Ang mga tiwaling disposisyon ng tao gaya ng pagmamataas, pagmamatuwid sa sarili, at pagmamatigas ay isang uri ng sakit na ayaw gumaling-galing. Parang isang nakamamatay na tumor ang mga ito na lumalaki sa katawan ng tao at hindi malulutas nang hindi nagdurusa. Hindi tulad ng mga pansamantalang sakit na kusang gumagaling pagkaraan ng ilang araw, hindi isang simpleng karamdaman lang ang sakit na ito na ayaw gumaling-galing, at dapat itong gamitan ng matinding pamamaraan. Subalit, may bagay kayong dapat malaman—walang problema na hindi kayang malutas. Unti-unting mababawasan ang mga tiwali mong disposisyon habang hinahangad mo ang katotohanan, lumalago ka sa buhay, at lumalalim ang pagkaunawa at karanasan mo sa katotohanan. Hanggang saan dapat mabawasan ang mga tiwaling disposisyon bago masasabing nadalisay na ang mga ito? Kapag hindi ka na nahahadlangan ng mga ito at nagagawa mo nang makilala at talikuran ang mga ito. Bagama’t maaaring magpakita ang mga ito paminsan-minsan, nagagawa mo pa ring tuparin ang tungkulin mo at isagawa ang katotohanan gaya ng dati, at manatiling maingat at responsable, at hindi napipigilan ng mga ito. Sa puntong iyon, hindi mo na nagiging problema ang mga tiwaling disposisyong ito, at napagtagumpayan at nalampasan mo na ang mga ito. Iyon ang ibig sabihin ng lumago na sa buhay, kung saan sa mga normal na sitwasyon, hindi ka na nahahadlangan o nagagapos ng mga tiwali mong disposisyon. May mga tao na kahit gaano pa karami ang mga tiwaling disposisyong inihahayag nila, ay hindi nila hinahanap ang katotohanan para lutasin ang mga ito. Bunga nito, kahit maraming taon na silang sumasampalataya sa Diyos, wala pa ring ipinagbago ang kanilang mga tiwaling disposisyon. Iniisip nila, “Tuwing may gagawin ako, inihahayag ko ang aking mga tiwaling disposisyon; kung wala naman akong gagawin, hindi ko ihahayag ang mga ito. Hindi ba’t nalutas niyon ang problema?” Hindi ba’t pag-iwas ito na kumain sa takot na mabilaukan? Ano ang magiging resulta nito? Mauuwi lang ito sa matinding pagkagutom. Kung naghahayag ang isang tao ng mga tiwaling disposisyon at hindi niya nilulutas ang mga ito, katumbas lang ito ng hindi pagtanggap sa katotohanan at pagkamatay. Ano ang ibubunga kung sumasampalataya ka sa Diyos pero hindi naman hinahangad ang katotohanan? Ikaw ang huhukay sa sarili mong libingan. Kalaban ng pananampalataya mo sa Diyos ang mga tiwaling disposisyon; hinahadlangan ng mga ito ang pagsasagawa mo ng katotohanan, ang pagdanas mo sa gawain ng Diyos at ang pagpapasakop mo sa Kanya. Bunga nito, hindi mo matatamo ang pagliligtas ng Diyos sa bandang huli. Hindi ba’t paghuhukay iyon sa sarili mong libingan? Hinahadlangan ka ng mga satanikong disposisyon na matanggap at isagawa ang katotohanan. Hindi mo maiiwasan ang mga ito; dapat mong harapin ang mga ito. Kung hindi mo pagtatagumpayan ang mga ito, kokontrolin ka ng mga ito. Kung kaya mong pagtagumpayan ang mga ito, hindi ka na mapipigilan pa ng mga ito, at magiging malaya ka na. May mga pagkakataong lilitaw pa rin ang mga tiwaling disposisyon sa iyong puso at magpapakita ang mga ito, na magdudulot ng mga maling kaisipan at ideya, at masamang pag-iisip sa iyong kalooban, na magiging dahilan para maging mayabang o mapagmataas ka, at ibunyag ang gayong mga kaisipan; pero kapag kumilos ka, hindi na magagapos ng mga ito ang mga kamay at paa mo, at hindi na makokontrol ng mga ito ang puso mo. Sasabihin mo, “Intensyon kong isaalang-alang ang mga interes ng sambahayan ng Diyos, gawin ang mga bagay-bagay para mapalugod ang Diyos, at tuparin ang aking tungkulin at pagkamatapat bilang isang nilikha. Bagama’t naghahayag pa rin ako ng ganitong uri ng disposisyon paminsan-minsan, talagang wala na itong impluwensya sa akin.” Sapat na ito. Para na ring nalutas na ang ganitong uri ng tiwaling disposisyon. Ang pagbabago ba sa disposisyon ng tao ay malabo at mahirap unawain? (Hindi.) Ganito ito kapraktikal. Sinasabi ng ilang tao na, “Kahit na nakakaunawa ako ng kaunting katotohanan, may mga tiwaling kaisipan at ideya pa rin ako paminsan-minsan, at naghahayag pa rin ako ng mga tiwaling disposisyon. Ano ang dapat kong gawin?” Kung talagang isa kang taong naghahangad sa katotohanan, sa tuwing nagkakaroon ka ng mga maling kaisipan at ideya, o naghahayag ka ng mga tiwaling disposisyon, dapat kang manalangin sa Diyos at dapat mong hanapin ang katotohanan para lutasin ang mga ito. Ito ang pinakapangunahing prinsipyo sa pagsasagawa; hindi mo naman makakalimutan iyon, hindi ba? Dagdag pa rito, dapat mo ring malaman na kapag mayroon kang mga maling kaisipan at ideya, dapat mong tanggihan ang mga ito. Hindi ka maaaring magpapigil at magpagapos sa mga ito, at lalong hindi ka maaaring sumunod sa mga ito. Hangga’t nakakaunawa ka ng kaunting katotohanan, madali na dapat itong maisagawa. Kung naghahayag ka ng mga tiwaling disposisyon, dapat mong pagsikapang hanapin ang katotohanan para lutasin ang mga ito. Hindi mo puwedeng sabihin na, “O Diyos, muli na naman akong naghayag ng tiwaling disposisyon, disiplinahin Mo nawa ako! Hindi ko makontrol ang mga tiwali kong disposisyon.” Kung ganito ka manalangin, ipinapakita nitong hindi ka isang taong naghahangad sa katotohanan. Ipinapakita nito na negatibo at pasibo ka, at sinukuan mo na ang iyong sarili—maghanda ka na rin siguro ng ataul at paghandaan mo na ang burol mo. Sabihin mo sa Akin, anong uri ng tao ang nananalangin nang ganito? Isang walang-kwenta lamang ang mananalangin nang ganito sa Diyos. Hindi kailanman sasambitin ng isang taong nagmamahal sa katotohanan ang gayong mga salita. Kung isa kang taong nagmamahal sa katotohanan, dapat mong piliin ang landas ng paghahangad sa katotohanan, at dapat maging malinaw rin sa iyo kung paano ka magsasagawa. Kung hindi mo alam kung paano magsagawa kapag nangyayari sa iyo ang mga lubhang ordinaryong problemang ito, masyado kang walang silbi. Isang panghabambuhay na pagpupunyagi ang paglutas sa mga tiwaling disposisyon, hindi ito isang bagay na maaaring makamit sa loob lamang ng ilang taon. Bakit ka nagkikimkim ng mga pantasya tungkol sa pagtatamo ng katotohanan at ng buhay? Hindi ba’t kahangalan at kamangmangan iyon?

Sa proseso ng paghahangad ng pagbabago sa buhay disposisyon, ang pamimigil ng mga tiwaling disposisyon ang pinakamatinding paghihirap sa bawat tao. Kapag naghahayag ng kaunting tiwaling disposisyon ang mga tao, o paulit-ulit nila itong inihahayag, at kapag nararamdaman nilang hindi nila ito makontrol, kinokondena nila ang kanilang sarili, nagpapasyang katapusan na nila at hindi nila kayang magbago. Ito ay kalituhan at maling kaisipan na umiiral sa karamihan ng mga tao. Sa kasalukuyan, napagtanto ng ilang naghahangad sa katotohanan na hangga’t may mga tiwaling disposisyon sa loob ng isang tao, madalas niyang mabubunyag ang mga ito, na makaaapekto sa pagganap niya ng kanyang tungkulin at makahahadlang sa pagsasagawa niya ng katotohanan, at kung hindi siya makakapagnilay-nilay sa sarili para lutasin ang problema ng mga tiwali niyang disposisyon, hindi niya magagampanan nang maayos ang kanyang tungkulin. Samakatuwid, ang mga laging gumaganap ng kanilang mga tungkulin sa isang negatibo at pabasta-bastang paraan ay dapat seryosong magnilay-nilay sa kanilang sarili at tuklasin ang pinag-uugatan ng kanilang problema para lutasin ito. Subalit, may baluktot na pagkaunawa ang ilang tao, at iniisip nilang, “Ang lahat ng naghahayag ng mga tiwaling disposisyon habang gumaganap ng kanilang mga tungkulin ay dapat tumigil at ganap na lutasin ang mga ito bago magpatuloy sa pagganap ng kanilang mga tungkulin.” Mapaninindigan ba ang pananaw na ito? Ito ay isang imahinasyon ng tao, at sadyang hindi ito mapaninindigan. Ang totoo, para sa karamihan ng mga tao, kahit ano pang mga tiwaling disposisyon ang inihahayag nila habang ginagampanan nila ang kanilang mga tungkulin, hangga’t hinahanap nila ang katotohanan para lutasin ang mga ito, unti-unti nilang mababawasan ang dami ng mga paghahayag ng katiwalian, at sa huli ay magagampanan nila nang maayos ang kanilang mga tungkulin. Ito ang proseso ng pagdanas ng gawain ng Diyos. Sa sandaling maghayag ka ng tiwaling disposisyon, dapat mong hanapin ang katotohanan para lutasin ito, at kilatisin at suriing mabuti ang sataniko mong disposisyon. Ito ang proseso ng pakikipaglaban sa sataniko mong disposisyon, at mahalaga ito para sa iyong karanasan sa buhay. Habang nararanasan mo ang gawain ng Diyos at binabago mo ang iyong disposisyon, ginagamit mo ang mga katotohanang nauunawaan mo para makipagtagisan laban sa sataniko mong disposisyon, at sa huli ay malulutas mo ang mga tiwali mong disposisyon at mapagtatagumpayan mo si Satanas, at sa gayon ay magkakamit ka ng pagbabago sa disposisyon. Ang proseso ng pagbabago sa disposisyon ng isang tao ay ang paghahanap at pagtanggap sa katotohanan upang mapalitan ang mga kuru-kuro at imahinasyon ng tao, at ang mga salita at doktrina, at para palitan ang mga pilosopiya para sa mga makamundong pakikitungo at ang iba’t ibang maling pananampalataya at maling paniniwalang nagmumula kay Satanas, unti-unting pinapalitan ng katotohanan at ng salita ng Diyos ang mga bagay na ito. Ito ang proseso ng pagtatamo ng katotohanan at ng pagbabago sa disposisyon ng isang tao. Kung gusto mong malaman kung gaano na nagbago ang disposisyon mo, kailangan mong makita nang malinaw kung gaano karaming katotohanan ang nauunawaan mo, kung gaano karaming katotohanan ang isinagawa mo na, at kung gaano karaming katotohanan ang naisasabuhay mo. Dapat mong makita nang malinaw kung ilan sa mga tiwali mong disposisyon ang napalitan na ng mga katotohanang naunawaan at natamo mo na, at kung hanggang saan nakokontrol ng mga ito ang mga tiwaling disposisyong nasa loob mo, ibig sabihin, kung hanggang saan nagagabayan ng mga katotohanang nauunawaan mo ang mga kaisipan at intensyon mo, at ang pang-araw-araw mong buhay at pagsasagawa. Marapat mong makita nang malinaw kung, kapag may nangyayari sa iyo, ang mga tiwaling disposisyon mo ba ang nakalalamang, o kung ang mga katotohanan bang nauunawaan mo ang namamayani at gumagabay sa iyo. Ito ang pamantayan kung saan sinusukat ang iyong tayog at pagpasok sa buhay.