Kabanata 45. Nalilitong Mga Tao Ay Hindi Maliligtas

Ito ay nasabi, “Siyang sumusunod hanggang sa katapusan tiyak maging ligtas,” subalit madali ba itong praktisin?Hindi, at maraming tao ay walang lakas upang sumunod hanggang sa katapusan. Marahil kapag sila ay makasagupa ng sandaling pagsubok, o kaya’y kirot, o kaya’y tukso, pagkatapos sila ay babagsak, at ngayon wala nang lakas upang kumilos pasulong. Mga bagay na magaganap sa bawat araw, kahit malaki o kaya’y maliit, maaring kalugin ang inyong pagpasya, saklawin ang inyong puso, lilimitahin ang inyong abilidad upang gawin ang inyong tungkulin, o kaya’y kontrolin ang inyong pagpapatuloy - mga bagay na ito dapat kailangan taratuhin ng taimtim, nararapat maging maingat sa pagmamasid upang matamo ang katotohanan, at lahat ng mga bagay na magaganap nasa sakop ng karansan. Maraming tao ang bibitiw kapag negatibo ang sapitin nila at walang lakas upang bumangon pagkatapos ng bawat dagok.. Mga taong ito ay mga hangal at pangkaraniwang tao, na gumugogol sa habang-buhay na walang natamong katotohanan, kaya papano sila sumusunod hanggang sa katapusan? Kung sakaling tulad nito na mangyayari sa inyo ng sampung beses subalit wala kayong makakamit galing dito samakatwid kayo ay isang pangkaraniwan at isang taong walang kabuluhan. Taong matalas at yaong mayroong tunay na katangian sa panloob upang intindihin ang mga bagay na espiritwal ay ang mga naghahanap ng katotohanan, at walong beses mula sa sampu marahil sila ay merong kakayahan upang makamit ang maraming inspirasyon, aralin, pagpahayag at progreso. Kapag tulad nito ang mangyayari sa isang taong pangkaraniwan ng sampung beses, kahit minsan wala silang makamit anumang benepisyo sa buhay, kahit minsan wala silang ginawa anumang pagbabago at kahit minsan wala silang maunawaan sa kanilang likas na pagkatao bago man ito magwakas. Sila ay babagsak sa bawa’t sandali ito’y mangyayari sa bawat sandali kailangan nila ang ibang tao upang idawit o kaya’y hihilahing sasama at ang iba ay pinagtatawanan nila. Kung walang pagpapatawa,paghihila matatamaan o kaya’y isangkot sila at marahil tapos na ang labanan at ayaw na nilang bumangon. Sa bawat sandali na ito’y mangyayari, merong panganib ng pagbagsak at sa bawat sandali merong panganib sa kanila na may manghihina. Di ba ito na ang katapusan para sa kanila? Meron pa bang nanatiling batayan upang sila ay mailigtas? Upang maligtas ang tao ay dapat iligtas ang yaong bahagi nila iyon ay ang kanilang kagustuhan at pagpasya at ang bahagi ng panloob sa kanilang puso ay ang kanilang pananabik para sa katotohanan at pagkamatuwid. Upang masabi ang tao merong pananabik ang ibig sabihin sila ay merong matinding pagnanasa para sa katuwiran, kabutihan at katotohanan, at upang sila’y magka-konsiyensya. Ang Diyos ang magliligtas nitong bahagi ninyo, at sa pamagitan nito babagohin Niya ang aspeto ng inyong tiwaling disposasyon. Kung wala sa inyo ang mga bagay na ito, samakatuwid hindi kayo maliligtas. Kung hindi kayo mananabik para sa pagkamatuwid o kaya't gumalak sa katotohanan, wala kayong lakas sa kalooban upang itakwil ang mga masasamang bagay o kaya'y pagpapasya upang tiisin ang hirap, at kapag ang inyong konsensya namamanhid, ang inyong kapangyarihan upang tumanggap ng katotohanan ay namamanhid din, hindi na kayo sensetibo para sa katotohanan o kaya't sa mga bagay na magaganap, wala kayong lakas upang kikilanin kahit anong bagay at wala kayong malayang kakayahan upang hawakan o kaya'y lumutas ng mga bagay, samakatuwid wala ng paraan upang maligtas. Ang gaya ng taong ito ay walang ipagtagubilin para sa kanila, wala ng kabuluhang pagsikapan sila. Ang kanilang konsensya ay namamanhid, kanilang mga utak ay namumutik, sila ay ayaw magsaya sa katotohanan o kaya't mananabik para sa katuwiran sa kaloob-looban ng kanilang mga puso, at hindi sila tumugon kahit gaano kaliwanag o kaya't maliwanag nagsabi ang Diyos patungkol sa katotohanan, subalit parang mga patay na sila. Ito ba ay katapusan para sa kanila? Kahit sinong may hininga ay maaring maligtas sa pamagitan ng artipisyal na paghinga at kanilang hininga muling bubuhayin. Subalit kapag sila ay namatay na at kanilang kaluluwa ay nakaalis samakatuwid ang artipisyal na paghinga ay walang silbi. Kapag merong bagay na sapitin ninyo, paliitin kayo, at wala kayong dalang magpatoto kaya hindi kayo maaring maligtas at ganap na ang pagawa ninyo nito. Kapag kayo makasagupa ng mga bagay, dapat gumawa kayo ng pagpipilian, dapat ang wastong paglapit, dapat magiging huminahon at dapat gamitin ang katotohanan upang lutasin ang problema. Anong silbi ng inyong mga karaniwang pangyayari upang unawaan ang mga katotohanan? Wala sila roon upang punuin lamang ang inyong diddib at wala sila roon upang magsalita lamang at wala ng iba ni maglutas sila ng mga problema ng iba; subalit sila ang maglulutas sa inyong sariling mga kahirapan, at pagkatapos lamang ninyo lutasin ang inyong sariling problema maari na kayong lumutas ng ibang mga problema. Bakit nasabi ito na si Pedro ay ang bunga? Sapagkat meron siyang pakinabang o kaya't bagay na dapat perpektohan meron siyang pagpasya ang hanapin ang katotohanan at meron siyang matatag na kalooban meron siyang dahilan, yon ang kalooban upang tiisin ang paghihirap at siya ay gumagalak sa katotohanan na sa kanyang puso, at sa tuwing siya'y makasugapa ng kahit ano hindi niya bibitiwan ito. Lahat ng ito ay matibay na mga puntos. Kapag wala kayo nitong mga matibay na puntos sa inyo, samakatuwid ito ay magbabala ng gulo at ito ay masamang bagay. Hindi n'yo pa alam papano dadanasin ang anumang bagay wala kayong karanasan, at wala kayong lakas upang lutasin ang mga paghihirap ng mga nasa ibaba niyo. Ang dahilan sapagkat wala kayong alam papano pumasok, kayo ay nalilito kapag ang mga bagay sasapit sa inyo, damang-dama ninyo ang namimighati, kayo ay iiyak, kayo ay magiging negatibo, kayo ay tatakbo at walang magawa sa hustong hakbang upang lutasin ito. Ang pagbigay ng katotohanan sa mga tao ay ang pagbibigay ng prinsipyo sa kanila para sa pagsasamahan, at kapag kayo merong sensitibong pahiwatig, samakatuwid iyong mararansan ang pagpupulong sa mga isip. Subalit kung kayo ay namamanhid at ayaw tanggapin ang katotohanan, samaktuwid ang mga bagay na naituturo maaring walang silbi at hindi ninyo maintindihan ang pagamit sa mga halimbawa. Sa pamagitan ng pagturo sa kamay, sa sandaling bitiwan ninyo ang kamay, tapos kayo. Ito man malaki o kaya'y maliit na mga bagay ang sasapit lagi kayong negatibo, mahina, at wala kayong dalang pagpatotoo. Ano ang dapat ninyong gawin o kaya't pagtulungan, hindi ninyo ginawa nagpapatunay na wala kayong Diyos o kaya't katotohanan sa inyong puso. Liban kung papano gagawa ang Banal na Espiritu upang pakilusin ang tao, ang tao ay mananatiling makamit ang pinakamababang pamantayan na umaasa ng ilang taon sa kanilang karanasan kung gaano marami ang katotohanan na kanilang narinig ang kaunting konsensya, at umasa sa kanilang kalooban upang insayohin ang pagbabawal; subalit nanatiling matatag kaysa paanong namamanhid at mahina kayo ngayon Ito ay hindi inaakala. Maaring kayo ay nagpapabaya nitong dalawang taon o kaya'y paano kayo naging manhid at matamlay ngayon? Sa katunayan nagkaila kayo sa inyong sarili nagsasabi, "Hindi mabuti ang kalagayan ko, ako'y tiwali, ito na talaga, at ako ay tiwali!" Kayo mismo ang nagsara ng pinto, at wala kayong ginawa upang tulungan ang sarili ninyo, sinasabi mo "Ito ang aking paghihirap. Maaring kayo rin iuwi n'yo nalang ako!" Hindi ka ba nagsasalita ng kalokohan? Umiiwas lamang kayo at magpabaya sa responsibilidad. Kung meron kayong patak-patakan na konsensya dapat mong gampanan ng husto ang iyong misyon; ang pagiging pabaya ay isang mahirap na bagay at ito ay pagtataksil sa Diyos. Ang paghahangad sa katotohanan kinakailangan matatag ang loob.At ang taong masyadong negatibo o kaya't mahina walang matatapos Wala silang lakas upang manampalataya sa Diyos hanggang sa wakas, ang makamit ang katotohanan at matamo ang pagbabago ng disposasyon wala ng pag-asa. Silang naghanap ng katotohanan na may pagpasya makatanggap ng katotohanan at gawing perperkto ng Diyos.