay batas ng kalikasan. Kung nakikita ng mga tao na sila ay nagbubunyag ng tiwaling disposisyon at sinusubukan nilang lutasin ito sa pamamagitan ng pag-asa sa pagpipigil sa sarili at pagtitiis, magtatagumpay ba sila? Hindi ito magiging madali. Kung malulutas nila ito sa ganoong paraan, kung gayon ay hindi na kailangan ng Diyos na gawin ang Kanyang gawain ng paghatol at pagkastigo. Upang lutasin ang isang tiwaling disposisyon, dapat umasa ang isang tao sa panalangin sa Diyos at umasa sa Kanya, sa paghahanap sa katotohanan at pagkilala sa sarili sa pamamagitan ng pagninilay-nilay sa sarili, at umasa sa Banal na Espiritu upang kumilos. Iyon ang unti-unting makakalutas nito. Kung hindi makikipagtulungan ang mga tao, hindi alam kung paano pagninilay-nilayan ang kanilang sarili, hindi matanggap ang katotohanan, hindi nakikilala ang kanilang tiwaling disposisyon, walang pagsisisi, at hindi kinamumuhian ang laman at si Satanas, ang kanilang tiwaling disposisyon ay hindi kusang mawawaksi. Dito pinakakamangha-mangha ang gawain ng Banal na Espiritu; hangga’t nauuhaw ang mga tao sa katotohanan at naghahangad ng pagbabago sa kanilang disposisyon, bibigyan sila ng Diyos ng kaliwanagan at gagabayan sila. Sabay-sabay na mauunawaan ng mga tao ang katotohanan at magagawang kilalanin ang kanilang sarili nang hindi nila napapagtanto, at sa puntong ito, sisimulan nilang mahalin ang katotohanan at manabik para dito. Magagawa nilang mapoot sa kalikasan at disposisyon ni Satanas mula sa sarili nilang puso, at dahil dito ay magiging madali para sa kanila na maghimagsik laban sa laman, at maramdamang mas madali para sa kanila na isagawa ang katotohanan. Sa puntong iyon, ang kanilang tiwaling disposisyon ay magbabago, paunti-unti, at hindi na sila magkakaroon ng anumang paghihimagsik sa Diyos; magagawa nilang ganap na magpasakop sa Kanya, nang hindi napipigilan ng kahit sinong tao, pangyayari, o bagay. Ito ay isang ganap na pagbabago sa kanilang buhay disposisyon.