Pagbabatid sa Gawain ng Diyos Ngayon

Ang pagbatid sa gawain ng Diyos sa mga panahong ito ay, sa malaking bahagi, ang pagbatid sa kung ano ang pangunahing ministeryo ng Diyos na nagkatawang-tao sa mga huling araw, at kung ano ang gagawin Niya sa lupa. Nabanggit Ko na dati sa mga salita Ko na dumating ang Diyos sa lupa (sa mga huling araw) upang magtakda ng isang halimbawa bago umalis. Paano itinatakda ng Diyos ang halimbawang ito? Ginagawa Niya ito sa pamamagitan ng pagsasalita ng mga salita, at sa pamamagitan ng paggawa at pagsasalita sa buong lupain. Ito ang gawain ng Diyos sa mga huling araw; nagsasalita lamang Siya, upang gawing isang mundo ng mga salita ang lupa, upang ang bawat tao ay mapaglaanan at maliwanagan ng mga salita Niya, at upang mapukaw ang espiritu ng tao at magkamit siya ng kalinawan tungkol sa mga pangitain. Sa mga huling araw, dumating sa lupa ang Diyos na nagkatawang-tao higit sa lahat upang magsalita ng mga salita. Noong dumating si Jesus, pinalaganap Niya ang ebanghelyo ng kaharian ng langit, at nagawa Niya ang gawain ng pagtubos ng pagpapapako sa krus. Nagdala Siya ng katapusan sa Kapanahunan ng Kautusan at binuwag ang lahat ng luma. Tinapos ng pagdating ni Jesus ang Kapanahunan ng Kautusan at inihatid ang Kapanahunan ng Biyaya; ang pagdating ng Diyos na nagkatawang-tao sa mga huling araw ay nagdala ng katapusan sa Kapanahunan ng Biyaya. Dumating Siya higit sa lahat upang magsalita ng mga salita Niya, upang gumamit ng mga salita para gawing perpekto ang tao, upang paliwanagin at liwanagan ang tao, at upang alisin ang lugar ng malabong Diyos sa loob ng puso ng tao. Hindi ito ang yugto ng gawaing ginawa ni Jesus noong dumating Siya. Noong dumating si Jesus, gumawa Siya ng maraming himala, pinagaling Niya ang mga may sakit at itinaboy ang mga demonyo, at ginawa Niya ang gawain ng pagtubos ng pagpapapako sa krus. Bunga nito, sa mga kuru-kuro ng mga tao, naniniwala silang ganito dapat ang Diyos. Dahil noong dumating si Jesus, hindi Niya ginawa ang gawaing pagtatanggal ng larawan ng malabong Diyos mula sa puso ng tao; noong dumating Siya, ipinako Siya sa krus, pinagaling Niya ang mga may sakit at itinaboy ang mga demonyo, at pinalaganap Niya ang ebanghelyo ng kaharian ng langit. Sa isang banda, tinanggal ng pagkakatawang-tao ng Diyos sa mga huling araw ang lugar na hawak ng malabong Diyos sa mga kuru-kuro ng tao, kaya naman wala na ang larawan ng malabong Diyos sa puso ng tao. Sa pamamagitan ng aktwal Niyang mga salita at aktwal Niyang gawain, ang pagkilos Niya sa lahat ng mga lupain, at ang natatanging tunay at normal na gawaing ginagawa Niya sa tao, nagdulot Siya na mabatid ng tao ang realidad ng Diyos, at tinanggal ang lugar ng malabong Diyos sa puso ng tao. Sa isa pang banda, ginagamit ng Diyos ang mga salitang sinabi ng katawang-tao Niya upang gawing ganap ang tao, at upang magawa ang lahat ng mga bagay. Ito ang gawaing gagawin ng Diyos sa mga huling araw.

Ang dapat ninyong malaman:

1. Hindi talulikas ang gawain ng Diyos, at hindi ka dapat magkimkim ng mga kuru-kuro tungkol dito.

2. Dapat ninyong maunawaan ang pangunahing gawaing ipinunta ng Diyos na nagkatawang-tao upang gawin sa oras ito.

Hindi Siya dumating upang pagalingin ang mga may sakit, o upang itaboy ang mga demonyo, o upang gumawa ng mga himala, at hindi Siya dumating upang ipalaganap ang ebanghelyo ng pagsisisi, o pagkalooban ang tao ng pagtubos. Ito ay dahil nagawa na ni Jesus ang gawaing ito, at hindi inuulit ng Diyos ang magkaparehong gawain. Ngayon, dumating ang Diyos upang dalhin ang katapusan ng Kapanahunan ng Biyaya at itapon ang lahat ng mga pagsasagawa ng Kapanahunan ng Biyaya. Dumating ang praktikal na Diyos higit sa lahat upang ipakita na tunay Siya. Noong dumating si Jesus, nagsalita Siya ng kaunting mga salita; una sa lahat, nagpakita Siya ng mga himala, gumawa ng mga tanda at mga kababalaghan, at nagpagaling ng mga may sakit at nagtaboy ng mga demonyo, o kung hindi man nagsalita Siya ng mga propesiya upang mapapaniwala ang mga tao at ipakita sa kanila na tunay Siyang Diyos, at na isa Siyang walang kinikilingang Diyos. Sa huli, natapos Niya ang gawain ng pagpapapako sa krus. Hindi nagpapakita ng mga tanda at mga kababalaghan ang Diyos ng ngayon, ni hindi Siya nagpapagaling ng mga may sakit at nagtataboy ng mga demonyo. Noong dumating si Jesus, kinatawan ng gawaing ginawa Niya ang isang bahagi ng Diyos, ngunit sa oras na ito dumating ang Diyos upang gawin ang yugto ng gawaing nararapat, dahil hindi nag-uulit ng magkaparehong gawain ang Diyos; Siya ang Diyos na palaging bago at hindi kailanman naluluma, kaya naman ang lahat ng nakikita mo ngayon ay ang mga salita at gawain ng praktikal na Diyos.

Ang Diyos na nagkatawang-tao sa mga huling araw ay dumating higit sa lahat upang magsalita ng mga salita Niya, upang ipaliwanag ang lahat ng kinakailangan sa buhay ng tao, upang ituro kung ano ang dapat pasukin ng tao, upang ipakita sa tao ang mga gawa ng Diyos, at upang ipakita sa tao ang karunungan, kapangyarihan sa lahat, at pagiging kamangha-mangha ng Diyos. Sa pamamagitan ng maraming mga pamamaraan ng pagsasalita ng Diyos, napagmamasdan ng tao ang pagiging kataas-taasan ng Diyos, ang kalakhan ng Diyos, at, bukod dito, ang pagpapakumbaba at pagiging tago ng Diyos. Nakikita ng tao na kataas-taasan ang Diyos, ngunit na mapagpakumbaba at tago Siya, at maaaring maging pinakamaliit sa lahat. Ang ilan sa mga salita Niya ay mismong sinasalita mula sa pananaw ng Espiritu, ang ilan ay mula mismo sa pananaw ng tao, at ang ilan ay mula sa pananaw ng ikatlong tao. Dito, maaaring makita na ang paraan ng gawain ng Diyos ay nagkakaiba-iba nang malaki, at sa pamamagitan ng mga salita ay pinahihintulutan Niyang makita ito ng tao. Parehong normal at tunay ang gawain ng Diyos sa mga huling araw, at kaya naman ang pangkat ng mga tao sa mga huling araw ay isasailalim sa pinakamatindi sa lahat ng mga pagsubok. Dahil sa pagiging normal at realidad ng Diyos, nakapasok ang lahat ng mga tao sa gitna ng ganitong mga pagsubok; na nakalusong ang tao sa mga pagsubok ng Diyos ay dahil sa pagiging normal at realidad ng Diyos. Noong kapanahunan ni Jesus, walang mga kuru-kuro o mga pagsubok. Dahil karamihan sa gawaing ginawa ni Jesus ay naaayon sa mga kuru-kuro ng tao, sinundan Siya ng mga tao, at wala silang mga kuru-kuro tungkol sa Kanya. Ang mga pagsubok sa ngayon ang pinakamatinding hinaharap ng tao, at kapag sinabing ang mga taong ito ay lumabas mula sa malaking kapighatian, ito ang kapighatiang tinutukoy. Ngayon, nagsasalita ang Diyos upang maging sanhi ng pananampalataya, pagmamahal, pagtanggap sa pagdurusa, at pagsunod sa mga taong ito. Ang mga salitang sinasabi ng Diyos na nagkatawang-tao ng mga huling araw ay sinasabi alinsunod sa diwang kalikasan ng tao, sa pag-uugali ng tao, at sa kung saan dapat pumasok ang tao ngayon. Parehong tunay at normal ang mga salita Niya: Hindi Siya nagsasalita tungkol sa bukas, ni hindi rin Siya lumilingon sa kahapon; nagsasalita lamang Siya tungkol sa kung ano ang dapat na pasukin, maisagawa, at maunawaan ngayon. Kung, sa kasalukuyan, mayroong isang taong lalabas na kayang magpakita ng mga tanda at mga kababalaghan, magtaboy ng mga demonyo, magpagaling ng mga may sakit, at gumawa ng maraming himala, at kung ang taong ito ay inangking siya si Jesus na dumating, isa itong huwad na ginawa ng mga masasamang espiritung gumagaya kay Jesus. Tandaan ito! Hindi inuulit ng Diyos ang magkaparehong gawain. Nakumpleto na ang yugto ng gawain ni Jesus, at hindi na muling pangangasiwaan ng Diyos ang yugtong iyon ng gawain. Ang gawain ng Diyos ay hindi maipagkakasundo sa mga kuru-kuro ng tao; halimbawa, hinulaan ng Lumang Tipan ang pagdating ng isang Mesiyas, at ang resulta ng propesiyang ito ay ang pagdating ni Jesus. Yamang nangyari na ito, magiging mali na may panibagong Mesiyas na darating. Dumating nang minsan si Jesus, at magiging mali kung darating pang muli si Jesus sa oras na ito. Mayroong isang pangalan para sa bawat kapanahunan, at nagtataglay ang bawat pangalan ng paglalarawan ng kapanahunang ito. Sa mga kuru-kuro ng tao, dapat palaging magpakita ang Diyos ng mga tanda at mga kababalaghan, dapat palaging magpagaling ng mga may sakit at magtaboy ng mga demonyo, at dapat palaging maging katulad ni Jesus. Subalit sa oras na ito, hindi ganoon ang Diyos. Kung, sa mga huling araw, nagpapakita pa rin ang Diyos ng mga tanda at mga kababalaghan, at nagtataboy pa rin ng mga demonyo at nagpapagaling ng mga may sakit—kung gagawin Niya ang eksaktong ginawa ni Jesus—uulitin ng Diyos ang kaparehong gawain, at mawawalan ng kabuluhan o halaga ang gawain ni Jesus. Kaya naman, isinasakatuparan ng Diyos ang isang yugto ng gawain sa bawat kapanahunan. Kapag natapos na ang bawat yugto ng gawain Niya, agad itong ginagaya ng mga masasamang espiritu, at pagkatapos simulang sundan ni Satanas ang mga yapak ng Diyos, lumilipat ang Diyos tungo sa ibang kaparaanan. Kapag natapos na ng Diyos ang isang yugto ng gawain Niya, ginagaya ito ng mga masasamang espiritu. Dapat malinaw kayo tungkol dito. Bakit iba ang gawain ng Diyos ngayon sa gawain ni Jesus? Bakit hindi nagpapakita ng mga tanda at mga kababalaghan, hindi nagtataboy ng mga demonyo, at hindi nagpapagaling ng mga may sakit ang Diyos ngayon? Kung kapareho ang gawain ni Jesus sa gawaing nagawa na noong Kapanahunan ng Kautusan, maaari bang nagawa Niyang katawanin ang Diyos ng Kapanahunan ng Biyaya? Maaari bang natapos Niya ang gawain ng pagpapapako sa krus? Kung, gaya ng Kapanahunan ng Kautusan, pumasok si Jesus sa templo at tinupad ang Araw ng Kapahingahan, walang uusig sa Kanya at yayapusin ng lahat. Kung gayon, maipapako ba Siya sa krus? Matatapos kaya Niya ang gawain ng pagtubos? Ano ang magiging punto kung nagpakita ng mga tanda at mga kababalaghan ang Diyos na nagkatawang-tao ng mga huling araw, tulad ng ginawa ni Jesus? Tanging kung gagawa lamang ang Diyos ng isa pang bahagi ng gawain Niya sa mga huling araw, isang kumakatawan sa isang bahagi ng plano ng pamamahala Niya, maaaring makamit ng tao ang mas malalim na kaalaman sa Diyos, at tanging doon lamang matatapos ang plano ng pamamahala ng Diyos.

Sa mga huling araw, dumating ang Diyos higit sa lahat upang magsalita ng mga salita Niya. Nagsasalita Siya mula sa pananaw ng Espiritu, mula sa pananaw ng tao, at mula sa pananaw ng ikatlong tao; nagsasalita Siya sa iba’t ibang paraan, gumagamit ng isang paraan sa isang panahon, at ginagamit Niya ang kaparaanan ng pagsasalita upang baguhin ang mga kuru-kuro ng tao at alisin ang larawan ng malabong Diyos mula sa puso ng tao. Ito ang pangunahing gawaing ginawa ng Diyos. Dahil naniniwala ang tao na dumating ang Diyos upang magpagaling ng mga may sakit, upang magtaboy ng mga demonyo, upang gumawa ng mga himala, at upang magkaloob ng panlupang mga biyaya sa tao, ipinatutupad ng Diyos ang yugtong ito ng gawain—ang gawaing pagkastigo at paghatol—upang alisin ang ganitong mga bagay mula sa mga kuru-kuro ng tao, upang mabatid ng tao ang realidad at pagiging normal ng Diyos, at upang maalis sa puso niya ang larawan ni Jesus at mapalitan ng bagong larawan ng Diyos. Sa sandaling tumanda ang larawan ng Diyos sa loob ng tao, magiging isang diyos-diyosan ito. Noong dumating si Jesus at isinakatuparan ang yugtong iyon ng gawain, hindi Niya kinatawan ang kabuuan ng Diyos. Gumawa Siya ng ilang mga tanda at mga kababalaghan, nagsalita ng ilang mga salita, at sa huli ay ipinako sa krus. Kinatawan Niya ang isang bahagi ng Diyos. Hindi Niya maaaring katawanin ang lahat ng sa Diyos, ngunit sa halip kinatawan Niya ang Diyos sa paggawa ng isang bahagi ng gawain ng Diyos. Ito ay sapagkat sobrang dakila ng Diyos, at sobrang kamangha-mangha, at hindi Siya maaarok, at sapagkat tanging ginagawa ng Diyos ang isang bahagi lamang ng gawain Niya sa bawat kapanahunan. Ang gawaing ginagawa ng Diyos sa kapanahunang ito ay higit sa lahat ang paglalaan ng mga salita para sa buhay ng tao; ang paglalantad ng diwang kalikasan ng tao at tiwaling disposisyon; at ang pag-aalis ng mga relihiyosong kuru-kuro, piyudal na pag-iisip, hindi napapanahong pag-iisip, at ang kaalaman at kultura ng tao. Dapat malinis ang lahat ng mga bagay na ito sa pamamagitan ng paglalantad ng mga salita ng Diyos. Sa mga huling araw, gumagamit ang Diyos ng mga salita, hindi mga tanda at mga kababalaghan, upang gawing perpekto ang tao. Ginagamit Niya ang mga salita Niya upang ilantad ang tao, upang hatulan ang tao, upang kastiguhin ang tao, at upang gawing perpekto ang tao, upang sa mga salita ng Diyos, makikita ng tao ang karunungan at kagandahan ng Diyos, at mauunawaan ang disposisyon ng Diyos, at upang sa pamamagitan ng mga salita ng Diyos, mapagmamasdan ng tao ang mga gawa ng Diyos. Sa Kapanahunan ng Kautusan, inakay ni Jehova si Moises palabas ng Ehipto gamit ang mga salita Niya, at nagsalita ng ilang mga salita sa mga Israelita; sa oras na iyon, ginawang payak ang bahagi ng mga gawa ng Diyos, ngunit dahil limitado ang kakayahan ng tao at walang makagagawang ganap ang kaalaman niya, ipinagpatuloy ng Diyos ang pagsasalita at paggawa. Sa Kapanahunan ng Biyaya, nakakitang muli ang tao ng bahagi ng mga gawa ng Diyos. Nagawang magpakita ni Jesus ng mga tanda at mga kababalaghan, upang pagalingin ang mga may sakit at itaboy ang mga demonyo, at ipako sa krus, na tatlong araw pagkatapos nito Siya ay muling nabuhay at nagpakita sa katawang-tao sa harap ng tao. Sa Diyos, wala nang iba pang alam ang tao ng higit dito. Ang nalalaman ng tao ay kasindami lamang ng ipinakikita ng Diyos sa kanya, at kung hindi na magpapakita ng anupaman ang Diyos sa tao, ganito lamang ang magiging lawak ng paglimita ng tao sa Diyos. Kaya naman, nagpapatuloy na gumawa ang Diyos, upang mas lumalim ang kaalaman ng tao sa Kanya, at upang unti-unting mabatid ng tao ang diwa ng Diyos. Sa mga huling araw, ginagamit ng Diyos ang mga salita Niya upang gawing perpekto ang tao. Ang tiwaling disposisyon mo ay isinisiwalat ng mga salita ng Diyos, at ang relihiyosong mga kuru-kuro mo ay pinapalitan ng realidad ng Diyos. Ang Diyos na nagkatawang-tao ng mga huling araw ay dumating higit sa lahat upang tuparin ang mga salitang, “ang Salita ay nagkatawang-tao, ang Salita ay dumating sa loob ng katawang-tao, at ang Salita ay nagpakita sa katawang-tao,” at kung wala kang masusing kaalaman nito, hindi mo magagawang maging matatag. Sa mga huling araw, unang-unang nilalayon ng Diyos na magawa ang isang yugto ng gawain kung saan magpapakita ang Salita sa katawang-tao, at isang bahagi ito ng plano ng pamamahala ng Diyos. Kaya naman, dapat maliwanag ang kaalaman ninyo; hindi alintana kung paano gumagawa ng gawain ang Diyos, hindi pinahihintulutan ng Diyos na limitahan Siya ng tao. Kung hindi ginawa ng Diyos ang gawaing ito sa mga huling araw, hindi na lalago pa ang kaalaman ng tao sa Kanya. Tanging malalaman mo lamang na maaaring maipako ang Diyos sa krus at na maaari Niyang wasakin ang Sodoma, at na si Jesus ay maaaring mabuhay muli at magpakita kay Pedro…. Ngunit hindi mo kailanman sasabihing maaaring magawa ng mga salita ng Diyos ang lahat, at maaaring lupigin ang tao. Tanging sa pamamagitan lamang ng karanasan sa mga salita ng Diyos ay maaari kang magsalita tungkol sa ganitong kaalaman, at kung mas maraming gawain ng Diyos ang nararanasan mo, magiging mas masusi ang kaalaman mo sa Kanya. Tanging doon ka lamang titigil sa paglilimita sa Diyos sa loob ng sariling mong mga kuru-kuro. Nakikilala ng tao ang Diyos sa pamamagitan ng karanasan sa gawain Niya; walang ibang tamang paraan upang mabatid ang Diyos. Ngayon, maraming mga tao ang walang ginawa kundi maghintay na makita ang mga tanda at mga kababalaghan at ang panahon ng matitinding mga sakuna. Naniniwala ka ba sa Diyos, o naniniwala ka sa matitinding mga sakuna? Huli na kapag dumating ang matitinding mga sakuna, at kung hindi ibababa ng Diyos ang matitinding mga sakuna, hindi ba Siya Diyos? Naniniwala ka ba sa mga tanda at mga kababalaghan, o naniniwala ka sa Diyos Mismo? Hindi nagpakita si Jesus ng mga tanda at mga kababalaghan noong kinutya Siya ng iba, ngunit hindi ba Siya Diyos? Naniniwala ka ba sa mga tanda at mga kababalaghan, o naniniwala ka sa diwa ng Diyos? Mali ang mga pananaw ng tao tungkol sa paniniwala sa Diyos! Nagsalita si Jehova ng maraming mga salita sa Kapanahunan ng Kautusan, ngunit kahit ngayon hindi pa natutupad ang ilan sa kanila. Masasabi mo bang hindi Diyos si Jehova?

Ngayon, dapat maliwanag sa inyong lahat na, sa mga huling araw, pangunahing ang katotohanan ng “ang Salita ay naging katawang-tao” ang siyang nagawa ng Diyos. Sa pamamagitan ng aktwal Niyang gawain sa lupa, nagdudulot Siya na mabatid Siya ng tao at makipag-ugnayan sa Kanya, at upang makita ang aktwal Niyang mga gawa. Nagdudulot Siya na makita nang malinaw ng tao na maaari Siyang magpakita ng mga tanda at mga kababalaghan at na may mga pagkakataon ding hindi Niya nagawa ito; nakasalalay ito sa kapanahunan. Mula rito, makikita mong hindi walang kakayahan ang Diyos na magpakita ng mga tanda at mga kababalaghan, ngunit sa halip binabago Niya ang paraan Niya ng paggawa ayon sa gawaing gagawin Niya at ayon sa kapanahunan. Sa kasalukuyang yugto ng gawain, hindi Siya nagpapakita ng mga tanda at mga kababalaghan; na nagpakita Siya ng ilang mga tanda at mga kababalaghan sa kapanahunan ni Jesus ay dahil iba ang gawain Niya sa kapanahunang iyon. Hindi ginagawa ng Diyos ang gawaing iyon ngayon, at naniniwala ang ilang tao na wala Siyang kakayahang magpakita ng mga tanda at mga kababalaghan, o kaya ay iniisip nila na kung hindi Siya nagpapakita ng mga tanda at mga kababalaghan, hindi Siya Diyos. Hindi ba iyan isang kamalian? Kaya ng Diyos na magpakita ng mga tanda at mga kababalaghan, ngunit gumagawa Siya sa ibang kapanahunan, kaya naman hindi Siya gumagawa ng ganitong gawain. Sapagkat ibang kapanahunan ito, at sapagkat ibang yugto ng gawain ng Diyos ito, ang mga gawang ginawang payak ng Diyos ay iba rin. Ang paniniwala ng tao sa Diyos ay hindi ang paniniwala sa mga tanda at mga kababalaghan, ni hindi ang paniniwala sa mga milagro, kundi ang paniniwala sa tunay Niyang gawain sa bagong kapanahunan. Nababatid ng tao ang Diyos sa pamamagitan ng pamamaraan ng paggawa ng Diyos, at ang kaalamang ito ang nagbubunga sa tao ng paniniwala sa Diyos, na ang ibig sabihin, ang paniniwala sa gawain at mga gawa ng Diyos. Sa yugtong ito ng gawain, kauna-unahan, nagsasalita ang Diyos. Huwag maghintay na makakita ng mga tanda at mga kababalaghan; wala kang makikitang maski ano! Ito ay sapagkat hindi ka ipinanganak sa Kapanahunan ng Biyaya. Kung ipinanganak ka sa kapanahunang iyon, maaaring nakakita ka ng mga tanda at mga kababalaghan, ngunit ipinanganak ka sa mga huling araw, at ang tanging nakikita mo lamang ay ang realidad at pagiging normal ng Diyos. Huwag asahang makikita ang talulikas na Jesus sa mga huling araw. Nagagawa mo lamang makita ang praktikal na Diyos na nagkatawang-tao, na hindi naiiba mula sa sinumang normal na tao. Sa bawat kapanahunan, ginagawang payak ng Diyos ang iba’t ibang mga gawa. Sa bawat kapanahunan, ginagawa Niyang payak ang bahagi ng mga gawa ng Diyos, at ang gawain ng bawat kapanahunan ay kumakatawan sa isang bahagi ng disposisyon ng Diyos, at isang bahagi ng mga gawa ng Diyos. Ang mga gawang ginagawa Niyang payak ay nag-iiba sa bawat kapanahunan kung saan Siya gumagawa, ngunit nagbibigay silang lahat sa tao ng mas malalim na kabatiran ng Diyos, isang paniniwala sa Diyos na mas tunay at mas mapagkumbaba. Naniniwala ang tao sa Diyos dahil sa lahat ng mga gawa ng Diyos, dahil sobrang kamangha-mangha ang Diyos, sobrang dakila, dahil makapangyarihan at hindi Siya maarok. Kung naniniwala ka sa Diyos dahil nakagagawa Siya ng mga tanda at mga kababalaghan at nakapagpapagaling ng mga may sakit at nakapagtataboy ng mga demonyo, mali ang pananaw mo, at sasabihin sa iyo ng ilang tao, “Hindi ba nagagawa rin ng mga masasamang espiritu ang ganitong mga bagay?” Hindi ba ito nagpapalito sa larawan ng Diyos sa larawan ni Satanas? Ngayon, ang paniniwala ng tao sa Diyos ay dahil sa marami Niyang mga gawa at sa napakaraming gawaing ginagawa Niya at sa maraming paraan ng pagsasalita Niya. Ginagamit ng Diyos ang mga pahayag Niya upang lupigin ang tao at gawin siyang perpekto. Naniniwala ang tao sa Diyos dahil sa marami Niyang mga gawa, hindi dahil sa nakapagpapakita Siya ng mga tanda at mga kababalaghan; tanging nababatid lamang Siya ng mga tao sa pamamagitan ng pagsaksi sa mga gawa Niya. Tanging sa pamamagitan lamang ng pagkakabatid sa mga aktwal na gawa ng Diyos, kung paano Siya gumagawa, kung anong matatalinong mga kaparaanan ang ginagamit Niya, kung paano Siya nagsasalita, at kung paano Niya ginagawang perpekto ang tao—tanging sa pamamagitan lamang ng pagkakabatid sa mga aspetong ito—ay maaari mong maunawaan ang realidad ng Diyos at maintindihan ang disposisyon Niya, na nababatid kung ano ang gusto Niya, kung ano ang kinasusuklaman Niya, at kung paano Siya gumagawa sa tao. Sa pamamagitan ng pag-unawa sa mga gusto at mga ayaw ng Diyos, maaari mong makilala ang pagkakaiba sa pagitan ng positibo at negatibo, at sa pamamagitan ng kaalaman mo sa Diyos ay mayroong pag-unlad sa buhay mo. Sa madaling salita, dapat kang magkamit ng isang kaalaman sa gawain ng Diyos, at dapat mong ituwid ang mga pananaw mo tungkol sa paniniwala sa Diyos.

Sinundan: Maghanda ng Sapat na Mabubuting Gawa para sa Iyong Hantungan

Sumunod: Simple ba ang Gawain ng Diyos na Tulad ng Inaakala ng Tao?

Madalas nang mangyari ngayon ang mga sakuna. Paano natin masasalubong ang Panginoon at paano tayo maililigtas ng Diyos bago ang malalaking sakuna? Magkasama tayong magsiyasat upang mahanap ang landas.

Kaugnay na Nilalaman

Kabanata 9

Sa imahinasyon ng mga tao, ang Diyos ay Diyos, at ang mga tao ay mga tao. Hindi nagsasalita ang Diyos ng wika ng tao, ni hindi kaya ng mga...

Kabanata 23

Habang lumalabas ang Aking tinig, habang lumalabas ang apoy sa Aking mga mata, binabantayan Ko ang buong mundo, inoobserbahan Ko ang buong...

Mga Setting

  • Teksto
  • Mga Tema

Mga Solidong Kulay

Mga Tema

Font

Font Size

Espasyo ng Linya

Espasyo ng Linya

Lapad ng pahina

Mga Nilalaman

Hanapin

  • Saliksikin ang Tekstong Ito
  • Saliksikin ang Aklat na Ito