Nauunawaan na ba ninyo ngayon kung saan nakadepende ang pagkamit ng katotohanan at ang pagpasok sa katotohanang realidad? Nakadepende ang mga ito sa paghahanap sa katotohanan at pagsasagawa ng katotohanan—iyong dalawang bagay lamang na iyon, ganoon kasimple. Bagama’t ang katotohanang ipinapahayag ng Diyos ay nakatala nang pasulat, ang realidad ng katotohanan ay hindi nakasulat, at lalong mas mahirap maunawaan o maintindihan ng tao kumpara sa mga nakasulat na salita nito. Kaya, ano ang dapat gawin para maunawaan ang katotohanan? Ang pag-unawa at pagkamit sa katotohanan ay pangunahing nagagawa sa pamamagitan ng pagsasagawa at pagdanas ng mga salita ng Diyos, pagdanas ng Kanyang gawain, at paghahanap sa katotohanan at sa kaliwanagang mula sa Banal na Espiritu. Ang realidad ng katotohanan ay mapagtatanto sa pamamagitan ng pagsasagawa at pagsailalim ng mga tao sa katotohanan; isa itong bagay na nagmumula sa karanasan, isang bagay na isinasabuhay ng tao. Ang katotohanan ay hindi isang teoryang walang katuturan, at hindi rin ito isang simpleng katagang masarap sa tainga. Ito ay wikang mayaman sa kapangyarihan ng buhay; ito ay mga walang hanggang kawikaan ng buhay; ito ang pinakapraktikal at pinakamahalagang bagay na maaaring pumatnubay sa isang tao sa buhay, sa kanyang buong buhay. Ano ang katotohanan? Ang katotohanan ang pundasyon ng pag-iral sa buhay ng tao, ang mga prinsipyo ng pagsasagawa sa pag-asal at pagharap sa mga bagay-bagay. Ang katotohanan ang nagbibigay sa isang tao ng direksyon at layunin sa buhay; ito ang nagbibigay-daan sa isang tao na maisabuhay ang wangis ng isang totoong tao, at makapamuhay sa harapan ng Diyos nang may pagpapasakop at pagsamba sa Kanya. Iyon ang dahilan kung bakit hindi mabubuhay ang mga tao kung wala ang katotohanan. Kaya, saan ka ngayon umaasa para mabuhay? Aling mga kaisipan at pananaw ang mayroon ka? Ano ang iyong direksyon at layunin sa paggawa ng mga bagay-bagay? Kung mayroon kang katotohanang realidad, ang iyong buhay ay mayroong mga prinsipyo, direksyon, at layunin. Kung wala, ang iyong buhay ay walang prinsipyo, direksyon, o layunin. Walang dudang namumuhay ka ayon sa pilosopiya ni Satanas, ayon sa mga bagay na iyon ng tradisyonal na kultura. Sa ganoong paraan namumuhay ang mga walang pananampalataya. Nauunawaan ba ninyo ang katotohanan tungkol sa usaping ito? Upang malutas ang problemang ito, dapat ay hanapin at tanggapin ng isang tao ang katotohanan. Madali lang bang makamit ang katotohanan? (Oo, kung aasa tayo sa Diyos.) Habang umaasa sa Diyos, ang isang tao ay dapat ding umasa sa sarili niya. Dapat ay taglay mo ang kumpiyansa, kagustuhan, at pangangailangang ito sa iyong puso, at sinasabi mong, “Ayokong mamuhay sa mga tiwali at satanikong disposisyon. Ayokong makontrol at malinlang ng mga ito, at tuluyang maging hangal dahil dito, at dahil dito ay kasuklaman ako ng Diyos. Sa ganoong paraan, hindi ako magiging karapat-dapat na mamuhay sa harapan ng Diyos.” Dapat ay may ganito kang pakiramdam sa iyong puso. At, kapag may mga bagay na nangyayari sa iyo, kung ilalapat mo sa iyong totoong buhay ang mga katotohanang nauunawaan mo at malapit sa sitwasyon mo, at maisasagawa mo ito sa lahat ng bagay, hindi ba’t magiging realidad mo na rin ang katotohanan dahil dito? At kapag naging realidad mo na ang katotohanan, mag-aalala ka pa rin ba na hindi lalago ang iyong buhay? Paano mo matutukoy kung taglay ba ng isang tao ang katotohanang realidad? Makikita ito sa mga sinasabi niya. Ang isang taong nagsasalita lamang ng mga salita at doktrina ay hindi taglay ang katotohanang realidad, at siguradong hindi niya isasagawa ang katotohanan, kaya ang mga sinasabi niya ay walang kabuluhan at hindi makatotohanan. Ang mga salita ng isang taong may katotohanang realidad ay kayang lutasin ang mga problema ng mga tao. Kaya niyang makita nang malinaw ang diwa ng mga problema. Sa pamamagitan lamang ng ilang simpleng salita, malulutas ang isang problemang bumabagabag sa iyo sa loob ng maraming taon; mauunawaan mo ang katotohanan at ang mga layunin ng Diyos, hindi na magiging mahirap pa ang mga bagay-bagay para sa iyo, hindi mo na mararamdamang natatalian ka’t napipigilan, at makakalaya ka at makakawala. Ang sinasabi ba ng gayong tao ay ang katotohanang realidad? Iyon ang katotohanang realidad. Kung hindi mo nauunawaan ang problema mo anuman ang sabihin ng isang tao, at kahit anong sabihin niya ay hindi nalulutas ang ugat na dahilan nito, kung gayon ang sinasabi niya ay mga salita at doktrina. Matutustusan at matutulungan ba ng mga salita at doktrina ang mga tao? Hindi matutustusan o matutulungan ng mga salita at doktrina ang mga tao at hindi malulutas ng mga ito ang mga aktuwal na paghihirap ng mga tao. Habang lalong sinasalita ang mga salita at doktrina, lalo namang nayayamot ang tagapakinig. Iba kung magsalita ang mga taong nakakaunawa sa katotohanan. Sa pamamagitan ng ilang salita, maipapaalam nila ang ugat na dahilan ng problema o ang pinagmulan ng sakit. Kahit isang pangungusap lang ay kayang pukawin ang mga tao at matagpuan ang mahahalagang isyu. Ito ang paggamit ng mga salitang nagtataglay ng mga katotohanang realidad para lutasin ang paghihirap ng mga tao at ipaalam ang landas ng pagsasagawa.

Sa mga huling araw, ang Diyos na nagkatawang-tao ay pumarito na. Ano ang pinakanararapat na makamit ng tao, yamang nananalig siya sa praktikal na Diyos? Ito ay ang katotohanan, ang buhay; wala nang iba pang mahalaga bukod dito. Noong pumarito si Cristo, ang dinala Niya ay ang katotohanan, ang buhay; pumarito Siya para bigyan ng buhay ang mga tao. Kaya, paano maisasagawa ng isang tao na manalig sa praktikal na Diyos? Ano ang dapat gawin ng isang tao para makamit ang katotohanan at ang buhay? Nagpahayag ang Diyos ng napakaraming katotohanan. Ang lahat ng gutom at uhaw sa pagiging matuwid ay dapat kumain at uminom hanggang sa mabusog sila sa mga salita ng Diyos. Ang lahat ng salita ng Diyos ay ang katotohanan, at ang Kanyang mga salita ay siksik at nag-uumapaw; may mahahalagang bagay kahit saan at kayamanan saan ka man lumingon. Ang mga taong nagmamahal sa katotohanan, na siyang nagtatamasa sa kasaganaan ng magandang lupain ng Canaan, ay namumukadkad sa kagalakan sa kanilang puso. May katotohanan at liwanag sa bawat pangungusap sa mga salita ng Diyos, na siyang kinakain at iniinom nila, ang lahat ng ito ay mahalaga. Ang mga taong hindi nagmamahal sa katotohanan ay nakasimangot sa kalungkutan; nakaupo sila sa isang piging ngunit nagdurusa sa gutom, na nagpapakita ng kanilang pagiging kaawa-awa. Patuloy na lalago ang mga natatamo ng mga taong nagagawang hanapin ang katotohanan, at iyong mga hindi ay wala nang mapupuntahan. Ang pinakanararapat pagtuunan ng pansin ngayon ay ang matutunang hanapin ang katotohanan sa lahat ng bagay, maunawaan ang katotohanan, maisagawa ang katotohanan, at tunay na makapagpasakop sa Diyos. Iyon ang pananalig sa Diyos. Ang manalig sa praktikal na Diyos ay ang makamit ang katotohanan at ang buhay. Saan ginagamit ang katotohanan? Ginagamit ba ito para payamanin ang espirituwal na mundo ng mga tao? Ito ba ay para mabigyan ng magandang edukasyon ang mga tao? (Hindi.) Kung gayon, anong problema ng tao ang malulutas ng katotohanan? Nariyan ang katotohanan upang lutasin ang tiwaling disposisyon ng tao, lutasin ang makasalanang kalikasan ng tao, kumbinsihin ang mga tao na mamuhay sa harap ng Diyos, at magsabuhay ng normal na pagkatao. Hindi nauunawaan ng ilang tao kung ano ang katotohanan. Pakiramdam nila palagi, ang katotohanan ay malalim at teoretikal, at isang misteryo ang katotohanan. Hindi nila nauunawaan na ang katotohanan ay isang bagay na dapat isagawa ng mga tao, isang bagay na dapat nilang isabuhay. May ilang taong sampu o dalawampung taon nang nananalig sa Diyos ngunit hindi pa rin nila nauunawaan kung ano ba mismo ang katotohanan. Nakamit ba ng ganitong klase ng tao ang katotohanan? (Hindi.) Hindi ba’t kaawa-awa iyong mga hindi nakakamit ng katotohanan? Lubos silang nakakaawa—gaya nga ng inaawit sa himnong iyon, sila ay “nakaupo sa isang piging ngunit nagdurusa sa gutom.” Hindi mahirap makamit ang katotohanan, ni ang pagpasok sa katotohanang realidad, ngunit kung palaging tutol ang mga tao sa katotohanan, makakamit ba nila iyon? Hindi nila kaya. Kaya dapat kang lumapit palagi sa harap ng Diyos, suriin ang iyong panloob na mga kalagayan ng pagiging tutol sa katotohanan, tingnan kung anong mga pagpapakita ng pagiging tutol sa katotohanan ang taglay mo, at kung anong mga paraan ng paggawa ng mga bagay ang pagiging tutol sa katotohanan, at kung saang mga bagay ka may saloobin ng pagiging tutol sa katotohanan—dapat mong suriin nang madalas ang mga bagay na ito. Halimbawa, pinagsabihan ka ng isang tao sa pamamagitan ng pagsasabing, “Hindi mo puwedeng gawin ang iyong tungkulin sa pamamagitan lamang ng pagdepende sa sarili mong kagustuhan—dapat mong pagnilayan at kilalanin ang iyong sarili,” at magagalit ka at sasagot ng, “Hindi maayos ang paggawa ko ng aking tungkulin, pero ‘yong paggawa mo ng iyo ay ayos lang? Ano’ng mali sa paggawa ko ng aking tungkulin? Alam ng Diyos ang puso ko!” Anong klaseng saloobin ito? Ito ba ay pagtanggap sa katotohanan? (Hindi.) Dapat ay magkaroon muna ang isang tao ng saloobin na tanggapin ang katotohanan kapag may nangyayari sa kanya. Ang hindi pagkakaroon ng ganitong saloobin ay tulad ng hindi pagkakaroon ng sisidlan upang tumanggap ng kayamanan, kaya hindi mo magawang makamit ang katotohanan. Kung hindi makamit ng isang tao ang katotohanan, walang silbi ang pananalig niya sa Diyos! Ang layunin ng pananalig sa Diyos ay ang makamit ang katotohanan. Kung hindi makakamit ng isang tao ang katotohanan, nabigo ang kanyang pananalig sa Diyos. Ano ang pagkamit sa katotohanan? Ito ay kapag naging realidad mo na ang katotohanan, kapag naging buhay mo na ito. Iyon ang pagkamit sa katotohanan—iyon ang saysay ng pananalig sa Diyos! Para saan sinasabi ng Diyos ang Kanyang mga salita? Para saan ipinapahayag ng Diyos ang mga katotohanang iyon? Upang tanggapin ng mga tao ang katotohanan, nang sa gayon ay gawing dalisay ang katiwalian; upang makamit ng mga tao ang katotohanan, nang sa gayon ay maging buhay nila ang katotohanan. Bakit ipapahayag ng Diyos ang napakaraming katotohanan kung hindi ganoon? Upang kalabanin ang Bibliya? Upang magtatag ng “Unibersidad ng Katotohanan” at magsanay ng isang grupo ng mga tao? Parehong hindi. Ito ay kundi para tuluyang mailigtas ang sangkatauhan, maipaunawa sa mga tao ang katotohanan at sa huli ay makamit nila ito. Nauunawaan mo na ngayon, hindi ba? Ano ang pinakamahalaga sa pananalig sa Diyos? (Ang pagkamit sa katotohanan at pagpasok sa katotohanang realidad.) Mula rito, nakadepende ito sa kung paano kayo makakapasok sa katotohanang realidad, at kung magagawa ninyo ito o hindi.